5650 Οἱ ἐξισλαμισμένοι ᾿Αξιότιμε κύριε διευθυντά, Μὲ µεγάλο ἐνδιαφέρον διάβασα τὸ ἄρ- θρο τοῦ κ. ΔΛ. Μαρματσούρη «Εὐρώπη καὶ Τουρκία» («Δαυλός», τεῦχος Νοεμβρίου Ι989) καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ ἄρθρο «''Ἔθνι- κὸν» στὴν μόνιμη στήλη «Αἴσιμα καὶ ᾿Α- δήριτα» (στὸ ἴδιο τεῦχος). Θὰ ἤθελα νὰ σχολιάσω ὁρισμένα σημεῖα τῶν ἀνωτέρω ἄρθρων. Συμφωνῶ μὲ τὴν τοποθέτηση τοῦ κ. Μαρματσούρη, ὅτι ἡ Τουρκία, χώρα κατ᾽ ἐ- ξοχὴν ἀσιατική, δὲν ἔχει θέση στὴν ᾿Ενω- μένη Εὐρώπη. Οἱ ὅποιες ἀξίες τῶν Τούρ- κων σὰν ἔθνους, εἶναι πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὶς ὑψηλὲς ἀξίες καὶ παραδόσεις τῶν Εὐρω- παίων. Αὐτοὶ ποὺ σήµερα ζητοῦν τὴν εἴσο- δο τῆς Τουρκίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Κοινό- τητα, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἔρριχναν μιὰ ματιὰ στὸ παρελθόν, γιὰ νὰ διαπιστώσουν τοῦ λό- γου τὸ ἀληθές. Ἢ πληθυσμιακἡ αὔξηση τῆς Τουρκίας σὲ συνάρτηση μὲ τὴν δημογραφικἡ στασι- µότητα τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν σηµαίνει ὅ- τι, ἐὰν εἰσέλθη ἡ Τουρκία στὴν ΕΟΚ, ἡ πολυαριθµώτερη κοινοβουλευτικὴ ὁμὰς στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο θὰ εἶναι ἡ τουρκική, κάτι τὸ ὁποῖο σίγουρα δὲν εἶναι ρεαλιστικό, διότι πρόκειται γιὰ ἐκπροσώ- πους ἑνὸς ἔθνους, ποὺ ὄχι µόνο βρέθηκε πά- µμπολλες φορές ἀντιμέτωπο μὲ τὴν Εὐρώπη ἀλλὰ καὶ τοῦ ὁποίου ὁ τρόπος ζωῆς --- βα- θύτατα ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὸ ᾿Ισλὰμ -- εἷ- ναι ριζικἁ διαφορετικὸς ἀπὸ αὐτὸν τῆς Εὐ- ρώπης. Ἓνας κίνδυνος --- ὁ ὁποῖος δὲν συζητή- θηκε στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Λ. Μαρματσούρη --- εἶναι αὐτὸς τῆς πολὺ πιθανῆς μαζικῆς µε- ταναστεύσεως τῶν ἀνειδικεύτων μαζῶν τῆς ᾿Ανατολίας στὰ πιὸ προηγμένα κράτη. Ἢ δη πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες -- ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ΕΟΚ --- ὑφίστανται τὴν «εἰρηνι- κὴ εἰσβολή». Μιὰ «εἰσβολὴ» ποὺ μοιραῖα ὁ- δηγεῖ σὲ σκληρὲς ἀντιπαραθέσεις τῶν ᾿Α- νατολικῶν μὲ τοὺς κατοίκους τῶν χωρῶν ὑ- ποδοχῆς λόγῳ ἀνεργίας, διαφορετικῶν ἧἡ- θῶν καὶ ἐθίμων κ.λπ. Ἣ προοπτικὴ μιᾶς μαζικωτέρας «εἰρηνικῆς εἰσβολῆς» ἀγραμ- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἕλληνες τῆς Θράκης μάτων ᾿ Ανατολιτῶν στὸ ἄμεσο μέλλον --- ἐφ᾽ ὅσον ἡ Τουρκία εἰσέλθει στὴν ΕΟΚ -- μὲ ὅλα τὰ ἐφιαλτικὰ προβλήματα καὶ τὶς ἐ- κρηκτικὲς κοινωνικὲς καὶ ἐθνικὲς ἀντιπα- ραθέσεις ποὺ αὐτὴ συνεπάγεται, εἶναι κάτι ποὺ ὅλοι οἱ ἘΕὐρωπαῖοι, κυβερνῶντες καὶ κυβερνώμενοι, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ποτέ. ἜΡρχομαι τώρα στὸ ἄρθρο «''᾿Εθνικὸν ὸ τῆς μονίμου στήλης τοῦ «Δαυλοῦ» («Αἴσι- μα καὶ ᾿ Αδήριτα»). Συμφωνῶ μὲ τὸ γενικὸ πνεῦμα τοῦ καλοῦ συνεργάτου σας. Διαφῶ- νῶ ὅμως σ᾽ ἕνα σημεῖο. 'Ο συνεργάτης σας γράφει: «Γιὰ ποιὰ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια τολμοῦν νὰ ὁμιλοῦν, ὅταν τὸ κατεστημένο ἐπέτρεψε νὰ ἀναγορευθῆ -- κατὰ τὸ Σύ- ν Ταγμα -- ἕνας φανατικὸς Τοῦρκος ἀντι- πρόσωπος τοῦ.. Ἑλληνικοῦ Ἔθνους!» Κατανοῶ τὴν ἀγανάκτηση τοῦ συνεργάτου σας καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν νέες ἐ- θνικὲς συμφορές, ἂν δὲν προσεχθῆ δεόντως τὸ θέµα τῆς μουσουλμανικῆς µειονότητος τῆς Δ. Θράκης. Καὶ ἐδῶ ἔγκειται ἡ διαφω- νία µου: ἡ µειονότης τῆς Δ. Θράκης εἶναι μουσουλμανικἡ -- δηλαδὴ θρησκευτικἠ -- καὶ ὄχι τουρκική. Τὸ νὰ μιλᾶμε καὶ μεῖς γιὰ τουρκικὴ μειονότητα, εἶναι, νομίζω, τεράστιο λάθος καὶ πέφτουµε ἄθελά µας στὴν παγίδα τῆς προπαγάνδας τῆς ᾽ Αγκύ- ρας. Ἢ µειονότης τῆς Δ. Θράκης, ὅπως καὶ οἱ ἄλλες μειονότητες τῶν Βαλκανίων, δὲν εἶναι τουρκικἡ ἐθνολογικά. Οἱ μειονότητες αὐτὲς προέκυψαν ἀπὸ ἐξισλαμισμένους το- πικοὺς πληθυσμούς. Δὲν εἶναι σὲ καμμιὰ περίπτωση τουρκικῆς ἢ τουρανικῆς κατα- γωγῆς. Πλῆθος μελετῶν συνηγοροῦν στὸ σημεῖο αὐτό. Σὲ μιὰ ἀξιόλογη µελέτη του, μὲ θαυμάσια βιβλιογραφία καὶ ἔντυπωσια- κὸ πλῆθος ἀντικειμενικῶν ἱστορικῶν στοι- χείων, ὁ διευθυντὴς τοῦ Κέντρου ᾿Επιστη- μονικῶν ᾿Ερευνῶν τῆς Κύπρου Κώστας Π. Κάρρης γράφει: «᾿Αξιοπρόσεκτο εἶναι τὸ ὅτι ὅσοι ἐξισλαμίσθηκαν, ἀλλὰ δὲν ἔχασαν τὴ γλῶσσα καὶ τοὺς δεσμοὺς μὲ τοὺς συ- μπατριῶτες τοὺς τῆς χριστιανικῆς θρη- σκείας κάτοικοι τῆς Βαλκανικῆς, διατή-