ή Ὑ ᾿ 3 Ἢ Δικαιοσύνη ἐπὶ Μαντικοῦ τρίποδος - ἦν . κρατεῖ στὰ χέρια της τὴν δάφνη τοῦ ώς μι Ν "Απόλλωνος. Εἶναι εὔκολο σ᾽ αὑτήν, “Δι “ν» ἡ" ποὺ γνωρίζει τούς θεσμοὺς τῶν λαῶν, 0) μα ὁ Ζ ἢ [ νὰ προλέγει τὰ μέλλοντα νὰ συμβοῦν. ! Ὃ ὶ δ η ΔΙ ΓΜ ἳ Η. ΔΛ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ ΐ Αν 8 4 [4 ΧΑ αλ, Ζεὺς - Εὐρυνόμη (Ἢ πανάρχαια ἑλληνικὴ ἀντίληψη περὶ Δικαιοσύνης) Ι ᾿Ανέπτυξα, στὰ προηγούμενα ἄρθρα µου, τὶς τρεῖς πλευρὲς τοῦ μεγάλου ἐπὶ Διὸς Πολι- τισμοῦ, ποὺ ὑψώνονται ὡς πῦρ ἀείζωο, γιὰ νὰ σχηματίσουν τὴν δημιουργικὴ φλόγα (ποὺ ἀνέρχεται) τοῦ κοινωνικοῦ γίγνεσθαι. Αὐτὴ ὅμως ἡ φλόγα, ποὺ πυραμιδοῦται, ἂν θέλουμε νὰ σταθεῖ καὶ νά μὴν καταπέσει, κάτι δηλαδὴ ποὺ συμβαίνει μὲ τὴν φλόγα τῆς φωτιᾶς ὅταν τελειώσει ἡ ἐνέργεια ποὺ τὴν συντηρεῖ, πρέπει νὰ συμπληρωθεῖ μὲ ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο ἀτελεύτητο, ποὺ θὰ ὁλοκληρό- νει κατὰ ἴσον δυναμικόν τρόπον τὶς ἄλλες τρεῖς πλευρές, ὥστε πράγματι τὸ δημιουργικὸ ἀνθρώπινο πῦρ νὰ γίνει ἀείζωο πρὸς χάριν τοῦ ἀνθρώπου, ὡς ἀτόμου, κοινωνίας καὶ οἰκου- μένης καὶ ἀκόμη τὸ ἴδιο αὐτὸ πῦρ εὐφυΐας, σ᾽ ὅσους ἐκδηλώνεται ἕντονα, νὰ δύνανται νὰ τὸ κατευθύνουν ἐλεύθερα πρὸς τὴν ἔρευνα τῶν ἀγνώστων χώρων, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει καὶ τὴν ἀποδέσμευσή τους ἀπὸ τὶς εὐθύνες πρὸς τὴν ὁμάδα. Αὐτὴ τὴν τέταρτη πλευρὰ ποὺ ἰσχυροποιοῦσε καὶ ἐξασφάλιζε τὴν ἀνθρώπινη δημιουρ- γία, ἐνῷ ἐπέτρεπε στοὺς ἱκανοὺς τὴν ἀνύψωση τοῦ στοχασμοῦ τους στὴν ἔρευνα ἑνὸς «πέ- ρα» ἀπροσδιόριστου καὶ ἄγνωστου, ἡ Θεογονία τὴν ἀποκαλεῖ ΕΥ̓ΡΥΝΟΜΗ. Π 907: «Τρεῖς δὲ οἱ Εὐρυνόμη χάριτάς τε καλλιπαρήους 908; ᾿Ωκεανοῦ κούρη Πολυήρατον εἶδος ἔχουσα 909: ᾿Αγλαΐην τε Εὐφροσύνην Θαλίην τ᾿ ἐρατεινὴν» “Ἡ λέξη «Εὐρυνόμη» εἶναι σύνθετη ἀπὸ τὸ «εὑρύς», ποὺ σημαίνει ἐκτεταμένος, μέγας, φθάνων εἰς μεγάλην ἀπόστασιν καὶ τὸ «νέμω», ποὺ σημαίνει διανέμω ἀναλογικῶς, μοιράζω κιλπ. (τὶς ἔννοιες αὐτὲς τὶς ἀνέπτυξα στὴν ἀνάλυση τοῦ ζεύγους Ζεὺς - Θέμις). Μὲ τὸ νέο ζεῦγος Διός --- Εὐρυνόμης τίθεται, θὰ ἔλεγα, ἀμέσως σὲ ἐφαρμογὴ καὶ ἐντὸς τῶν ὁλοὲν εὐρυτέρων ὁμοκέντρων κύκλων τῆς ἑκάστοτε ἱκανότητας ἐξαπλώσεως τοῦ πολι- τισμοῦ, ἡ δυναμικὴ τῆς δικαιοσύνης, ὡς μέσου γιὰ τὴν στήριξη τῆς ἀνθρώπινης σὲ ἔκταση οἰκουμενική. Τονίζω τὴ λέξη οἰκουμενική, διότι τότε, καὶ μόνον τότε, δημιουρ- γοῦμε τὴν τετάρτη πλευρὰ τῆς πυραμίδας καὶ προκαλοῦμε τὴν ἐμφάνιση ὁριστικῶς στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, τῶν χαρίτω ν.. Κατὰ τὴν Θεογονία τρεῖς «χάριτας καλλιπαρήους» φέρει στὸν κόσμο ἡ οἰκουμενικὴ δι- καιοσύνη: τὴν ᾿Αγλαΐα, ποὺ τὸ ὄνομά της σημαίνει τὶς λαμπρὲς καὶ φωτεινὲς πράξεις ποὺ ὁμορφαίνουν καὶ ἐξευγενίζουν τὸν ἄνθρωπο. Τὴν Εὐφροσύνη, ποὺ τὸ ὄνομά της σημαίνει τὶς πράξεις ποὺ σκορπίζουν τὴ χαρὰ καὶ τὴ φαιδρότητα καὶ τέλος τὴν Θαλία, ποὺ τὸ ὄνομά