ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

67ΙΟΥΛΙΟΣ 1987

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 3765 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
20 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Θα διασωθεί η Ελληνική Γλώσσα; — ΜΕΤΕΩΡΟΣ
    ἀρχή: σελ. 3765 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 67

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Θὰ διασωθῆ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα; ὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω τὸ (Ολοι ὃο ἐρώτημα σ᾽ αὖὐ- τοὺς πού, ἀπὸ ἀφέλεια ἣ ὑπο- κρισία, «ἀγωνιοῦν» γιὰ τὸ μέλ- λον τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, σ᾽ αὐτοὺς ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ συ- γκροτήσουν ὁμαδεύσεις, στηρι- ζόμενες στὸν φανατισμὸ ποὺ οἱ ἴδιοι ὑποθάλπουν, γιὰ τὴν «σωτηρία» της: - Ἡ γλῶσσα εἶναι κενὸς περιεχομένου τύπος ἣ περιέχει ἔννοιες; παντῆστε στὸ ἐρώτημα αὖ- Αιτὸ καὶ ἀπὸ τὴν ἀπάντησή σας θὰ κριθῆ καὶ ἡ εἰλικρίνεια τῆς «ἀγωνίας» σας καὶ ἡ δυνα- τότητα ἀποτελεσματικῆς ἐνέρ- γειάς σας καὶ ἡ πρόβλεψη γιὰ τὸ γλωσσικό µας μέλλον. Για- τί, ἂν ἡ γλῶσσα εἶναι σύστηµα ἐκφράσεως ζωσῶν ἐννοιῶν κι ὄχι ἀπολίθωμα ἱστορικό, ἀπο- κλείεται νὰ διασωθῆ ἀπὸ τὴ δική σας βοήθεια: ἡ ζωή, ὅπου πράγματι ὑπάρχει, διαθέ- τει ἔνστικτα αὐτοσυντηρήσε- ὡς, μὲ τὴν φυσιολογιν) λει- τουργία τῶν ὁποίων ἐπιβιώ- νει. Ἂν πάλι οἱ ἔννοιες ἔχουν χαθῆ στὴν συνείδηση τοῦ Ἑλ- ληνος, πῶς θὰ ἐπιζήση ἡ γλῶσ- σα; Γιὰ νὰ ἐκφράση τί; Τὰ ἀνύπαρκτα; Σ , τραφῆτε πρὸς τὴν ἱστορία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, καὶ θὰ διαπιστώσετε κάτι τὸ ἁπλούστατο: Στὶς περιόδους δηλαδὴ ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ελ- ληνος διατηροῦσε, συνελάμβα- νε καὶ παρῆγε ἔννοιες - ὅ,τι δηλαδὴ ἀποτελεῖ στοιχεῖο συ- νειδητότητας -, ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ὄχι μόνο δὲν κινδύνευε ἀπὸ τίποτε, ἀλλά, ἀναλόγως, εἴτε ἀφωμοίωνε ἐξελληνίζο- ντας ἣ ἀπέβαλλε ἀχρηστεύο- ντας ὡς ξένα σώματα τὶς πα- ρείσακτες ξένες λέξεις εἴτε με- τέδιδε τὶς δικές της ἔννοιες-λέ- ξεις σ᾽ ἐκείνους - τοὺς ξένους - ποὺ δὲν τὶς εἶχαν φυσικά. Θὰ διαπιστώσετε ἐπίσης, ὅτι καὶ πολὺ ἀργότερα, ὅταν ἐκεῖνοι ποὺ ἐδημιούργησαν τὸ τέλειο ἑλληνικὸ γλωσσικὸ ὄργανο εἷ- χαν πιὰ ἐχλείψει πρὸ πολλῶν αἰώνων, οἱ νεώτεροι λαοὶ ποὺ ἔμπαιναν σὲ περίοδο ἀκμῆς, σὲ περίοδο ζωῆς, στρέφονταν πρὸς τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, γιὰ νὰ ἀντλήσουν τὶς ἔννοιες- λέξεις της, ποὺ ἡ δική τους ἀνερχόμενη συνειδητότητα εἷ- χε ἀνάγκη, γιὰ νὰ ἀποκτήση πληρότητα. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ σήμερα σ᾽ ὁλόκληρη τὴ σύγχρονη διεθνῆ ᾿Επιστήμη, Φιλοσοφία, Θεωρία, Στοχα- σμό, Τέχνη κλπ., χωρὶς φυσι- κὰ νὰ παίζετε σεῖς, οἱ γλωσσα- μύντορες ἢ γλωσσοσωβινι- στές, κανέναν ἀπολύτως ρόλο στὸ φαινόμενο αὐτὸ τῆς συνε- χοῦς - ἕως σήμερα - ἀρχαιοελ- ληνικῆς γλωσσικῆς «ἐπιθέσε-
← καθαρισμένο κείμενο