Η. Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Διχασμός, τὸ σατανικὸ ὅπλο τῶν ἐξουσιαστῶν Σήµερα, στὴν ἐποχὴ τῶν ὑψηλῶν ἐπιτευγμάτων τῆς τεχνολογίας καὶ ταυτο- χρόνως τῶν φοβερῶν ὅπλων καταστροφῆς, ἡ ἐξ-ουσία προσήγγισε τὰ ὅρια τῆς ἱ- κανότητάς της, δηλαδὴ μπῆκε στὸ χῶρο τῶν ἀδυναμιῶν καὶ ἀνικανοτήτων τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν. Ἔτσι µέσα στὴν ἀπόγνωση ποὺ τοὺς δέρνει, μιὰ καὶ τὸ παιχνίδι τῶν ἀντιπαραθέσεων βλέπουν ὅτι ὁδηγεῖ στὴν κατα- στροφὴ καὶ τῶν δύο, ἐπιδιώκουν καὶ θὰ ἐπιδιώκουν, γιὰ ἀρκετὸ καιρό, νὰ κά- νοῦν ἀναθεωρήσεις ἤ συμβιβασμοὺς μεταξὺ τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν «,οῦ- 0165» καὶ τῶν Μαρξιστικῶν ἤ Καπιταλιστικῶν συστηµάτων. Αὐτὰ. τὰ παλιὰ κόλπα θὰ παιχθοῦν μέν, ἀλλὰ λύσεις στὰ προβλήματα τῶν λαῶν δὲν θὰ δοθοῦν. Οἱ ἐξουσιαστὲς δὲν εἶχαν καὶ δὲν ἔχουν λύσεις. Τὰ συστήµατα ἔώφλησαν. Ἔ- τσι, σφαδάζοντας, ἄλλοτε θὰ «τὸ παίζουν» μισαλλόδοξα, καὶ ἐδῶ βρίσκεται ὁ μέγας κίνδυνος, κι’ ἄλλοτε εἰρηνιστικὰ χωρὶς κανένα οὐσιαστικὸ περιεχόµε- νο. Σ αὐτὴ τὴ δεύτερη μορφὴ τὸ µόνο κέρδος τῶν ζώντων εἶναι ὁ χρόνος. Στοι- χεῖο βέβαια πολύτιμο. ' Μέσα σ᾽ αὐτὴ τὴ δίνη, ποὺ σχηματίζεται ἀπὸ ὅλες τὶς μορφὲς τῶν πολιτικῶν στροβίλων (τοπικοὶ πόλεμοι --- ἐπαναστάσεις --- ἀπεργίες --- τρομοκρατία --- βία κ.ἄ.), ἐντάσσονται καὶ τὰ δικά μας, τὰ Ἑλληνικὰ προβλήματα. Ἐφ ὅσον βέβαια συγκρατεῖται ἡ μεγάλη σύγκρουση. Ὑπάρχει, λοιπόν, μιὰ ἰδιαιτερότητα σ᾽ αὐτὰ τὰ προβλήματα, ποὺ οἱ πολιτικοί μας, ὅταν ἀντιπαραθέτουν τὶς ἀπόψεις τους γενικῶς, οὔτε τὴν θίγουν οὔτε τὴν συζητοῦν --- δὲν ξέρω κι’ ἄν ἀκόμα τὴν γνωρίζουν. ᾽Αντιθέτως, φαίνεται, ὅτι γιὰ τὶς ἐπὶ μέρους θέσεις τοὺς τὰ προβλήματα δὲν ἀποτελοῦν οὐσιώδη παράγοντα, καὶ μάλιστα ὅταν τὰ θίγουν οἱ σχάσεις, δηλαδὴ οἱ διχασμµοί, αὐξάνονται μὲ συνέπειες, ποὺ ἴσως τώρα δὲν ἐμφανίζονται ἔντονα ἀλλὰ (εἴθε νὰ διαψευσθῶ) θὰ ἐμφανισθοῦν στὴ πιὸ κρίσιµη στιγµή, ἑνὸς τοπικοῦ, δικοῦ µας πόλεμου. Ἣ ἰδιαιτερότητα ὅμως τῶν προβλημάτων µας πηγάζει ἀπὸ τὸν «κοινὸ τόπο» τῶν ἀντιμαχομένων, πάσης μορφῆς, ἐξουσιαστῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ δύσκολα ἐντοπίζεται, ὥστε νὰ δοθεῖ μὲ βεβαιότητα ἡ ἀπάντηση στὸ γνωστὸ «ἐπὶ τέλους, ἂς µάθουµε ποιοὶ εἶναι ἐχθροί µας καὶ ποιοὶ φίλοι µας» τοῦ Πρωθυ- πουργοῦ. Οἱ ἐχθροί µας βρίσκονται ἐντὸς καὶ τῶν δύο ἀντιμαχομένων μεγάλων παρατάξεων, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς πολλῶν ἄλλων τρίτων, ἀφανῶν, ποὺ συνδέουν καὶ πολλὲς φορὲς κατευθύνουν τὴν πολιτικὴ τῶν μεγάλων πρὸς τὰ δικά τους συμφέ- ροντα. Ὃ λόγος εἶναι ἱστορικός, καὶ γι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ὄχι βέβαια τὴ ρωμέϊκη πονη- ράδα, τὴν παλληκαριὰ καὶ τὸ ψωροφιλότιμο. ᾿Αλλὰ τὴν σὲ βάθος µελέτη ὅλων τῶν ἱστορικῶν συμβάντων, ὁπότε καὶ θὰ ἐμφανισθοῦν στὴν σκηνὴ τῶν δρώντων οἱ εὑρισκόμενοι σήµερα στὰ παρασκήνια ἐχθροί. Αὐτοί, ποὺ δηλώνουμε ὅτι δὲν ξέρουμε! Πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν δολιοφθορέων, ὑπάρχουν καὶ τὰ ἐδῶ ὄργανά τους, ποὺ χτυποῦν στὰ νευραλγικώτερα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς µας ὑπόστασης, διότι γνωρίζουν ὅτι ἔτσι θὰ ἐξαφανιστεῖ ὁ Ἑλληνικὸς Λόγος, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὸ µόνο ἀντίπαλο δέος. Θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως τοὺς λόγους. Ἂς Ὃ Ἑλληνικὸς χῶρος, μοναδικὸς σὲ μορφολογία ἐδαφική, δίδαξε στὸ δικό