ΑΚΡΟΒΟΑΙΣΜΟΙ Κατέχεις το; Ζοῦμε σὲ μιᾶ ἐποχὴ κοινωνικοῦ στροβιλισμοῦ. Τὰ πάντα στροβιλίζονται γύ- ρω ἀπ᾽ ἕνα πυρῆνα, ποὺ τὸν συνθέτουν ὁ ἐξουσιασμὸς στὸ ῥόλο, πές, τῶν πρω- τονίων καὶ ἡ τεχνολογία ἐμφανιζομένη σὰν οὐδέτερη στὸ ῥόλο, πές, τῶν νετρο- νίων, ἀλλὰ ποὺ στὴν οὐσία εἶναι ἐντελῶς ἐξαρτημένη ἀπ᾿ τοὺς ἐξουσιαστὲς ποὺ τὴν κατέχουν. . Τ᾽ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ στροβιλισμοῦ στὸ τόπο µας, γιατὶ ὁ τόπος αὐτὸς σὰν ἀρχὴ μᾶς ἐνδιαφέρει, ἔχει ἀρχίσει νὰ γίνεται ὁλοφάνερο στὴν ἀρρωστημένη συμπεριφορά µας, δηλαδὴ στὴν πολιτική µας ἀφασία ὡς πολιτῶν. Καὶ λέω ἀρ- ρωστηµένη συμπεριφορά, διότι ἔχουμε τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἔχουμε γνώμη γιὰ ὅ- σα αυμβαίνουν, καλὰ ἥ κακά. Καὶ τὸ χειρότερο ὅτι βαδίζουμε, προοδεύοντας. Εἴ- µαστε προοδευτικοί! Ποιὸ ὅμως εἶναι αὐτὸ τὸ ἐμπρός, πρὸς τὸ ὁποῖο βαδίζουµε; Τί σηµαίνει ἐπὶ τέ- λους Πρόοδος; Νὰ λοιπὸν ἡ πρώτη καὶ µεγάλη αἰτία, ποὺ ὁ στρόβιλος θὰ μᾶς ἀφανίση. Καὶ κανένας τσοπάνος, ἀπ᾿ ὅσους θὰ γλυτώσουν, δὲν θὰ ξέρει νὰ πῆ, γιατὶ ἕνας τό- πος ποὺ ἐπέζησε χιλιάδες χρόνια ἐξαφανίστηκε ἀπὸ προσώπου γῆς ἔτσι: γιατὶ τοῦ ἦρθε νὰ γίνει προοδευτικός. ᾿Αλλὰ ποῦ τὸ πάω; Τὸ θέμα μας δὲν εἶναι «πολιτικὸ» οὔτε ἐθνικὸ οὔτε «κοινωνικὸ-οἰκονομικὸ» καὶ μὲ ὅ,τι ἄλλες σάλτσες τρώγονται τὰ κομματικὰ φαγητά. Τὸ θέμα μας εἶναι ὅ- τι ὁ τόπος αὐτὸς ποὺ βλάστησε ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ὁ πανάρχαιος ἑλληνικὸς πολιτισμὸς μὲ ἀρχὴ τὴν ἀναλογικότητα (ἀντίθετη στὴ παράλογη ἰσότητα), ἕνας πολιτισμὸς ποὺ ἔθεσε πρῶτος τὶς διαδικασίες γιὰ τὴν ἄνοδο στὴ ἀρχὴ τῶν ἄξιων, δηλαδὴ τὴν ἔναρχη κατὰ φύσι τάξι, πρώτη φορὰ δέχεται τέτοια ὕπουλη ἐπίθεση μὲ σκοπὸ πιὰ νὰ μὴν ξεφύγη τὸ ὁριστικὸ θάνατο καὶ ἡ γλῶσσα του καὶ ἡ ἱστορία καὶ ὁ πολιτισμὸς ἀλλὰ καὶ οἱ πολιτικές του ἰδέες. Νὰ γιατὶ τὸ θέμα μας ἀρχίζει μὲν ἀπὸ ἐδῶ, ἀλλὰ περνάει σ᾽ ὅλους τοὺς λαούς: γίνεται ὅπως ἦταν πάντοτε τὸ ἑλληνικό: Οἰκουμενικό. Τὸ πρόβλημα ἑπομένως ποὺ πρέπει νὰ περάση πρῶτο στὴν πολιτική μας ἀνάλυση εἶναι αὐτὴ ἡ ἔναρχη τάξις. Αὐτὴ ποὺ ἀφήνει πίσω τὰ κόμματα καὶ μάχεται γιὰ τὴν διάσωση τοῦ τόπου, τοῦ λαοῦ καὶ τῆς γλώσσας του. . Αν ἐπομένως ἡ πρόοδος γιὰ τοὺς ἄλλους λαοὺς εἶναι τὰ περισσότερα κατα- ναλωτικὰ ἀγαθά, γιὰ μᾶς πρόοδος εἶναι ἡ περισσότερη λογικὴ ἐρμηνεία στὰ συμβαίνοντα, ὥστε νὰ προβλέψουμε τὶ θὰ συμβῆ ἄν δὲν ἀλλάξουμε ἐτοῦτον ἤ τὸν ἄλλο ρυθμὸ στὴν πολιτική μας ζωή, ὥστε νὰ πάψη ὁ στρόβιλος νὰ μᾶς ὁδηγῆ στὴν ἐξαφάνιση. θε Ὡραϊῖα, θὰ μοῦ πῆτε, καὶ τὰ κόμματα αὐτὰ δὲν τὰ γνωρίζουν, δὲν πρέπει νὰ ἔχουν λάβει τὰ μέτρα τους; --- Μὰ ἄν τὰ κόμματα τὰ γνώριζαν (γιὰ νὰ θεωρήσω τὴν ἄγνοια ὡς ὑπαιτιότη- τα), θὰ φθάναμε ἐκεῖ ποὺ φθάσαμε στὰ γλωσσικά µας πράγματα; Μπορεῖ νὰ ἐ-