ΓΡΗΓ. ΦΙΛ. ΚΟΩΣΤΑΡΑΣ. (τοῦ Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν) ᾿Ιωάννης Ν. Θεοδωρακόπουλος /᾿Επὶ τῇ συμπληρώσει ἕξη χρόνων ἀπὸ τὸ θάνατο τοῦ σπουδαίου στοχαστοῦ τῆς Νέας Ελλάδας, και)η»ητοῦ τῆς Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν και ἀκαδημαϊκοῦ Ι.Ν. Θεοδώρακόπουλου δημοσιεύουμε τὸ σχυτικὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, τοῦ καθι;; ητοῦ τῆς Φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμιο ᾿Αθηνῶν κ. Γρηγόρη Κωσταρᾶ/. ΓΟ Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλος ὡς Γεν. Γραμματεὺς τῆς ᾿ Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν μετεῖχε, τὴν Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου [98], στὴ δημόσια συνεδρία της καὶ μὲ σφρῖγος ἐφήβου ἕἔπαιρνε µέρος στὴ συζήτηση ἐπὶ τῆς ἀνακοινώσεως τοῦ συναδέλφου του ἀκαδημαϊκου Μιχ. Στασινόπουλου μὲ θέµα: «Τὸ γράμμα Ε ὡς ὄμβλιμα τοῦ Μαντείου τῶν Δελφῶν». Ο δάσκαλος. ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, παρατηροῦσεν ὅτι ἀπὸ τὸ κείµενο τοῦ ἔργου γιά «τὸ γράμμα Ε τῶν Δελφῶν» ἀπουσιάζει ἐξ ὁλοκλήρου τὸ κλῖμα τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης' ἔκρινε ἔτσι ὡς ἀθεμελίωτη τὴν ἄποψη ὅτι ὁ συγγραφέας αὐτοῦ τοῦ ἔργου ὑπῆρξε χριστιανός. Οἱ ἄλλοι ἀκαδημαϊκοὶ συντάχθηκαν μὲ τὴ γνώμη του στὴ μυστικὴ ψηφοφορία ποὺ ἀκολούθησε!. ΄Ἡ ἑσπέρα, ἐν τῷ μεταξύ. εἶχε προχωρήσει ἀρκετὰ καὶ ὁ σοφὸς πρεσβύτης ἦταν ὥρα νὰ ἐπιστρέψει στὸ ἀγροτικὸ φιλοσοφικό του ἐρημητήριο ποὺ τόσο ἀγαποῦσε. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς διαδρομῆς, ἀπὸ τὴν Ακαδημία ὧς τὴν πνευματική του σκήτη στὸ Μαρούσι, ὁ Θεοδωρακόπουλος σιγοτραγουδοῦσο". Πλημμυρισμένος ἀπὸ τοὺς μελωδικοὺς ἤχους ποιᾶς, ἀλήθεια, δοξαστικῆς συμφωνίας ἀναψηλαφοῦσε ἐκεῖνες τὶς ὕστερες στιγμὲς «τὸ πρόβλημα τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου»; Ἢ ἦταν ή συνείδηση τῆς ἀνθρώπινης ἀνεστιότητας, ποὺ σὰν ἐπαναστατημένη ὁρμὴ τῆς ψυχῆς τοῦ κέντριζε τὸν πόθο γιὰ ἀναχώρηση, γιὰ φυγὴ ἀπὸ τὰ γήινα ρεῖθρα καί τροπὴ πρὸς ἐσχατιὸς ὅπου «ἐπιφέρεται πνεῦμα θεοῦ»: "Ενοιωθε, τάχα, αὐτὸς ὁ παλαιὸς καί βαθὺς σκαπανέας τοῦ Πλωτίνου! ἐκπατρισμένος καὶ νοστάλγησε, |. Π. Κανιλλόπουλου, Ι.Ν. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ («Τετράδια ΕΥΘΥΝΗΣ», 18: Αναφορά στὸν ΙΝ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟ. σ. 21. πρβ. Δημόσια Συνεδρία τῆς Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν, ὄ.π.. σ. 131). 2. Κατὰ τὴν ὁμολογία τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ αὐτοκιν ήτου ποὺ μετέφερε τὸν 1.Ν.Θ. στὸ σπίτι τοῦ (ὅ.π.. σ. 21). Πρβ. Κ. Τσάτσου. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ. σσ. 9-20 στὰ «Τετράδια ΓΥΘΥΝΗΣ». Ιδ. ὅπου δημοσιεύονται πολλὸς σημαντικὲς ὀργασίες γιὰ τὸν Ι.Ν.Θ. καὶ φωτίζονται πλευρὸς τοῦ ἔργου του. 4. Ὁ 1Ν.Θ. εἶχε πραγματευθεῖ «Τὸ πρόβλημα τὴς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου» στὸν «Φαίδώνα» τοῦ Πλάτωνος σὲ ἐμβριθῆ µελότη του ποὺ ὀημοσιεύτηκε στὸ ᾿Αρχεῖον Φιλοσοφίας καὶ Θεωρίὰς τῶν ᾿Επιστημῶν (ΑΦΘΕ). Θ᾽ (1938) 24-45. Τὸ τριμηνιαῖο τοῦτο περιοδικὸ ποὺ ἔζησε [1 χρόνια --- ἀπὸ τὶς ἀρχὸς τοῦ 1929 ἕως τὸ [940 --- καὶ ἔφθασε στὶς 5436 συλίδες ἱδρύθηκε ἀπὸ τοὺς ΠΠ. Κανελλόπουλο, Κ. Τσάτσο καὶ Ι.Ν. Θεοδωρακόπονλω καὶ ἔθεσε σὲ κίνηση τὸ φιλοσοφικὸ στοχασμὸ στὴν ᾿ Γλλάδα. 4. ΄Ο Ι.Ν.Θ. εἰχε συστηματικὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ Νεοπλατωνισμοῦ Πλωτῖνο (205-270 μ.Χ.) καὶ ἤδη τὸ [928 συνέγραψε τὸ ἔργο: «Π/Ο/ἱµΦ Λ4οΙαρΗν ΜΙΑ «οἱ ΟΨΙΝ». Βὐλ]-Βαάση 1925. 159