ΔΕΙΝΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣ Ξανὰ ἡ γλῶσσα... ᾿Εὰν ἐπιλάθωμαί σου ᾿Ἱερουσαλήμ, κολληθεῖ ἡ γλώσσα µου Β. Δ. Φόρης : «Μαρτυρία γιὰ τὸ γλωσσικό» . ᾿ , .. , Τὸ βῆμα, 9711|786 Μαν. ᾿Ανδρόνικος : « ᾿Ανατριχιαστικὴ ἀποκάλυψη» Ρωμιοσύνη --- ἡ ἐκ τῶν «σιγαθεισῶν»... Ξοὺ Ῥωμιοσύνη ἀνάθαδη, ποὺ ρεύεσαι σαπίλα, ποὺ γουρουνίξδεις τῆς θρωμιᾶς κι ἡ ἀνασαιμιά σου ἀπόζξει. Πού, πνέμα, ξέχνεις παρακμή, ποὺ χνῶτος δανατίλα, ποὺ ϑνήσκει ὁ χῶμας σου ἀχαμνὸς κι ὁ πόντος σου πεδαίνει κι ὁποὺ σὲ πάει κατὰ χαμοῦ ὁ χαλασμένος αἷμας. Παν. ᾿Ανδρόνικος: «... τὸ ἀνατρίχιασμα τῆς ἀποκάλυψης τὸ προκάλεσε (...) τὸ ὅτι σείστηκε πρόρριζα [Δ. Δ.; α) προσοχή: «σείστηκε», δὲν γκρεμίστηκε καὶ β) «πρόρριζος» ἴσον σύσσω- μος] ἡ ρομαντικὴ µου πίστη πώς μέσα σ᾽ ὅλον αὐτὸ τὸ χαλασμὸ οἱ Ἕλληνες κρατᾶμε κάποια σπέρματα, πού, μόλις βρεθεῖ τὸ πρόσφορο χῶμα, θὰ δώσουν καρπούς...». Δεινίας Δικαῖος: Παραιτούμενος καὶ ἑνός, ἔστω, δείγματος «πρόσφορου χώματος» (δὲν θὰ ἐννοεῖτε, ὑποθέτω, τό... ᾿Αλβανικὸ ἔπος, κ. ᾿Ανδρόνικε) συχωρεμένα! Συχωρεμένῃ: α) ἡ καθυστερημένη πρόρριζη σεῖσις, β) ἡ«ρομαντικὴ πίστι» --μᾶλλον ἀσύμπτωτη μὲ τὴ δασκαλωσύνη ..., καί Υ) ἡ πανεπιστημιακὴ ψῆφος (ἄν...) ποὺ ἔφερε (κατὰ τὸ μερτικό της): καὶ σιγαθεῖσες τὶς λοιπὲς «Ρωμιοσύνες» (αἰτιολογημένα ἀφοῦ ἐπέβαλε ἔγκυρη μόνη αὐτὴ τῶν ... καμακισμά- των «μὲ τὸ καμάκι τοῦ ἥλιου» ---ἂς ὄψεται ἡ πολιτική...), καὶ προδομένο τὸν “Ἕλληνα: νὰ τρώει στὴ μάπα, σὰν τούρτα τῶν ἀδελφῶν Μάρξ, τοὺς νταλαρισμοὺς «νάτην πετιέται, γίνε- ται θεριό, καµακώνει τὸ θεριό...» “Ὅμως ἡ παράκλησις παραμένει, κ. ᾿Ανδρόνικε: Φροντίστε παρακαλοῦμε νὰ «πιάσουν» γρήγορα οἱ σεισθεῖσες ρίζες τῆς «ρομαντικῆς σας πίστης»! Γιατὶ σὲ ποιὰ μολόχα θὰ κρατη- θοῦμε τώρα ποὺ μᾶς πλακώσανε τὰ μεγάλα ζόρια: καὶ νὰ «κουκουλώνουμε» τὶς λοιπὲς «Ρω- μιοσύνες» (ὅσες γράφονται ποίησις, μὰ λειτουργοῦν κέντρα, βούκεντρα, θούριοι ἐγερτήριοι ---κακὸ τοῦ κεφαλιοῦ τους), καὶ νὰ διασύρουμε «κινδυνολόγον» τὸν ᾿Εξαρχόπουλο (μαζὶ μὲ τοὺς ...καθαρευουσιάνους τῆς «ἄτιμης καθαρεύουσας», ποὺ διαβάζεται ἴδια τώρα)... .. - "- Στὸ «Βῆμα» τῆς ἐννάτης Νοεμβρίου λ. ἔ., καὶ ὑπὸ τὸν τίτλο «Μαρτυρία γιὰ τὸ γλωσσικό», ὁ κ. Β. Δ. Φόρης ἀνακαλεῖ ἀπ᾽ τὰ χίλια ἐννιακόσια ... σαράντα τρία, σπέσιαλ διασκευασμέ- νες στὰ καθ᾽ ἡμᾶς, «κοψοχολιαστικὲς διαπιστώσεις κι ἀπόψεις». Πρόκειται γιὰ ἀπόσπασμα ὁμιλίας «ποὺ ἐκφώνησε στὴ συνεδρίαν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν ὁ τότε καθηγητὴς τῆς Ψυχολογίας καὶ ἀκαδημαϊκὸς Νικόλαος ᾿Εξαρχόπουλος», καὶ ποὺ ὁ κ. Φό- ρῆς χρησιμοποιεῖ ἔχοντας τὴν ψευδαίσθησι πὼς κατηγορεῖ ---ἐνῶ, ὁλοφάνερα, ἀπολογεῖται. Τὸ συνεχὲς αὐτὸ μεγάλο ἀπόσπασμα ὁ κ. Φόρης τὸ παραθέτει, χωρὶς νὰ ἐξηγεῖ τοὺς (διαφανεῖς, πάντως) λόγους ποὺ τὸν παρακινοῦν. Τοῦτο ἐλπίζοντας νὰ «πιάσει στὸν ὕπνο» τό...μαχαίρι, ὥστε νὰ φάει τὴ γροθιὰ ὄχι στὸν ἀθέρα, μὰ στὴ ράχι... Φυγομαχῶν εὐφυῶς,