3926 ΕΠΙΔΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ποῦ ᾽ναι τὸ χνῶτο τὸ γλυκὸ καὶ ποῦ ἡ ἀνασαιμιὰ --οἴδια τὸ μέλι τοῦ ρεικιοῦ κι ἡ κρούστα τοῦ γαλάτου; Ματόφυλλο ποὺ ἐνότισες τοῦ παραπονεμάτου ποῦ ᾽ναι τοῦ κόρφου τ᾽ ὄνειρο κι ἡ σάρκα ἣ γιασεμιά; Ποῦ. ναι τὸ μάτι τ᾿ ὅλο φῶς νὰ παίξει σὰν μὲ ἰδεῖ, τοῦ στήθους τὸ τρεμούλιασμα καὶ τοῦ κορμιοῦ τὸ μῦρο; Χώρια μᾶς πῆρε ὁ ἄνεμος, μᾶς πῆρε τὸ βραδὺ κι ὦμος δὲν εἶναι νὰ βρεθεῖ νὰ γείρεις καὶ νὰ γείρω. Μόνο φαρμάκι ὁ ὀχτάδιπλος ὁ κόμπος τοῦ λαιμοῦ σὰν προσπερνᾶμε βιαστικοὶ ---τάχα ποὺ δὲν μᾶς μέλλει. Κ᾽ ἕνα περγέλιο νὰ γελᾶς, καθώς ἰδέα λυγμοῦ, ἐσὺ ποὺ στὴν παλάμη σου κοιμοῦνταν οἱ ᾿Αρχαγγέλοι. Σ.Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος Γ΄ “Ἑλληνικὴ ἣ «ἡλιοκεντρική» ἀντίληψη Κύρις διευθυντά, Ἔχει παρατηρηθεῖ, ὅτι, ἐνῶ παγκό- σμιες θέσεις ἀντικαθίστανται ἀπὸ ἄλλες (ἀ- ληθεῖς) ἢ μεταβάλλονται λόγω ἐξαγωγῆς “νέων πορισμάτων ἐρεύνης ἀπὸ διάφορες κατευθύνσεις, ἄτομα καὶ ἐπίσημοι φορεῖς ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν καὶ ν᾿ ἀνα- τρέχουν στὶς παλαιὲς θέσεις ἀπὸ ἄγνοια ἢ μὴ ἐνημέρωση, διὰ νὰ μὴν ἰσχυρισθῶ ὅτι σὲ πολλὲς περιπτώσεις ὑποκρύπτεται ἀφα- νής, μὴ ἠθελημένη καὶ ἴσως ἠθελημένη σκοπιµότης. Μία ἀπὸ τὶς περιπτώσεις αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ παγκόσμια θέση, ἀναφορικὰ μὲ τὴν πατρότητα τοῦ ἡλιοκεντρικοῦ συστήµα- τος, Ἡ ὁποία ἀποδίδετο στὸν Κοπέρνικο, μέχρις ὅτου ἔγινε τὸ πρῶτο παγκόσμιο ἀ- στρονομικὸ συνέδριο στὴ Σάμο, κατὰ τὸ ὁ- ποῖο ἀποκατεστάθη ὁ ᾿Αρίσταρχος ὁ Σά- μιος. στὸν ὁποῖο πλέον ἀνήκει ἡ πατρότης τοῦ ἡλιοκεντρικοῦ συστήματος. ᾿Αλλὰ ἡ πατρότης τοῦ ἡλιοκεντρικοῦ συστήματος. ὅπως θὰ διαπιστώσετε ἀπὸ τὶς ἐσωκλειόμενες δημοσιεύσεις σὲ φωτο- τυπία. στὸ µέλλον θὰ μετατεθεῖ στοὺς Πυ- θαγορείους καὶ ἀπ᾿ αὐτοὺς στοὺς ᾿Όρφι- κούς. καὶ στὸ ἀπώτερο μέλλον - ποιὸς ξέ- ρει σὲ ποιὰ μακρυνὴ χιλιετία τοῦ ἑλλη- νικοῦ πολιτισμοῦ. Ἔτσι ἡ φράση « Ἢ νόηση πέρασε ἀπὸ τὸν γεωκεντρικὸ κόσμο τῶν 7 οὐρανῶν, ποὺ περιβάλλουν τὴ γῆ, στὸ σύστημα τῶν πλανητῶν», τοῦ καθηγητοῦ καὶ ἰδιαιτέρου συναδέλφου μου κ. Λάμπρου Ντόκα στὴν ἐργασία του «Ο φιλοσοφικὸς στοχασμὸς σήμερα» τοῦ 68ου τεύχους τοῦ περιοδικοῦ σας, πρέπει νὰ ἀναφέρεται στὴ δυτική σκέ- ψη καὶ νόηση κι ὄχι στὴν ἑλληνική, ἡ ὁ- ποία ἀπὸ χιλιάδες ἔτη ἧταν «ἡλιοκεντρική». | Ἢ «γεωκεντρικὴ νόηση» ἔγινε δόγμα στὴ δυτικὴ σκέψη καὶ διανόηση μέχρι τὸν Κοπέρνικο ἐξ αἰτίας τοῦ ᾿Αριστοτέλους, κυρίως, ὁ ὁποῖος γιὰ θρησκευτικοὺς λό- γους ἀναγκάστηκε νὰ τὴν υἱοθετήσει καὶ νὰ τὴν διακηρύξει, γιὰ νὰ μὴν ὑποστεῖ ἀ- πὸ τοὺς ᾿Αθηναίους ἐκεῖνα ποὺ ὑπέστη ὁ Σωκράτης. Κ. Μ. Μαρκᾶτος Λάρισα