- ΣΙ ἘΥῚ τιν νι γι γι καὶ Ὑ στι ο πι ποστ γι μι Κ ει ἈΥ ᾿ Α-ΠΑΙΔΕΥ͂ΤΑ, ΑΝ-ΙΣΤΟΡΗΤΑ ΚΑΙ Α-ΛΟΓΑ αν Ἕ ο -Ἰξ- α- αν ανα αι ο ἘΝ - ἂν να -ᾱ- -ᾱ- νην χουχν «Οἱ Σπαρτιάτες ἀπόγονοι τοῦ ᾿Αβραάμ!..» Σιωνιστικὴ προπαγάνδα στὰ σχολικὰ βιβλία Τὰ κείµενα ποὺ ἀκολουθοῦν εἶναι παρμένα ἀπ᾽ τὸ βιβλίο: «Προετοιμασία τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὸν καινούργιο κόσµο τοῦ Θεοῦ», ποὺ διδάσκεται στοὺς μαθητὲς τῆς Α᾽ Γυμνασίου. Α΄ «Δύο ἀρχαῖοι πολιτισμοὶ συναντιοῦνται: Οἱ Ἕλληνες εἶχαν ἀνέκαθεν καλὲς σχέσεις μὲ τοὺς ᾿Ιουδαίους. Σὲ μιὰ ᾿Ιουδαϊκἡ παράδοση ἀναφέρεται ὅτι, ὅταν ὁ Μ. ᾿Αλέξανδρος μετὰ τὴ νικηφόρα μάχη στὴν ᾿Ισσὸ (330 π.Χ.) πῆγε στὴν ᾿Ιερουσαλήμ, τὸν ὑποδέχτηκαν ὁ ἀρχιερέας μὲ τὸ ἱε- ρατεῖο τοῦ ναοῦ, φορώντας τὴν ἐπίσημη στολή τους, καὶ οἱ ᾿Ἱεροσολυμίτες ντυµέ- νοι κατάλευκα. ὋΟ ᾿Αλέξανδρος, ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν ὑποδοχή, προσκύνησε τὸ θεὸ τῶν ᾿Ιουδαίων καὶ ἀσπάστηκε τὸν ἀρχιερέα. Τότε κατάπληκτος ὁ Παρμενί- ὧν ρώτησε, πῶς αὐτός, ποὺ ὅλοι τὸν σέβονταν, προσκύνησε ἕναν ᾿Ιουδαῖο.. Ἢ παράδοση ἀναφέρει ἀκόμη ὅτι πολλοὶ ᾿Ιουδαῖοι ἐντάχθηκαν στὴ στρατιὰ τοῦ Μ. ᾿Αλεξάνδρου» (σελ. 297). Β΄ «Τὸ σύμφωνο φιλίας ᾿Ιουδαίων-Σπαρτιατῶν: »Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντίγραφο τῆς ἐπιστολῆς ποὺ ἔγραψε ὁ ᾿Ιωνάθαν στοὺς Σπαρτιάτες: »“Πρὶν πολὺ καιρὸ στάλθηκε ἐπιστολὴ ἀπὸ τὸν Αρειο τὸ βασιλέα σας στὸν ἀρ- χιερέα ᾿Ονία, στὴν ὁποία ἀναφέρεται ὅτι εἶσθε ἀδελφοί µας... Ο ᾿Ονίας... παρέ- λαβε τὴν ἐπιστολὴ στὴν ὁποία γινόταν λόγος γιὰ συμμαχία καὶ φιλία. Ἂν καὶ ἐ- μεῖς δὲν εἴχαμε ἀνάγκη ἀπ᾽ αὐτές... ἀποφασίσαμε νὰ στείλουμε πρέσβη, γιὰ νὰ ἀνα- νεώσουμε τὴν ἀδελφότητα καὶ τὴ φιλία μαζί σας καὶ νὰ μὴν ἀποξενωθοῦμε ἀπὸ σᾶς... »Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντίγραφο τῆς ἐπιστολῆς ποὺ ἔστειλαν (οἱ Σπαρτιάτες) στὸν ᾿Ονία: »'''"Ο Αρειος ὁ βασιλιᾶς τῶν Σπαρτιατῶν χαιρετίζει τὸν ἀρχιερέα ᾿Ονία. Βρέθηκε σὲ ἔγγραφο νὰ ἀναφέρεται ὅτι οἱ Σπαρτιάτες καὶ οἱ ᾿Ιουδαίοι εἶναι ἀδελφοὶ καὶ κατά- γονται ἀπὸ τὸν ᾿Αβραάμ...’» (σελ. 209-210). ΧΧᾺ ᾿Αντὶ σχολίων: ον Κι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντίγραφο ἑνὸς ἀποσπάσματος τῆς --- μόνης γνήσιας - -ἐ- πιστολῆς τοῦ φυγομαχοῦντος συκοφάντου καὶ ὑβριστοῦ τοῦ «Δαυλοῦ», τοῦ 'Ελ- ληνικοῦ πνεύματος, τῆς ᾿Εκκλησίας, τῶν Κ. Τσάτσου, Π. Κανελλοπούλου καὶ Ἴ. Θεοδωρακοπούλου κ.ἄ., τῆς “Ἑλλάδος συλλήβδην: «... Ὅμως τὰ αἴτια (τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας μας) εἶναι πολὺ πιὸ πολύ- πλοκα καὶ βαθειά... καὶ ἄσχετα ἀπὸ τὶς σχέσεις τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ τὸν ᾿Εκλεκτὸ Λαὸ (Δέκα Φυλὲς τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ασσύριοι γιὰ τὴ Βίβλο, ὅπου καταδικάζο- νται οἱ ἐκπεσοῦσες δύο φυλὲς τοῦ ᾿Ιούδα, τῶν ὁποίων ἀπόγονοι εἶναι ὅσοι στεγά- ζονται κάτω ἀπὸ τὸ σήμερα ψευδεπίγραφον ὄνομα ᾿Ισραήλ, ἢ πιστοὶ στὸν ᾿1σ-