ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Αὐτοκάθαρσις Ἢ σατανικώτερη ἐπινόησι τῶν ««ισμῶν» εἶναι ὁ δῆθεν διάλογος, ποὺ στὴν πραγματικότητα καταλήγει σὲ φλυαρία τῶν «βαθυστόχαστων». Οἱ διακοσμοῦντες μὲ τὸ ἄλλοθι τῆς «βαθυστόχαστης» παρουσίας τους τὰ ἐξωλογικὰ ἐπιχειρήματα τῶν «-σμῶν» φλυαροῦν ἀκατάπαυτα ἀναμασῶντας τὶς φλυαρίες οἱ μὲν τῶν δέ. Εἰ- ναι ἔτσι ἀδύνατο νὰ βγῇ κάποιο συμπέρασμα γιὰ τὸ ἐὰν ἢ πῶς μπορεῖ ν᾿ ἀρχίση ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν παγκόσμια κρίσι πολιτισμοῦ. Ἔτσι οἱ «βαθυστόχαστοι» μὲ τὴν φλυαρία τους παίζουν αὐτόν, ἀκριβῶς, τὸ ῥόλο τῆς συσκοτίσεως καὶ ἐξαπα- τήσεως τῶν λαῶν, ὥστε νὰ πιστέψουν ὅτι οἱ «ταγοί» τους καταβάλλουν προσπά- θειες γιὰ νὰ δοθοῦν λύσεις... Λύσεις ὅμως μὲ διατήρῆησι τῆς κοινωνικῆς δομῆς ποὺ γεννάει καὶ ἀναπτύσσει τὸν λαϊκὸ ἐξουσιασμὸ μὲ τὶς γνωστὲς μορφὲς κοινω- νικῆς ὀργανώσεως (κόμματα - συνδικαλισμὸς κ.ᾱ.) δὲν ὑπάρχουν γιὰ τὴν ἔζοδο τῶν λαῶν ἀπὸ τὴν κρίσι. Δὲν εἶναι δὲ οὔτε ἀνάγκη νὰ μπῆ κανεὶς στὸ στημένο παιχνίδι τίς φλυαρίας, γιὰ ν᾿ ἀποδείξη τὴν ἀποτυχία τους σὲ κάθε πρόβλεψι. “Ἢ αποτυχία ἀρκεῖ. Διότι καὶ ἄσκοπη καὶ χρονοβόρα εἶναι αὐτὴ ἡ περιπλάνησι τῆς σκέψεως στοὺς λόγους τῆς ἀποτυχίας, ὅταν οἱ λαοὶ ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν ἀποτυχία εἰσπράττουν. Γνωρίζουμε λοιπὸν διὰ τῆς «εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς» ὅτι λύσεις ἀπ᾿ τοὺς ««ι- σμοὺς» δὲν ὑπάρχουν' γιατί, ἄν ὑπῆρχαν, δὲν θὰ εἴχαμε φθάσει ἐδῶ. "Ας δοῦμε ὅμως, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ν᾿ ἀρχίση ἡ ἀντίστροφη µέτρησι, ὥστε νὰ δηµιουργη- θοῦν σιγὰ-σιγὰ οἱ προὐποθέσεις γιὰ τὴν ἀπορρύπανσι ἐκ τῶν ῥύπων τῶν πνευμα- τικῶν, τῶν ψυχικῶν, τῶν σωματικῶν, ποὺ προκαλοῦνται ἀπὸ τὶς ρυπογόνες ἐ- στίες, π.χ. ἐπὶ τῆς παιδείας, τῆς τέχνης, τῆς φιλοσοφίας, τῆς θρησκείας. τῆς Ἄ- γείας. τῆς πολιτικῆς, τῶν θεσμῶν, τῆς διατροφῆς, τοῦ ἀέρος, τῆς θαλάσσης, τῆς γῆς, δηλαδὴ ἐπὶ ὁλόκληρης τῆς ζωῆς µας στὸν πλανήτη. Διότι ἡ παγκόσμια κρίσι εἶναι ὁ ῥύπος τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς φλυαρίας ἔγινε ἕνας φαῦ- λος κύκλος. καὶ σήµερα ῥυπανταὶ εἴμαστε ὅλοι µας. Πρέπει ἑπομένως νὰ στα- µατήση ἀμέσως ἡ φλυαρία ποὺ δι᾿ ὅλων τῶν μαζικῶν µέσων τῆς πληροφορή- σεως σκοπεύει στὴν διαφήµησι καὶ στὸ λιβάνισμα τῆς ἐξουσίας. Πρέπει ἀμέσως σὲ συσκέψεις ὅλων τῶν ἡγετῶν τῆς σημερινῆς κοινωνικῆς διαρθρώσεως (κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καὶ ἄνευ δημµοσιοποιήσεως) νὰ πείσουµε ἢ νὰ πιέσουµε γιὰ τὴν βαθμιαία αὐτοκατάργησι τῆς σημερινῆς κοινωνικῆς δο- μῆς ἀπὸ τὶς ἑστίες ἀναπτύξεως τοῦ ἐξουσιαστικοῦ ἰοῦ. Πρέπει νὰ λυτρωθοῦμε ᾱ- μέσως ἀπὸ τὶς ψευδοφιλοσοφίες τῶν κομμάτων, ποὺ εἶναι καὶ οἱ τοποτηρηταὶ τῶν διεθνῶν ῥυπαντῶν. Πρέπει... Μη συνεχίζεις... Πῶς μπορεῖ νὰ γίνουν αὐτᾶ; Φίλε ἀναγνώστη, σ᾽ ἀρέσει ἡ φλυαρία, αὐτὸ τὸ περίφημο «περὶ ὄνου σκιᾶς» τοῦ Δημοσθένη. Δὲν ἔχουμε περιθώρια πιὰ ἀναμονῆς καὶ ἐξηγήσεων' ἡ ἀποτυχία εἶναι γνωστή. Πρέπει λοιπὸν κάποια ἀρχὴ νὰ γίνη ἀπ᾽ τὰ κόμματα. ᾿Απ᾿ αὐτὰ ποὺ στηρίζουν τὶς ρυπογόνες ἑστίες πρέπει νὰ ζεκινήση ἡ αὐτοκάθαρσι. Ας ἀ-