ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ . ΤΟΥ «δν ᾿Απὸ ἕνα λάθος στὸν κωδικὸ ἔβλε- πε στὸ τερματικό του πληροφορία σχετικὴ μὲ ἔρευνα, ποὺ αὐτὸς εἶχε πρὶν ἀπὸ χρόνια προτείνει, καὶ ἡ πρότασή του εἶχε ἀπορριφθεῖ. Δὲν ἀκύρωσε τὴν ἔνδειξη ἀμέσως, σύμφωνα μὲ τὸν κανονισμό. Ἣ πε- ριέργεια τὸν ἔκανε νὰ ἀψηφήσει τὶς αὖ- στηρὲς ὁδηγίες, ποὺ ἀπαγόρευαν σὲ ἐ- ρευνητὴ τὴ λήψη στοιχείων ἀπὸ προ- γράμματα ποὺ δὲ συμμετεῖχε ὁ ἴδιος. Κάθε ἐρευνητὴς εἶχε πρόσβαση µό- νο στὸ µέρος τῶν πληροφοριῶν ποὺ ἆ- φοροῦσε ἀποκλειστικὰ στὸ θέµα τῆς ἔ- ρευνάς του. Στὸ σύνολό τους οἱ πλη- ροφορίες ὅλες, χαρακτηρισµένες «ᾱ- κρως ἀπόρρητες», ἦσαν στὴ διάθεση μιᾶς μικρῆς µόνο ὁμάδας, ποὺ τὰ µέλη της εἶχαν πρόσβαση σὲ ὅλους τοὺς το- μεῖς τῆς ἔρευνας καὶ ποὺ ἦσαν γνωστὰ µόνο μεταξύ τους. ὁλιγάριθμη αὐτὴ ὁμάδα, «τὸ συμβούλιο», ἀποτελοῦσε τὴν ὑπέρτατη παγκόσμια ἐξουσία, ποὺ μὲ τὰ διάφορα συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα ὄργανά της ἐπέβαλλε τὶς ἀποφάσεις της, ἐπηρεάζοντας κατάλληλα τὶς το- πικὲς ἐξουσίες καὶ ἔχοντας πάντοτε ἕ- τοιµες ἐναλλακτικὲς λύσεις γιὰ περι- πτώσεις ἀποτυχίας ἐπιβολῆς τῶν σχε- δίων της. "ΗἨξερε τὶς συνέπειες τῆς περιερ- γείας του, ὅταν τὴν ἑπομένη θὰ γινό- ταν γνωστὴ ἡ λήψη ἀπαγορευμένων πληροφοριῶν, εἶχε ὅμως ἤδη μπεῖ στὸ χορὸ καὶ δὲν σκόπευε νὰ κάνει πίσω. "Ἠταν, παλαιότερα, µέλος μιᾶς ὁμά- δας εἰδικῶν ποὺ κατασκευάζε τὸν ᾱ- πόρρητο ὑπολογιστὴ τῆς Θης γενεᾶς --- στὴν ἀγορὰ τότε κυκλοφοροῦσαν ὑ- πολογιστὲς μέχρι καὶ τῆς όης γενεᾶς -- καὶ προβλέποντας τὶς δυσκολίες ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν στὸ θέ- μα τῆς γλώσσας, ὅταν μετὰ ἀπὸ µερι- - ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΡΜΑΤΣΟΥΡΗΣ ᾿Απόρρητη πληροφορία κὲς ἀκόμα γενεὲς ὑπολογιστῶν θὰ ἔ- φθαναν στὸν «σκεπτόμενο ὑπολογι- στή», εἶχε στρέψει τὴν προσοχή του εἰδικώτερα στὸ γλωσσικό. ταν τότε πρόσφατη ἡ γνωστὴ ἀποτυχία στὴ µε- τάφραση ἀπὸ γλῶσσα σὲ γλῶσσα τῆς φράσεως: «τὸ πνεῦμα πρόθυμον, ἡ σάρξ ἀσθενής». ποὺ εἶχε μεταφρασθεῖ: «τὸ ἀκλοόλ δυνατό, τὸ κρέας σάπιο», εἶχε μάλιστα διαρρεύσει καὶ στὸν τύπο προκαλώντας εἰρωνικὰ σχόλια. Γνώριζε ὅτι ἄλλο νὰ ἀποθηκεύεις στοιχεῖα στὶς μνῆμες τοῦ ὑπολογιστῆ καὶ νὰ τοῦ ζητᾶς νὰ τὰ ἐπεξεργασθεῖ καὶ ἄλλο νὰ τοῦ δημιουργήσεις τὴν ἵἱ- κανότητα νὰ σκέπτεται. Γιὰ τὴ σκέψη καμμιὰ ἀπὸ τὶς χρησιμοποιούμενες «γλῶσσες» ὑπολογιστῶν δὲν θὰ ἦταν κατάλληλη, θὰ χρειαζόταν γλῶσσα μὲ τελειότητα καὶ μὲ μεγάλο πλοῦτο λέ- ξεων καὶ μορφῶν ἐκφράσεως. Εἶχε ἤδη ἐντοπίσει, ποιὰ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ γλῶσσα τῶν «μελλοντικὰ» σκεπτομέ- νων ὑπολογιστῶν», ἤθελε ὅμως πρὶν νὰ προτείνει νὰ ἐξακριβωθοῦν κάποιες νέες ἀπόψεις σχετικὲς μὲ τὴ δομὴ τοῦ ἐγκεφάλου. | ᾿Εννοοῦσε τὴ γλῶσσα μὲ τὰ ἑξῆντα ἑκατομμύρια λήμματα (ἔναντι τῆς ἀμέ- σως μετὰ ἀπὸ αὐτὴν δεύτερης σὲ πλῆ- θος λέξεων γλώσσας, ποὺ ἀριθμοῦσε µόνο ἑκατὸν πενῆντα χιλιάδες λημμά- των). Τὴ γλῶσσα ποὺ δημιούργησε -- καὶ δημιουργήθηκε --- ἀπὸ τὴ σκέψη. τὴ γλῶσσα ποὺ ἡ ἐπίδρασή της ὑπῆρξε οὐσιώδης σὲ ὅλες τὶς ἄλλες γλῶσσες καὶ ποὺ ἡ προέλευσή της --ἄσχετα μὲ τὶς προσπάθειες «ἀνακαλύψεῶς) μιᾶς ἀ- νύπαρκτης «μητρικῆς» της--- χάνονται στὰ βάθη τῶν προκατακλυσµιαίων χι- λιετιῶν. Πληροφορίες ὅτι ἡ πειραματικὴ διδασκαλία τῆς γλώσσας αὐτῆς, καὶ