Δημαγωγία καὶ Πολιτική ἠ00 εὔκολο εἶναι νὰ δώσουμε τὸν ὁρισμὸ τοῦ πολιτικοῦ καὶ νὰ προσδιορίσουμε μὲ ἀκρίθεια τὰ ὅρια τῶν καθηκόντων καὶ τῶν ἁρ- µοδιοτήτων του, τόσο εἶναι δύσκολο νὰ προσδιορίσουµε τὴν ἔννοια τῆς δημαγωγίας καὶ νὰ τὴν ὀἐντοπίσουμε ταυτόχρονα, σὲ μιὰ συγκεκριμένη πε- ρίπτωση. Βόθαιο εἶναι πὼς θρίσκε- ται στὰ σύνορα τῆς καλῶς ἐννοού- µενης πολιτικῆς. Βέθαιο εἶναι, ἀκό- μα, πὼς ὁ πειρασμός γιὰ ἕνα δηµο- . φιλῆ καὶ ἱκανὸ ππολιτηκὸ νὰ διολισθή- σει πρὸς τὴν δηµαγωγία εἶναι πολὺ μεγάλος. Λίγοι τὴν ἀπέφυγαν. Λί- γοι μπόρεσαν νὰ συγκρατηθοῦν ὡς τὸ τέλος καὶ δὲν κατέφυγαν κατὰ καιροὺς στὶς εὔκολες λύσεις τῶν µε- θόδων’ της. Εἶν᾽ ἀλήθεια, τέλος, πὼς ἡ δηµαγωγία, καὶ ἡ σχεδὸν ταυτό- σημή της δηµοκοπία, εἶναι ἔγγενεῖς ἰδιότητιο τῆς πολιτικῆς. Γι αὐτὸ εἴ- ναι πολὺ δύσκολο νὰ προσδιοριστοῦν οἱ ἐπιπτώσειο τους καὶ τὰ ὅρια. τῶν κινδύνων ποὺ περικλείει ἡ σὲ ὑψηλὸ θαθμὸ ἄσκησή τους. Δημαγωγία, πολὺ πρόχειρα, εἶναι ἡ συνειδητὴ προσπάθεια τοῦ πολι- τικοῦ νὰ γίνει εὐχάριστος, ἀρεστὸς .. καὶ δημοφιλής. Μόνο πού, στὴν ἐπι- δίωξή του αὐτή, τὴν κατὰ τἄλλα: 6ε- μιτὴ καὶ εὔλογη, χρησιμοποιεῖ ταπει- νὰ καὶ εὐτελῆ µέσα. Κολακεύει τὰ κατώτερα ἔνστιχτα. Ἐγκωμιάζει καὶ ἐπαινεῖ τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντες. Ὑπόσχεται πράγματα ἀνύπαρχτα ἢ ποὺ δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ προσφέ- ρει. Καὶ τὸ χειρότερο: ᾽᾿Αποϕεύγει τὴν ἀλήθεια. ᾽Αποκρύπτει τὶς δυσά» . ρεστες πλευρὲς τῆς κατάστασης τῆς χώρας του, δίνει ἐλπίδες ἐκεῖ ποὺ δὲν Θὰ ἔπρεπε, ἀποφεύγει κάθε τι τὸ δυσάρεστο καὶ τὸ ζοφερό. Προθάλλει τὶς θετικὲς µόνο πλευ- ρὲς τῶν γεγονότων. Μ᾿ ἄλλα λόγια, ὁ δηµοκόπος πολιτικὸς ξεγελάει συ- νειδητὰ καὶ συστηματικὰ καὶ ἀποπρο- σανατολίζει τὸ λαὀ. Τὸν ἀποκοιμίζει καὶ τὸν καθησυχάζει μὲ ψέματα καὶ ἀνακρίθειες. Χρησιμοποιώντας τὴν θέση του, ἐκμεταλλευόμενος τὴν ἐμ- πιστοσύνη τῶν ἀνθρώπων ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκαν τὴν τύχη τους, κά- νοντας κατάχρηση τῶν ἐξουσιῶν του, προσπαθεί, ἀντὶ νὰ θοηθήσει καὶ Τοῦ ΕΥΑΓΤΕΛΟΥ ΡΟΖΟΥ νὰ ὑπηρετήσει τὸ σύνολο, νὰ ἐπω- Φεληθοῖ ὁ ἴδιος. Πίσω ἀπὸ τὴν δη- µοκοπία κρύθεται ἡ ἰδιοτέλειαι καὶ ἡ ἱκανοποίηση προσωπικῶν ἐπιθυμιῶν. Ὁ δηµοκόπος καὶ ὁ λαοπλάνος πο- λιτικός, ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ µετά, παύει νὰ ἐνδιαφόρεται γιὰ τὶς δη- µόσιες ὑποθέσεις καὶ τὸ συμφέρον τῆς πολιτείας καὶ προσανατολίζεται ἀποκλειστικὰ στὴν ἑδραίωση τῆς ᾿προσωπικῆς του θέσης. «Τὸ κυριώτερο χαρακτηριστικό του εἶναι ἡ φιλοδοξία του νὰ διατηρήσει τὴν. θέση του. Ὁ δημαγωγὸς πολιτι- κὸς εἶναι ἄπληστος γιὰ δόξα καὶ λατρεύει τὴν ἐξουσία καὶ τὴ δύνα- µη. Μεθάει, κυριολεχτικά, ἀπὸ τὶς ἐπευφημίες τοῦ πλήθους. καὶ εἶναι πρόθυμος νὰ χρησιμοποιήσει ὁποιο- δήποτε μέσο γιὰ νὰ κερδίσει τὴν ἐ- πανιεκλογή του στὸ ὅποιο. ὑψηλό του ἀξίωμα. Δὲν διστάζει γιὰ νὰ τὴν ἐ- πιτύχει, νὰ μεταχειριστεῖ ψέματα, ᾱ- πΞιλὲς, ἀκόμα καὶ τὴν θία.