ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Δολοφονία τῆς γλώσσας ἴσον δολοφονία τῆς Ἑλλάδος Τὰ δικά µας προθλήµατα δὲν γεννιοῦνται µόνο, ὅπως στὶς ἄλλες χῶ- ϱες, ἀπὸ τὶς ἀδλιότητες, ποὺ γι᾿ αὐτές, πολλὲς φορές, εὐδύνονται οἱ δε- σμοί. Τὰ δικά μας προθλήματα εἶναι γεννήματα τῶν ἱστορικῶν ἐξελίξεων καὶ ἔχουν, ὅπως πάντα, κέντρα ἐκτὸς καὶ ἐντὸς τοῦ ᾿Ελληνικοῦ χώρου, ἀπὸ ὅπου ξεκινοῦν. Ἔτσι ἡ ἐπισώρευση καὶ τῶν προθλημάτων (π.χ. θία στὰ γήπεδα, ἐμπρησμοί, φόνοι στοὺς δρόμους, ναρκωτικά, ληστεῖες κ.ἄ.), ποὺ ὅμως διασκορπίζονται ἀπὸ τοὺς ἀνέμους τοῦ σύγχρονου Αἰόλου τῆς πληροφόρησης, μόνο συσκότιση προκαλεῖ καὶ ὑποθαδμίζουν τὸ σιραγματικὸ δικόμας τεράστιο πρόδλημα ποὺ συνδέεται μὲ τὴν ὕπαρξή µας. Γι᾿ αὐτὸ ἡ ἀντίδραση ἡ δική μας, καδὼς ἐντοπίζομε τὸ πρό- ϐλήηµα στὸ γλωσσικό, εἶναι µεγάλη καὶ ἔντονη. Καὶ εἶναι περίεργο ὅτι, ἀντὶ νὰ μᾶς ἐνισχύσουν οἱ «ταγοί», ἀντίδετα οἱ λουφάζοντες «Φοινι- κιστές» ξεπηδοῦν ὑθρίξοντες καὶ νιαουρίζοντες σὰν γάτες ἐναντίον µας ἀπ᾽ τὰ ἀπόρδητα κεραμίδια μερικῶν ἐφημερίδων. Ποιῶν ἐπιτέλους συνεργοὶ εἶναι οἱ κύριοι αὐτοί; Μιὰ ἐφημερίδα, ἡ «Α», κάνει μιὰ ἔρευνα καὶ ξητᾶ ὑπεύδυνες ἀπαν- τήσεις ἀπὸ τὴν ἡγεσία τῆς χώρας. Τὸ ἐρώτημα, θασανιστικό, ὅπως λέγει, εἶναι; «Ποῦ ὀφείλεται ἡ σημε- οινὴ κρίση καὶ ποιὰ ἡ διέξοδος;» Πρῶτο πρόσωπο, ποὺ ἀπευδύνονται οἱ συντάκτες τῆς, ὁ Κωνσταντῖνος Ίσάτσος. Ὃ τ. Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀκαδημαϊκὸς μὲ τὴν ἐμπειρία σοὺ ἀπέκτησε μέσα ἀπὸ ἀγῶνες πνευματικοὺς καὶ πολιτικοὺς συνοψί- ζει κάποια στιγμὴ μέσα σὲ μιὰ ἀπάντηση ὅλη τὴν τραγικότητα, ποὺ σὰν φοθερὴ ἀπειλὴ ὑψώνεται στὸν ὁρίζοντα: ᾿Ερώτηση: Κι ἔτσι φθάνουμε σ᾽ ἕνα μεῖζον πρόβλημα: Εἴπατε προηγουμέ- νως πώς ἡ λύση γιὰ τὸν τόπον αὐτὸν βρίσκεται στὴν Παιδεία. Πῶς ὅμως θὰ παι- δεύσουμε ἐκείνους ποὺ θ᾽ ἀναλάβουν τὴν Παιδεία; Πρόεδρος: Ποιὸς θὰ φυλάξει τοὺς φύλακες... Πρέπει νὰ γίνει μιὰ τεράστια προσπάθεια. Νὰ ἀγκαλιάσουμε μὲ στοργὴ τὸ δάσκαλο. Νὰ τὸν τονώσουμε ἠθικὰ καὶ ὑλικά. Καταργοῦν τὰ ᾿Ελληνικὰ στὴν ᾽Αμερική, στὴν ᾿Αγγλία καὶ στὴν Ρω- σία; Ἔστω! Μὰ νὰ τὰ καταργοῦμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐθνικό µας κεφάλαιο! ᾿Απὸ τὴν ᾿ Ελλάδα ἔπρεπε νὰ βγαίνουν οἱ καλύτεροι φιλόλογοι τῶν ἕλ-