ΛΑΜΠΡΟΣ ΝΤΟΚΑΣ ΠΟΥ ΠΑΜΕ. / Ο συντάκτης τοῦ ἄρθρου ποὺ ἀκολουθεῖ δὲν ἔχει γράψει ποτὲ ἕως τώρα πολιτικὸ κείµενο. Εἶναι ἐπιστήμων μὲ σημαντικὴ συμβολὴ στὰ διεθνῆ Μαθηματι- κὰ καὶ λαμπρὸς συστηματικὸς στοχαστὴς ἐπὶ μεγάλων θεωρητικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα - ὅπως γνωρίζουν οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «4αυλοῦ», ποὺ ἔχει τὴν τιμὴ νὰ τὸν συμπεριλαμβάνη μεταξὺ τῶν ῥασικῶν συνεργατῶν του -- ἀντιμετωπίζει μὲ τὴν ἀσφαλῆ μέθοδο τῆς Μαθηματικῆς ᾿ Αναλύσεως, τῆς ὁποίας εἶναι ἀπὸ εἰκοσαετίας καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο Πατρῶν. ΄ΗἩ ἀπόφασή του ἑπομένως νὰ δήµοσιο- γραφήση τώρα ἐπὶ τῆς πολιτικῆς καταστάσεως εἶναι ἐντελῶς ἐξαιρετική, καὶ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν ὀδύνη καὶ τὴν ὀργὴ ποὺ κάθε σκεπτόμενος, κάθε ζωντανός ἀκόμη Έλληνας πρέπει νὰ αἰσθάνεται μπροστὰ στὴν ἔσχατή παρακμὴ καὶ σήψη ποὺ ζῆ ὃ τόπος. Μακάρι καὶ ἄλλοι τύποις ἀναρμόδιοι ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ὑπεύθυνοι - ὅπως πτέπει νὰ εἶναι ὅλοι οἱ ΄Ἑλληνες γιὰ τὸ μέλλον τῆς ᾿Ελλάδος --, ποὺ τώρα ἀδρανοῦν γιὰ ὁποιουσδήποτε λόγους, νὰ πράξουν μὲ οἱοδήποτε τρόπο τὸ χρέος τους. - 4.1.41./ ρινῶς, γιὰ νὰ περάσει τὸ κατώφλι τῆς δημοσιότητας. Κύματα βιασμῶν τῆς ἠθικῆς τάξεως ἀναδίδουν, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς σήψεως, τὴ δυσοσµία μιᾶς ἀσταμάτητης κοινωνικῆς παρακμῆς. Τὸ ἠθικὸ σύστημα κατέρρευσε, καὶ στὴ θέση τῆς κοινωνικῆς ἡγεσίας ἀναρριχήθηκαν ἀδίστακτοι ἐξουσιαστές, ποὺ λυμαίνο- Ε να ἀτελείωτο πλῆθος παντὸς εἴδους ἠθικῶν ἐκτροπῶν συνωθεῖται καθηµε- Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Εἶναι γνωστό, ὅτι στὸν τόπο µας εὐδοκιμεῖ, καὶ πολὺ πιάνει, ὃ τίτλος τοῦ προέδρου. Κάθε ἄνθρωπος ποὺ κουβαλάει µέσα του τὸ δίπτυχο ἐζουσιαστὴς - ἐξουσιαζόμενος, θεωρεῖ ἐπιτυχία του κάποτε νὰ πάρει τὸ χρῖσμα τοῦ προέδρου, ἔστω κι᾿ ἂν πρόκειται }ιὰ ποδοσφαιρικὸ σύλλογο τῆς... Κάτω-Πετεινίσας. Αν λογαριάσουµμε πόσους προέδρους ἔχουμε ἀνάμεσά µας, πρέπει νὰ φτάσουμε σὲ ἑζαψήφιο ἀριθμό. Οἱ ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοὶ μονάχα, γιὰ νὰ «λειτουργήσουν», χρειάζονται γύρω στοὺς /0.000 προέδρους ἄλλους «τόσους πρέπει νὰ ὑπολογίσουμε γιὰ προέδρους πολιτιστικῶν σωματείων κάθε λογῆς, κι ἀκόμη περισσότερους γιὰ προέδρους τοπικῆς αὐτοδιοίκη- σης, ἀθλητικῶν συλλόγων, συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, διοικητικῶν συμβουλίων κρατικῶν ἐπιχειρήσεων, μαθητικῶν συμβουλίων, δικαστηρίων, κομμάτων, ὡς τὸν Πρόεδρο τῆς δημοκρατίας. ΚΙ αὐτά, χωρὶς νὰ συμπεριλάβουµε τοὺς ἀναρίθμήτους ἐπίτιμους προέδρους, ἀντιπροέδρους, ἀναπληρωτὰς προέδρους, βοηθοὺς προέδρους, παρέδρους κλπ. ᾿Αξίζει νὰ ἀναρωτηθεῖ κανείς, ποιὸ μυστικὸ κρύβει τὸ πόστο τοῦ προέδρου, ὥστε γἹὰ μερικοὺς ἀνθρώπους νὰ γίνεται αὐτοσκοπὸς καὶ ἰδανικό. Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι τὸ -..-