ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

79ΙΟΥΛΙΟΣ 1988

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 4468 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Λίγα για τους "αρμοδίους" ταγούς μας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 4468 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 79

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Λίγα γιὰ τοὺς «ἁρμόδιους» ταγούς µας Οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ» ἐδῶ καὶ δυὸ τουλάχιστον χρόνια εἶναι μάρτυρες ἑ- νὸς φαινομένου, ποὺ δὲν' πρέπει νὰ ἔχη ξα- νασυμβῆ ποτὲ καὶ πουθενὰ στὴν ἱστορία τῆς ἐπιστήμης, τῆς ἔρευνας καὶ γενικώτερα τῆς διανοήσεως: Ἕνα περιοδικό, πού, ἂν μή τι ἄλλο, θεμελιώνει τὶς ἀπόψεις του μὲ τὸν ἰσχυρότερο καὶ στερεώτερο δυνατὸ τρό- πο, μὲ πολύν, πρωτοφανῆ γιᾶ τὰ συνήθη µέ- τρα τῆς ἔρευνας στὴ σύγχρονη ᾿ Ελλᾶδα, µόχθο, μὲ πλημμυρίδα αὐθεντικῶν ἀποδει- κτικῶν στοιχείων καὶ μὲ γρανιτένια λογι- κὴν ἀνάλυση καὶ ἐπεξεργασία --- ἀπόψεις. ἂν μή τι ἄλλο, ἐντελῶς πρωτότυπες καὶ πρωτοποριακές, ποὺ ἐντοπίζονται ἐπὶ τῶν καιριωτέρων θεμάτων τῆς προβληματικῆς τοῦ καιροῦ µας καὶ τοῦ Τόπου µας -- στέ- κει ἐντελῶς ἀποκομμένο,. πλήρως µοναχι- κό, ἀπολύτως περιφρονηµένο ἀπὸ τοὺς ἐ- ντόπιους «εἰδήμονες», τοὺς ἐντόπιους «Ἆ- πεύθυνους». τοὺς ἐντόπιους «ἁρμόδιους» τῆς Πολιτείας µας, τῆς ᾿Επιστήμης µας. τῆς Παιδείας µας. [Ἢ ὅλη εἰκόνα τῆς κα- ταστάσεως αὐτῆς θὰ μποροῦσε νὰ πάρη τὸν τίτλο «Φωνὴ βοῶντος ἐν ἐρήμῳ», ἂν πλῆ- θος μὴ εἰδικῶν, μὴ ὑπευθύνων καὶ μὴ ἁρ- µοδίων διανοουμένων καὶ στοχαστῶν, ᾱ- φανῶν καὶ ἐπωνύμων, δὲν ἐξεδήλωναν κα- θημερινὰ μὲ κάθε τρόπο τὸ ἐνδιαφέρον τους γιὰ τὴν προσπάθειά µας, ἂν ή κυκλο- φορία τοῦ περιοδικοῦ δὲν ἀνέβαινε συνε- χῶς καὶ κατακόρυφα καὶ ἂν δεκάδες δια- πρεπεῖς ξένοι εἰδικοὶ ἑλληνιστὲς τῶν Πα- νεπιστημίων ὅλου τοῦ κόσμου, ἀπὸ τὴν Εὐ- ρώπη καὶ τὴν ᾽Αμερικὴ ἕως τὴν Νότιο ᾿Αφρικὴ καὶ τήν... ᾿Ιαπωνία, πρὸς τοὺς ὁ- ποίους ἀπεστάλη ὁ «Δαυλός», δὲν ἐξέφρα- ζαν μὲ πληθώρα ἐπιστολῶν τους σ᾽ ὅλους τοὺς τόνους τὸ μέγα ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἐ- πιδοκιµασία τους γιὰ τὴν ἐπιχειρούμενη προσπάθεια!" ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θὰ δοθοῦν στὴ δημοσιότητα μὲ λεπτομέρειες ἐν καιρῷ τῷ δέοντι]. Βρισκόμαστε λοιπὸν μπροστὰ σ᾽ ἕνα σύστημα Πολιτείας, ᾿Επιστήμης καὶ Παι- δείας τοῦ Τόπου αὐτοῦ. μπροστὰ σὲ μιὰ σπεῖρα ἀλληλοσυνεχομένων καὶ ἀλληλο- συνδεομένων ἀτομικῶν καὶ ὁμαδικῶν «πη- νίων», ποὺ δὲν φορτίζεται μὲ τίποτα, δὲν ἐ- ψεργοποιεῖται μὲ καμμιὰ παροχὴ ἐρεθι- σμῶν. ἀκόμη καὶ «ὑψηλῆς τάσεως», δὲν γαλβανίζεται οὔτε μὲ δόσεις ποὺ προκα- λοῦν ἠλεκτροπληξία. ἀφοῦ καὶ προσωπι- κῶς κατονομάζονται οἱ δέκτες τῆς κριτικῆς µας, καὶ προσωπικῶς ἀποδεικνύονται ψευ- δόµενοι ἢ παραλογιζόμενοι καὶ προσωπι- κῶς ὑφίστανται τὸν καταλυτικὸ καὶ φονικὸ γι᾿ αὐτοὺς ἔλεγχο ἐπὶ ἀπολύτως συγκεκρι- µένων σηµείων ποὺ τοὺς ἀφοροῦν ἄμεσα. Τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἰθύνοντες αὐτοὺς ἀνθρώπους καὶ τὶς ἰθύνουσες αὐτὲς ὁμάδες; Πῶς ἐξηγεῖται ἡ στάση τους; Περιφρο- νοῦν, «σνομπάρουν», δὲν καταδέχονται ν᾿ ἀσχοληθοῦν «μ᾿ ἕνα ἀσήμαντο ἔντυπο» --- ποὺ ὅμως σ᾿ αὐτὸ ἔχουν ἀνακοινώσει, ὅ- πως γνωρίζουν οἱ ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυ- λοῦ»,. ἀδημοσίευτα κείμενά τους προσωπι- κότητες ὅπως οἱ σὲρ ΚΑΤΙ ΡοΡΡεΙ, σὲρ δ51ε- γεη ΚΑΠΟΙΠΙΒΗ, ΕΠΟΟΗ Ροννεὶ! καὶ τόσοι ἄλ- λοι" ἢ ἀπὸ τοὺς δικούς µας οἱ ἀείμνηστοι Κωνσταντῖνος Τσάτσος, Παναγιώτης Κα- νελλόπουλος, ὁ κ. Μιχαὴλ Στασινόπουλος κ.λπ.’ ἢ πλῆθος ἀκαδημαϊκῶν καὶ ἀναρίθ- µητοι καθηγητὲς Πανεπιστημίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ πλεῖστοι συνάδελφοι τῶν προκαλουμένων νὰ λάβουν θέση, μὲ τοὺς ὁ- ποίους οἱ ἴδιοι ἔρχονται σὲ καθημερινὴ ἐ- παφὴ στὶς Σχολὲς ὅπου διδάσκουν ἢ στὶς ὑ- πηρεσίες ὅπου σταδιοδρομοῦν. Ἢ οἱ ἀπόψεις τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι αὐτα- ποδείκτως αὐθαίρετες καὶ τόσο ἀνάξιες κρίσεως. ὥστε νὰ τὶς ἀντιπαρέλθη κανεὶς σιωπηρῶς --ἀπόψεις ποὺ στηρίζονται σὲ τέτοια τεκμηρίωση λογική, ἱστορική, φι- λοσοφικὴ καὶ ἀναλυτική, γιὰ τὴν ὁποία κανένας ἀπὸ τοὺς «σιωπῶντες» αὐτοὺς κυ- ρίους οὔτε κὰν φαντάστηκε ποτὲ (καὶ δὲν εἶναι αὑτὸ σχῆμα ὑπερβολῆς, δυστυχῶς...) ὅτι μπορεὶ νὰ θεµελιωθῆ, νὰ οἰκοδομηθὴ καὶ νὰ ἐκτεθῆ ἀπρόσβλητη ἐνώπιον τῆς κριτικῆς ὅλου τοῦ κόσμου; Τίποτε ἀπ᾿ αὐτά, φίλε ἀναγνώστη. δὲν συμβαίνει αὐτὸ ἄλλωστε τὸ ἔχουν πιὰ καταλάβει... καὶ οἱ κότες. Αλλη εἶναι ἡ πραγματικὴ αἰτία ποὺ ἐπέβαλε τὴν ἐπιλογὴ τῆς «μεθόδου τῆς σιωπῆς» ὡς τῆς καλύτε- ρῆς τακτικῆς (ἐπὶ τοῦ παρόντος) τοῦ «πη- νίου» ἢ τῆς «σπείρας», ποὺ συνιστᾶ τὸν ἀ- ναίσθητον ἐλέφαντα τῆς ἐξουσιαστικῆς κατασκευῆς. Ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς συ- νεργατῶν καὶ φίλων τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ. ὅπως μὲ πληροφοροῦν οἱ ἴδιοι, ἔχουν συ- γκεντρώσει καὶ ἔχουν νὰ ποῦν πολλὰ -- μέ- σω τοῦ «Δαυλοῦ» ἢ ἀλλοῦ --- πάνω ἀκριβῶς στὸ σημεῖο ποὺ ὑπαινίσσομαι ἐδῶ... Ἂς περάση ὅμως ἥσυχα ἡ θερινὴ πε- ρίοδος. Καλὸ καλοκαίρι σας! ΔΙΛ
← καθαρισμένο κείμενο