ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Ὄνειρο θερινῆς νυκτὸς Πανανθρώπινη, ὅπως ἀναμέναμε, ὑπῆρξε ἡ συγκέντρωση τῶν «ἐπιφανῶν» στὸ βράχο δυτικὰ τῆς ᾿Ακρόπολης, ποὺ οἱ ᾿Αθηναῖοι τῶν κλασσικῶν χρόνων ὠνόμαζαν «᾿Αρειο Πά- γο». ᾿Η τεράστια αἴθουσα τοῦ συνεδρίου, ὅπως καὶ ὅλο τὸ οἰκοδόμημα, ποὺ κτίστηκε γιὰ τὶς ἀνάγκες αὐτοῦ τοῦ συνεδρίου, εἶναι σὲ ἀρχιτεκτονικὸ ρυθμὸ προσαρμοσμένο στὸν πα- νάρχαιο χῶρο. Στὸ χῶρο τὸν ἴδιο, ποὺ ἄλλοτε κατοικοῦσαν οἱ “Ερινύες καὶ ἔργο τους εἷ- χαν τὴ «Δίκη», δηλαδὴ τὴν τιμωρία τῶν ἐκτρεπομένων ἐκ τῆς ᾿Αρμονίας καὶ τοῦ Μέτρου. Θέμα πρὸς συζήτηση δὲν εἶναι οἱ «᾿ Ολυμπιακοὶ ᾿Αγῶνες», ποὺ κατ᾽ ὄνομα μόνο ἐξακο- λουθοῦν νὰ ὑπάρχουν (ἡ ᾿Ελλάδα ἄλλωστε γνωστοποίησε στὶς κυβερνήσεις ὅλων τῶν λαῶν ὅτι ἀποσύρεται ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄθλια «ἐμπορικὴ φιέστα» καὶ ζητᾶ νά παύσουν νὰ τὴν ὀνομάζουν μὲ τὸ ἱερὸ ὄνομα τῆς ᾿Ολυμπίας), ἀλλὰ ἕνας ἄλλος «᾿Ολύμπιος ᾿Αγών», ποὺ καλοῦνται οἱ λίγοι ἐπιφανεῖς τοῦ πνεύματος νὰ τὸν φέρουν εἰς πέρας χάριν τῶν νέων ὅλο- κλήρου τῆς ἀνθρωπότητας. Τὸ θέμα ποὺ πρόκειται ν᾿ ἀπασχολήσει τοὺς «ἐπιφανεῖς» ξέ- νους εἶναι ἡ παρανοϊκότητα τῆς ἐξουσίας τῶν λαῶν. Σ᾽ αὐτὸ τὸ συνέδριο ὑπέρτατος εἰσηγητὴς εἶναι ὁ «Ἕλλην Λόγος». Τὸ βῆμα τῶν ὁμι- λητῶν εἶναι δεξιὰ τοῦ μεγάλου ἀγάλματος τοῦ Διός, καθήμενου σὲ θρόνο, στὸ βάθος τῆς ὀρθογώνιας αἴθουσας τοῦ συνεδρίου. Νεκρικὴ σιγὴ ἀπλώνεται παντοῦ. ᾿Επάνω ἄλλωστε ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς μεγάλης αἴθουσας μὲ χρυσᾶ γράμματα ὑπάρχει ἡ ἐπιγραφή: « Ἡ αἷ- δώς ἀπαιτεῖ σιγήν». Τὸ θέμα βεβαίως τῆς «ἀθλιότητας», γιὰ τὸ ὁποῖο ὑπεύθυνοι εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ περισσότερο οἱ «ἐπιφανεῖς», δὲν ἀφήνει περιθώρια ἔστω καὶ γιὰ μειδίαμα, πόσο μᾶλλον γιὰ ἐκδηλώσεις χαρᾶς καὶ γειροκροτήματα... Τὰ τηλεοπτικὰ συνεργεῖα θὰ μεταδώσουν µέσω τῶν δορυφόρων σ᾽ ὅλη τὴ γῆ τὸ ρεπορτὰζ γιὰ τὸ μεγάλο συνέδριο. Ἣ ἀνθρωπότητα πρέπει νὰ μάθη ἀπὸ τοὺς «ταγούς» τῆς τοὺς λόγους ποὺ ἐμποδίζουν τίς «χά- ριτες» νὰ ἀγκαλιάσουν τὴν ἀνθρώπινη ζωή. Στὸ βῆμα ἀνέρχεται ὁ εἰσηγητής. Τὰ φῶτα τῆς αἴθουσας σβήνουν καὶ μόνο ἕνας προβολέας φωτίζει τὸ ἄγαλμα τοῦ Διός. Η φωνὴ τοῦ εἰσηγητῆ ἀκούγεται. Οἱ σύνεδροι, μὲ ἀκουστικά, παρακολουθοῦν ἀπ᾽ εὐθείας τὸν εἰ- σηγητὴ στὴ γλῶσσα τους. «Κυρίες καὶ Κύριοι σύνεδροι. Εἶναι γνωστοὶ οἱ λόγοι ποὺ σᾶς ἔφεραν ἐδῶ. Καὶ εἶναι παρήγορο ὅτι ἀνταποκριθήκατε ὅλοι σ᾽ αὐτὴ τὴν πρόσκληση γιὰ αὐτοκριτικὴ καὶ διάλο- γο μὲ τὸν πανάρχαιο ᾿Ελληνικὸ Λόγο. Τὰ τεράστια προβλήματα τὰ ὁποῖα προκάλεσε καὶ προκαλεῖ στὴν ἀνθρωπότητα ἡ ἐξουσιαστικὴ παράνοια πρέπει ἐκ νέου νὰ φωτιστοῦν καὶ νὰ ἀναζητηθοῦν ἐπειγόντως λύσεις, γιατὶ ἡ συνέχιση αὐτῆς τῆς ἀπαράδεκτης ῥοπῆς ὁδη- γεῖ, ἀπὸ ἑκατοντάδες δρόμους, στὴ σημερινὴ σύγχυση, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ὄλεθρο ὄχι µό- νον τῶν ἀνθρώπινων ὄντων ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἔμβιων ὄντων τοῦ πλανήτη µας. Ἔχετε ἤ- δη ἀντιληφθῆ ὅτι οἱ κυβερνήσεις ξεκίνησαν τοὺς ἑλιγμοὺς τῶν συμβιβασμῶν. ᾿Εκ τοῦ συμβιβασμοῦ ὅμως δύο παρανοϊκῶν ἀντιλήψεων περὶ τοῦ κόσμου καὶ τῆς ζωῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ μιὰ λογικὴ θέση. Εἶναι ἐπομένως ἀνάγκη νὰ δεχθῆτε νὰ κριθοῦν ἐκ νέου ὅλες οἱ θέσεις τῆς ΄ διοικήσεως” τῶν λαῶν κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ πανάρχαιου Ἓλλη- νικοῦ Λόγου. Τότε θὰ διαπιστώσετε ποιές εἶναι οἱ αἰτίες ποὺ ἐκτρέφουν συνεχῶς τὴ σύ- Ἴγκρουση, τὴν ἀδικία, τὸν φόβο, τὴν ἀθλιότητα καὶ τόσα ἄλλα ὑβριστικὰ γιὰ τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων καί ὅλων τῶν ὄντων τοῦ πλανήτη µας. »Εἶναι ἀναγκαῖο ἑπομένως ὁ διάλογος ν᾿ ἀρχίση ἀπὸ τὴν ἀναζήτηση ὄχι ἑνὸς συµβιβα- σμοῦ ἀλλὰ μιᾶς ἀρχῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιδιωχθοῦν οἱ λύσεις, ὅσο κόστος οἰκονομικὸ. καὶ ἄν αὐτὲς ἔχουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐλάχιστη θυσία, ποὺ πρέπει νὰ τὴν ὑποστοῦν ἀναλογι-