᾿᾽Αντιβαρύτης - Ἔλεγχος Βαρύτητος 5369 --Α. Κλαδούχου, «Περισκόπιο τῆς ᾿Επιστήμης», {14/20, 1989. --- Α. Κλαδούχου, «Περισκόπιο τῆς ᾿Επιστήμης», 1118/20, 1989. 5. Ὑπὸ δημοσίευσιν 1989, Σπουδὲς σπουδαῖες Αὐτὸ ποὺ μὲ χαροποιεῖ ἰδιαίτερα εἶναι ἡ πρεμούρα τοῦ κράτους κάθε χρόνο νὰ ρίχνῃ τὶς βάσεις στὶς βαθμολογἰες γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ στὰ Α.Ε.Ι. καὶ τὰ Τ.Ε.Ι. ἄλλα καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν προσερχομένων στὶς ἐξετάσεις αὐτές. ΄Α, βέβαια, τέτοια δίψα μάθησης πρέπει νὰ ᾱ- ποτελῇ παγκόσμιο ρεκὀρ στὰ ἐκπαιδευτικᾶ χρονικα. Εἶναι βέβαιο ἐδῶ ὅτι ὕστερα ἀπὸ µία χρονιᾶ ἐπίπονης προσπάθειας στὶς καφετέριες, στὰ μπιλλιάρδα, τὰ γήπεδα καὶ τὰ πᾶρτυ ὁ τελειόφοιτος τοῦ Λυκείου πρέπει νὰ ἐπιβραβεύεται καὶ μὲ µία εἰσαγωγὴ στὴν ᾿Ανώτατη ᾿Εκπαίδευση. Καὶ δός του, λοιπόν, κάθε χρόνο νὰ πέφτουν οἱ βάσεις. Κι ἔπειτα ἀρχίζει ὁ δύσκολος ἀγώνας. ᾿Αγὼν ἐπιβίωσης, θὰ τὸν ἔλεγα. ἀφοῦ μιὰ εἰσαγωγὴ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ προανάκρουσµα τοῦ τραχύτατου ἔργου στὴν φοιτητική ἑάπλα, τὴν ἐπίπονη ἄσκηση στὴν ἀντιγραφὴ καὶ στὸ σαφῶς ἐπώδυνον φοιτητικὀ καθῆκον νὰ διώξουν ὅσους καθηγητὲς δὲν παίρνουν τὰ μηνύματα τῶν καιρῶν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ταλαιπωροῦν τὰ καημένα τὰ παιδιὰ «κόβοντάς» τα. Γιατὶ εἶναι ἁμαρτία νὰ κόβωνται αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ὁρά- ματα, στόχους καὶ ὑψηλὰ ἰδανικα. Περίπου οἱ μισοὶ ἀπ᾿ αὐτούς, παραδείγματος χάριν, φιλοδοξοῦν νὰ γίνουν δημόσιοι ὑπάλληλοι, γιὰ νὰ μὴ δουλεύουν καὶ καλυμμένοι πίσω ἀπ᾽ αὐτὴ τὴν ἄπραγη ἰδιότητα νὰ βγάζουν κάποιο ἔξτρα μεροκαματᾶάκι ἀπὸ λαδώματα ἢ τέλος πάντων κάποιες διευκολύνσεις. Οἱ ἄλλοι µισοί, ὅμως, μὲ ὑψηλότερες βλέψεις ἄπο- βλέπουν στό νὰ γίνουν ἐπιχειρηματίες, ἀπ᾿ αὐτούς, ξέρετε τώρα, ποὺ καθισμένοι πίσω ᾱ- πὸ ἕνα γραφεῖο γεμᾶτο τηλέφωνα ὑπαγορεύουν ἀλληλογραφία σὲ γραμματεῖς-μαννεκὲν καὶ ὁδηγοῦν γρήγορα αὐτοκίνητα. Εὐτυχῶς πάντως τὸ κράτος δείχνει ἐξαιρετικὴ κατανόηση ἀπέναντι σὲ ὑποψήφιους καὶ φοιτητές. Κατεβάζει τὶς βάσεις ὅσο παίρνει, δίνει ἄπειρες ἐξεταστικὲς περιόδους, ἀπεριό- ριστες μεταφορὲς καὶ σοῦ ἐπιτρέπει νὰ διατηρῇς τὴν φοιτητική ἰδιότητα καμμιὰ δεκαριὰ χρόνια. Τὶ ἔρευνα, τὶ ἐπιστημονικὴ κατάρτιση... Βάλε κόσµο στὰ ἀμφιθέατρα κι ἃς εἶναι καὶ μερικοὶ ὄρθιοι. Μήπως θὰ παρακολουθοῦν ὅλοι; ᾿Αστεῖα πράγματα! ᾿Εκεῖνο ποὺ µε- τράει εἶναι ὁ λαϊκισμός. ᾿Εξ ἄλλου τί θὰ γίνῃ ἂν πέσουν ἑκατὸν τόσες χιλιάδες κόσμος στὴν ἀγορὰ ἐργασίας ἀπότομα; Κάτι τὸ Πανεπιστήμιο, κάτι ὁ στρατός, τὰ κουτσοκατα- φέρνουμε καὶ τὰ βγάζουμε βόλτα. Ἔτσι εἶναι ὅλοι εὐχαριστημένοι: καὶ αὐτοὶ ποὺ βο- λεύονται προσωρινὰ (φοιτητὲς) καὶ αὐτοὶ ποὺ βολεύονται γιὰ πάντα, οἱ βολευτές, ἀφοῦ σὲ δύο τετραετίες τσιμπᾶνε τὴν συνταξάρα. Ὄχι, παίζουμε... ΥΓ. Ἂν γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο χρειασθῆτε γιατρό, δικηγόρο ἢ πολιτικὸ μηχανικό, ἀπευθυνθῆτε σὲ συνταξιούχους. Καλύτερα νὰ τρέμῃ τὸ χέρι τους παρὰ τὸ δικό σὰς φυλλοκάρδι. Γιῶργος Πετρόπουλος