ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
79ΙΟΥΛΙΟΣ 1988
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Λίγα για τους "αρμοδίους" ταγούς μας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Λίγα γιὰ τοὺς «ἁρμόδιους» ταγούς µας
Οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ» ἐδῶ καὶ
δυὸ τουλάχιστον χρόνια εἶναι μάρτυρες ἑ-
νὸς φαινομένου, ποὺ δὲν' πρέπει νὰ ἔχη ξα-
νασυμβῆ ποτὲ καὶ πουθενὰ στὴν ἱστορία
τῆς ἐπιστήμης, τῆς ἔρευνας καὶ γενικώτερα
τῆς διανοήσεως: Ἕνα περιοδικό, πού, ἂν
μή τι ἄλλο, θεμελιώνει τὶς ἀπόψεις του μὲ
τὸν ἰσχυρότερο καὶ στερεώτερο δυνατὸ τρό-
πο, μὲ πολύν, πρωτοφανῆ γιᾶ τὰ συνήθη µέ-
τρα τῆς ἔρευνας στὴ σύγχρονη ᾿ Ελλᾶδα,
µόχθο, μὲ πλημμυρίδα αὐθεντικῶν ἀποδει-
κτικῶν στοιχείων καὶ μὲ γρανιτένια λογι-
κὴν ἀνάλυση καὶ ἐπεξεργασία --- ἀπόψεις.
ἂν μή τι ἄλλο, ἐντελῶς πρωτότυπες καὶ
πρωτοποριακές, ποὺ ἐντοπίζονται ἐπὶ τῶν
καιριωτέρων θεμάτων τῆς προβληματικῆς
τοῦ καιροῦ µας καὶ τοῦ Τόπου µας -- στέ-
κει ἐντελῶς ἀποκομμένο,. πλήρως µοναχι-
κό, ἀπολύτως περιφρονηµένο ἀπὸ τοὺς ἐ-
ντόπιους «εἰδήμονες», τοὺς ἐντόπιους «Ἆ-
πεύθυνους». τοὺς ἐντόπιους «ἁρμόδιους»
τῆς Πολιτείας µας, τῆς ᾿Επιστήμης µας.
τῆς Παιδείας µας. [Ἢ ὅλη εἰκόνα τῆς κα-
ταστάσεως αὐτῆς θὰ μποροῦσε νὰ πάρη τὸν
τίτλο «Φωνὴ βοῶντος ἐν ἐρήμῳ», ἂν πλῆ-
θος μὴ εἰδικῶν, μὴ ὑπευθύνων καὶ μὴ ἁρ-
µοδίων διανοουμένων καὶ στοχαστῶν, ᾱ-
φανῶν καὶ ἐπωνύμων, δὲν ἐξεδήλωναν κα-
θημερινὰ μὲ κάθε τρόπο τὸ ἐνδιαφέρον
τους γιὰ τὴν προσπάθειά µας, ἂν ή κυκλο-
φορία τοῦ περιοδικοῦ δὲν ἀνέβαινε συνε-
χῶς καὶ κατακόρυφα καὶ ἂν δεκάδες δια-
πρεπεῖς ξένοι εἰδικοὶ ἑλληνιστὲς τῶν Πα-
νεπιστημίων ὅλου τοῦ κόσμου, ἀπὸ τὴν Εὐ-
ρώπη καὶ τὴν ᾽Αμερικὴ ἕως τὴν Νότιο
᾿Αφρικὴ καὶ τήν... ᾿Ιαπωνία, πρὸς τοὺς ὁ-
ποίους ἀπεστάλη ὁ «Δαυλός», δὲν ἐξέφρα-
ζαν μὲ πληθώρα ἐπιστολῶν τους σ᾽ ὅλους
τοὺς τόνους τὸ μέγα ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἐ-
πιδοκιµασία τους γιὰ τὴν ἐπιχειρούμενη
προσπάθεια!" ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θὰ δοθοῦν στὴ
δημοσιότητα μὲ λεπτομέρειες ἐν καιρῷ τῷ
δέοντι].
Βρισκόμαστε λοιπὸν μπροστὰ σ᾽ ἕνα
σύστημα Πολιτείας, ᾿Επιστήμης καὶ Παι-
δείας τοῦ Τόπου αὐτοῦ. μπροστὰ σὲ μιὰ
σπεῖρα ἀλληλοσυνεχομένων καὶ ἀλληλο-
συνδεομένων ἀτομικῶν καὶ ὁμαδικῶν «πη-
νίων», ποὺ δὲν φορτίζεται μὲ τίποτα, δὲν ἐ-
ψεργοποιεῖται μὲ καμμιὰ παροχὴ ἐρεθι-
σμῶν. ἀκόμη καὶ «ὑψηλῆς τάσεως», δὲν
γαλβανίζεται οὔτε μὲ δόσεις ποὺ προκα-
λοῦν ἠλεκτροπληξία. ἀφοῦ καὶ προσωπι-
κῶς κατονομάζονται οἱ δέκτες τῆς κριτικῆς
µας, καὶ προσωπικῶς ἀποδεικνύονται ψευ-
δόµενοι ἢ παραλογιζόμενοι καὶ προσωπι-
κῶς ὑφίστανται τὸν καταλυτικὸ καὶ φονικὸ
γι᾿ αὐτοὺς ἔλεγχο ἐπὶ ἀπολύτως συγκεκρι-
µένων σηµείων ποὺ τοὺς ἀφοροῦν ἄμεσα.
Τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἰθύνοντες αὐτοὺς
ἀνθρώπους καὶ τὶς ἰθύνουσες αὐτὲς ὁμάδες;
Πῶς ἐξηγεῖται ἡ στάση τους; Περιφρο-
νοῦν, «σνομπάρουν», δὲν καταδέχονται ν᾿
ἀσχοληθοῦν «μ᾿ ἕνα ἀσήμαντο ἔντυπο» ---
ποὺ ὅμως σ᾿ αὐτὸ ἔχουν ἀνακοινώσει, ὅ-
πως γνωρίζουν οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυ-
λοῦ»,. ἀδημοσίευτα κείμενά τους προσωπι-
κότητες ὅπως οἱ σὲρ ΚΑΤΙ ΡοΡΡεΙ, σὲρ δ51ε-
γεη ΚΑΠΟΙΠΙΒΗ, ΕΠΟΟΗ Ροννεὶ! καὶ τόσοι ἄλ-
λοι" ἢ ἀπὸ τοὺς δικούς µας οἱ ἀείμνηστοι
Κωνσταντῖνος Τσάτσος, Παναγιώτης Κα-
νελλόπουλος, ὁ κ. Μιχαὴλ Στασινόπουλος
κ.λπ.’ ἢ πλῆθος ἀκαδημαϊκῶν καὶ ἀναρίθ-
µητοι καθηγητὲς Πανεπιστημίων, μεταξὺ
τῶν ὁποίων καὶ πλεῖστοι συνάδελφοι τῶν
προκαλουμένων νὰ λάβουν θέση, μὲ τοὺς ὁ-
ποίους οἱ ἴδιοι ἔρχονται σὲ καθημερινὴ ἐ-
παφὴ στὶς Σχολὲς ὅπου διδάσκουν ἢ στὶς ὑ-
πηρεσίες ὅπου σταδιοδρομοῦν.
Ἢ οἱ ἀπόψεις τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι αὐτα-
ποδείκτως αὐθαίρετες καὶ τόσο ἀνάξιες
κρίσεως. ὥστε νὰ τὶς ἀντιπαρέλθη κανεὶς
σιωπηρῶς --ἀπόψεις ποὺ στηρίζονται σὲ
τέτοια τεκμηρίωση λογική, ἱστορική, φι-
λοσοφικὴ καὶ ἀναλυτική, γιὰ τὴν ὁποία
κανένας ἀπὸ τοὺς «σιωπῶντες» αὐτοὺς κυ-
ρίους οὔτε κὰν φαντάστηκε ποτὲ (καὶ δὲν
εἶναι αὑτὸ σχῆμα ὑπερβολῆς, δυστυχῶς...)
ὅτι μπορεὶ νὰ θεµελιωθῆ, νὰ οἰκοδομηθὴ
καὶ νὰ ἐκτεθῆ ἀπρόσβλητη ἐνώπιον τῆς
κριτικῆς ὅλου τοῦ κόσμου;
Τίποτε ἀπ᾿ αὐτά, φίλε ἀναγνώστη. δὲν
συμβαίνει αὐτὸ ἄλλωστε τὸ ἔχουν πιὰ
καταλάβει... καὶ οἱ κότες. Αλλη εἶναι ἡ
πραγματικὴ αἰτία ποὺ ἐπέβαλε τὴν ἐπιλογὴ
τῆς «μεθόδου τῆς σιωπῆς» ὡς τῆς καλύτε-
ρῆς τακτικῆς (ἐπὶ τοῦ παρόντος) τοῦ «πη-
νίου» ἢ τῆς «σπείρας», ποὺ συνιστᾶ τὸν ἀ-
ναίσθητον ἐλέφαντα τῆς ἐξουσιαστικῆς
κατασκευῆς. Ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς συ-
νεργατῶν καὶ φίλων τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ.
ὅπως μὲ πληροφοροῦν οἱ ἴδιοι, ἔχουν συ-
γκεντρώσει καὶ ἔχουν νὰ ποῦν πολλὰ -- μέ-
σω τοῦ «Δαυλοῦ» ἢ ἀλλοῦ --- πάνω ἀκριβῶς
στὸ σημεῖο ποὺ ὑπαινίσσομαι ἐδῶ...
Ἂς περάση ὅμως ἥσυχα ἡ θερινὴ πε-
ρίοδος. Καλὸ καλοκαίρι σας! ΔΙΛ