Ὁ Βελλερεφόντης. ᾿Εζη- σε πολλούς αἰῶνες πρό τῶν Τρωϊκῶν. Κατά τήν Ιλιάδα, μετέφερε ἐπιστο- λή τοῦ Προίτου πρός τόν ᾽Αμϕιάνακτα, ἡ ὁποία ἦταν γραμμένη μέ τόσο προηγμένη γραφή, ὥστε τό περιεχόμενό τῆς νά προκαλῆ τήν ἀγανάκτηση τοῦ παραλήπτη της. ΗΛΙΑΣ Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ «Θεογονία», Ὅμηρος, Πλούταρχος κ.ᾶ. ἀναφέρουν ὕπαρξη προηγμένης πανάρχαιας ἑλληνικῆς γραφῆς Συνέχεια τῆς ἐξιστορήσεως τῆς Διός ἐποχῆς" «Μνημοούνης δ᾽ ἐξαῦτις ἐράσσατο καλλικόμοιο, ἐξ ἧς Μοῦσαι χρυσάμπυκες ἐξεγένοντο ἐννέα, τῇσι ἅδον θαλίαι καί τέρψις ἀοιδῆς». (Θεογονία, στίχ. 915-917) Ζεύς -- Μνημοσύνη Τό ζεῦγμα Ζεύς-Μνημοσύνη συμόολίζει τόν δημιουργό ἄνθρωπο. Αὐτή τή δημιουργία τήν προκαλεῖ ἡ ἴδια ἡ φύση ἡ ἀνθρώπινη. «Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει», θέτει ὡς ἀρχήν ὁ ᾿Αριστοτέλης, προκειμένου νά μᾶς διατυπώσει τίς περαιτέρω ἀπόψεις του (Μετά τά φυσικά). Αὐτό ὅμως τό «εἰδέναι» μεταδίδεταν διά τοῦ λόγου. Ἔτσι ἡ μεταδίδαση γνώσεων ἀπό ἀνθρώπου εἰς ἄνθρωπον μεταδάλλεται σέ διδαχή. Μᾶς λέγει δέ γι’ αὐτήν ὁ Δημόκριτος [Ὁ. 33], ὅτι «ἡ φύσις καί ἡ διδαχή παραπλήσιόν ἐστι. Καί γάρ ἡ διδαχή μεταρυσμοῖ τόν ἄνθρωπον, μεταρυσμοῦσα δέ φυσιοποιεῖ». Μεταρυσμός εἶναι ἡ μεταδολή τοῦ ὑπάρχοντος ἑκάστοτε ρυθμοῦ, ἀτομικοῦ καί κοινω- . Βλ. ΖΔαυλόν, τεῦχος 56-57, σελ. 3087-96.