ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Γλῶσσα -- Πυρκαϊὲς δασῶν -- Ναρκωτικὰ Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ καταλάβουμε ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς βρίσκεται συνεχῶς σ᾽ ἐμπόλεμη κατάσταση. Τούτη δὲ τὴ φορὰ ὁ μονίμως στὴ σκιὰ εὑρισκόμενος ἐχθρὸς ὅλων τῶν λαῶν ἔχει ἀντιληφθῆ ὅτι οἱ λαοὶ ἄρχισαν νὰ καταλαβαίνουν τὸ ἀδιέξοδο, ὅπου τὰ πά- ση μορφῆς πολιτικὰ συστήματα τοὺς ἔχουν ὁδηγήσει καὶ ἀναζητοῦν, ἐναγώνια, ἀπ᾽ τοὺς «ταγούς» τους εὐθύνες καὶ προτάσεις. Προτάσεις ὅμως ὁ ἐξουσιασμὸς δὲν ἔχει. Δὲν μποροῦν δηλαδὴ νὰ ὑπάρξουν λύσεις ἀπὸ ἐξουσιαστὲς στὴν σκιὰ τῶν κυβερνήσεων εὑρισκόμενους. Αὐτὴ ἡ ἀδυναμία τοὺς ἀναγκάζει ἄλλωστε νὰ χτυποῦν ἔγκαιρα τώρα, ποὺ ἀκό- µη κατευθύνουν τὴν πολιτικὴ σκέψη, ὄχι μόνον ὅσους ἀναζητοῦν τὴ λύση, ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴ λύση, ποὺ διαπιστώνουν ὅτι κρύβεται μέσα σ᾽ αὐτὸ ποὺ χλευα- στικὰ ἀποκαλοῦν «οὐτοπία». Πρέπει δὲ νὰ τὸ ξεκαθαρίσουµε: ὁ ἐξουσιασμὸς δὲν ταυτίζεται ἀναγκαστικὰ μὲ τὸ νομικὸ σχῆμα «κράτος», παρ” ὅλο ποὺ ἐπηρεάζει μὲ τοὺς ἀνθρώπους του καὶ τὶς ὀργανώσεις του (τράπεδες --- συνδικαλισμὸς --- ἐπιχειρήσεις --- «ἐξέχο- ντες ἐπιστήμονες» --- «κουλτούρα» -- μόδα --- τύπος --- ἰδέες κ.λπ.) τὴν εἰκόνα τοῦ κόσμου, τὴν ὁποία ἑρμηνεύουν πάλι οἱ στὴν σκιὰ εὐρισκόμενοι ἐξουσιαστὲς. Πρέπει, ἐπίσης, ἐπὶ τέλους νὰ καταλάβουμε αὐτὸ ποὺ οἱ πολλοὶ οὔτε κὰν ὃ- ποψιάξονται;: Πρῶτος στόχος τῶν ἀπανταχοῦ παρακρατικῶν ἐξουσιαστῶν εἶναι ὁ «ἕλλην Λόγος». Αὐτὸς ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἀποδεικνύει διὰ τοῦ διαλόγου τὴν παρα- νοϊκότητα ποὺ κρύπτεται καὶ µέσα στὰ πολιτικὰ συστήµατα, ἀλλὰ καὶ στοὺς διαμορφώνοντες τὸ λεγόμενο «ρεῦμα» τῆς κοινῆς γνώμης. ᾿Επειδὴ δὲ ὁ «ἕλλην Λόγος» περιῆλθε ἀπὸ τὰ ἐναντίον του ὕπουλα πλήγματα ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν Ρωμαιοβυζαντινῶν σὲ κατάσταση κωμµατώδη, δὲν ὑπάρχει δυστυχῶς γιὰ ὅλους τοὺς λαοὺς ἄλλη διέξοδος, παρὰ ἡ ἐπάνοδος στὴν ἐξ ὑπαρ- χῆς µελέτη τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ λόγου. Καὶ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἐφικτό, ἐὰν δὲν συνεχίζεται ἡ ἀρχαία ἕλ- ληνικὴ γλῶσσα... ᾿Ιδοὺ ἡ αἰτία: Η ἑλληνικὴ γλῶσφα ἀποκαλύπτει «ἀπὸ μόνη της» τὴν ἀπάτη ποὺ ἔχει καθιερωθεῖ σὰν «ἱστορία»!.. Καὶ χωρὶς ἀληθινὴ γνώση τοῦ παρελθόντος οὔτε ἐκτίμηση σωστὴ τοῦ παρόντος μπορεῖ νὰ γίνει οὔτε πρόβλεψη τοῦ μέλλο- ντος. Νὰ γιατὶ ζητοῦν νὰ θάψουν τὴν γλῶσσα τοῦ ἐξανθρωπισμοῦ τῶν λαῶν. (Γιὰ πολιτισμὸ ἄς μὴν μιλᾶμε ἀκόμη). "Ας ἔρθουμε τώρα στὴν «ἐμπόλεμη κατάσταση», γιὰ τὴν ὁποία μίλησα" καὶ