4724 Ξ Δροσίνης, ἔγραφαν φυσικὰ βάση, κάνει τῆς βάσης, φάση -- φάσης. Κι ἄνθρω- ποι τῆς ἰδικῆς µου γενιᾶς ἀνατριχιάζουν ᾱ- κούγοντας τὶς παραμορφώσεις αὐτὲς στὴν τηλεόραση καὶ τὸ ραδιόφωνο. Ἔπειτα μὲ τὴν κατάργηση τῶν τόνων καὶ πνευμάτων, ἐκτὸς τῆς διακοσμητικῆς τους ἀξίας, χάθηκε καὶ τὸ τόσο χρήσιμο διαζευτικὸ ἢ“ παραµερίζουν καὶ ὅλες οἱ δί- φθογγοι, κατὰ τὰ ὅσα ἔγραφε ὁ φανατικὸς ψυχαριστὴς Ξενόπουλος στὴν «Διά- πλασιν τῶν Παίδων» πρὶν μισὸ αἰῶνα: «γιὰ νὰ γράφουμε εφχή - σταβρός - εφτυχία - Ε- βαγκέλιο - αβγό - άβρα - αβλή - στάβλος - αφτύ». Αλλο ἕνα νόστιμο κουλτουραλικὸ πα- ράδειγµα μᾶς ἔδωσε πρὶν λίγο καιρὸ ἀρχη- γὸς Κόμματος στὴν Βουλή, ποὺ τὸ εἴδαμε στὴν τηλεόραση, λέγοντας «ποῦ χοῦ»! ”Α- κουσον, ἄκουσον, ὅπως στενάζουν συχνὰ οἱ λόρδοι στὴν ἀγγλικὴ βουλή. ᾿Εκτὸς κι ΕΠΙΔΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ἂν τὸ εἶπε µόνο γιὰ εἰρωνεία... Γλῶσσα, ἤθη καὶ κυβερνήσεις - εἶπε κάπου ὁ μέγας πρόδρομος τῶν κουλτουρα- λιστῶν Βολταῖρος χρειάζονται χρόνια γιὰ νὰ διαμορφωθοῦνν. Τοῦτο δὲ ἴσως ἔχει ἐ- φαρμογὴ στὴν παροῦσα φάση τῶν γλωσσι- κῶν καὶ πολιτιστικῶν πραγμάτων τῆς χώ- ρας µας. 'Η καθομιλουμένη δὲ --- ἡ καλῶς ἐννοουμένη φυσικά, καὶ ὄχι τὸ ἀποτρόπαιο δημιούργημα τῶν νέων «κουλτουραλιστῶν» στ θὰ ἐξελίσσεται, ἐπειδὴ ἀποτελεῖ τὴν γραπτὴ καὶ ὁμιλουμένη μορφὴ τοῦ καθη- μερινοῦ λόγου’ καὶ ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ διατηρηθεῖ ἡ καθαρεύουσα ὡς τὸ ἐπί- σημον ἔνδυμα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας τῶν δημοσίων ἀρχῶν καὶ τῆς ἐπιστήμης. Μετὰ τιμῆς Σπῦρ. Μ. Εὐλάμπιος Μηχανολόγος Μηχανικὸς Μητσαίων 21. ᾿Αθῆναι ᾿Ολυμπιακὰ ᾿Αγαπητὲ κ. διευθυντὰ τοῦ «Δαυλοῦ», ᾿Ωφϕέλιμον εἶναι νὰ ἀμυνώμεθα κατὰ τῶν λαθῶν, ἰδίως ὅταν αὐτὰ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν 'Ελληνικὴν 'Ἱστορίαν. ᾿Εδῶ θὰ ᾱ- ναφερθῶῦ εἰς τὰ σχετικὰ μὲ τοὺς ᾿Ολυμπια- κοὺς ᾿Αγῶνας, μίαν ἀπὸ τάς θαυμασιωτέ- ρας ἐκδηλώσεις τῆς ᾿Ανθρωπότητος. Ι. Οἱ σύγχρονοι ᾿Ολυμπιακοὶ ᾿ Αγῶνες ἀποκαλοῦνται διεθνῶς ᾿Ολυμπιάδες. Αὐτὸ εἶναι λάθος. 'Η “Ἱστορία ἀναφέρει ὅτι ᾿Ο- λυμπιᾶς ἧτο ἡ 4ετὴς χρονικἡ περίοδος, ἡ ἔ- χουσα ὅριά της δύο διαδοχικοὺς ᾿Ολυ- μπιακοὺς ᾽ Αγῶνας. 2. Ἔχει καθιερωθῆ ὡς σῆμα τῶν συγ- χρόνων ᾿Ολυμπιακῶν ᾿Αγώνων ἕνα πλέγμα πέντε κύκλων, διαφορετικοῦ χρώματος, ᾱ- ντιστοιχούντων εἰς τὰς πέντε ἠπείρους τῆς Γῆς. ᾿Αλλὰ αἱ κατοικηµέναι ἤπειροί της εἶναι σαφῶς ἕξ, ὅπως ἀναγράφεται εἰς ἅπα- ντας τοὺς "Ατλαντας, δεδομένου ὅτι εἰς τὸ Δυτικὸν "Ἡμισφαίριον εἶναι δύο ἤπειροι, διαχωρισµέναι πλήρως, πλὴν μιᾶς συνδε- τικῆς στενῆς λωρίδος (ὡς ἄλλως τε ἑνοῦ- νται καὶ ἡ ᾿Ασία μὲ τὴν ᾿Αφρικήν). Μὴ λησμονῆται, ὅτι ἐνῶ ἡ Εὐρώπη εἶναι σα- φῶς χερσόνησος τῆς ᾿Ασίας, ὀνομάζεται ἤ- πειρος. (Ὑπάρχει καὶ ἡ 7η ἤπειρος τῆς Γῆς ἡ ᾽Ανταρκτίς 50600 μεγαλυτέρα τῆς Εὐ- ρώπης, ἀλλὰ εἶναι ἀκατοίκητος, πλὴν τι- νων ἐπιστημονικῶν ἀποστολῶν). ἜἜπ᾽ εὐκαιρία: Ἣ λέξις Ὄλυμπος, ᾿Ολυμπία κ.λπ. παράγωγά της ἐτυμολογεῖ- ται ἀπὸ τὸ λάμπω, λαμπρὸς (κατὰ Κούρ- τιον). Τὰ ᾿Αρχαῖα ᾿Ολύμπια (ἐπὶ τῆς Βο- ρείου ὄχθης τοῦ ᾿Αλφειοῦ) εἶναι ἐκτός τῆς ἐπαρχίας ᾿Ολυμπίας (πέραν τῆς νοτίου ὄ- χθης του). Λέγουν τινὲς ὅτι ἐκ λάθους ὦ- νοµάσθη οὕτω. ᾿Αλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ὀρ- θόν, καθόσον τό ὑψηλότερον ὄρος της, τὸ Λύκαιον, ὅπου ἀγεννήθη ὁ Ζεύς, ἀρχαιόθεν ἐκαλεῖτο Ὄλυμπος. ᾿Εξ αὐτοῦ ὠνομάσθη Ὄλυμπος καὶ ἡ κατοικία τῶν θεῶν καὶ οἱ ἄλλοι Ολυμποι. Μετὰ τὴν γέννησίν του ὁ Ζεὺς εἶχε τροφὸν τὴν Νέδαν (λέξις σαν- σκριτική, σημαίνουσα ὕδωρ ἐξαγνιστή- ριον). Τὸ ὄνομά της φέρει ποταμὸς ἐκεῖ (ὁ μόνος ἐν ᾿Ελλάδι μὲ θῆλυ ὄνομα). Καθ᾿ ὅ- λον τὸ μῆκος τῆς ἐπαρχίας ᾿Ολυμπίας, δυ-