ον κ κκ κ ο κ Ακ ας ος (καν « ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ( «ΈΏ Ἕ ον ον ον ον Ών αν ας ον αν ξεοσξιο ποῦς 1. Ὃ δρόμος τῆς Εὐρώπης ᾿Επανειλημμένα ὁ «Δαυλὸς» ἔχει καταφερθῆ κατὰ τῶν τεχνητῶν-«ισμῶν». Τὰ γεγονότα δικαιώνουν τὸ περιοδικό. Δύο «-ἰισμοί» πέσανε χάμω, μετὰ πατάγου. ο δῆθεν ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς καὶ ὁ μαρξισμὸς-κομμουνισμός, ἀφοῦ κατατυραννή- σανε πολλοὺς λαοὺς, εἶναι πιὰ ἐφιαλτικὸ παρελθόν. Οἱ διάφοροι ψευδοδιανοούμενοι, ποὺ ἐπιστρατευθήκανε γιὰ τὴν συγγραφὴ βιβλίων γιὰ τὸν «ἐπιστημονικὸ σοσιαλισμό», ὅπως μετριόφρονα αὐτοαπεκαλεῖτο ὁ μπολσεβικισμός, τἄχουνε τώρα χαμένα. Τί νὰ ποῦν; Τί νὰ γράψουν; Πῶς νὰ ἐ- ξηγήσουν τὴν αὐτοκατάρρευσι τῶν εἰδώλων; ᾿Ακόμη καὶ οἱ ἀνδριάντες τοῦ Λέ- νιν δηλώνονται καὶ στέλλονται στὰ χυτήρια. ᾿Αλήθεια, ὁ τιμημένος μὲ τὸ βραβεῖο Λένιν ποιητὴς Ρίτσος γιατί σιωπᾶ; Πρό- κειται μᾶλλον γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν ἀρχαιοελληνικὴ σοφία καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ «κρεῖττον τοῦ λαλεῖν τὸ σιγᾶν»; Καλά, ὁ Στάλιν ἤτανε ἀνεγνωρισμένος ἐγκληματίας. Τὸν Λένιν ὅμως τὸν ἐσέ- βοντο. Μέχρι πρότινος βέβαια. Διότι, ὅπως εἴδαμε στὶς ἐφημερίδες, ἐργάτες δή- µων διαφόρων πόλεων γκρεμίζουν τοὺς ἀνδριάντες τοῦ Λένιν. “Ἢ Πολωνία, ἡ Οὑγγαρία, ἡ Ρουμανία, ἡ Τσεχοσλοβακία κ.τ.λ. ἀποκηρύσσουν τὸν κομμουνι- σμό. ᾿Ενῶ καὶ μέσα στὴ Ρωσία ἀκούγονται τριγμοὶ, ποὺ κλονίζουν τὸ κομμουνι- στικὸ καθεστώς. ᾿Ανατολικοευρωπαῖοι ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, δημοσιογράφοι κ.τ.λ. στηλι- τεύουν καθημερινὰ τὸν μαρξισμό. Τὸν σφυροκοποῦν οἱ διανοούμενοι καὶ τὸν ποδοπατεῖ ὁ λαός. Στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη ὁ μαρξισμὸς εἶναι ἀνάμνησι. Ἄλλως τε ὁ μαρξισμὸς δὲν ὑπῆρξε Εὐρωπαϊκὸ προϊόν, μᾶς ἦλθε ἔξωθεν, ἀπὸ τὸν Μορδοχάι (γνωστὸν σὰν Μάρζ), καὶ τὸν διέδωσαν στὴν Εὐρώπη οἱ ἑβραῖοι τῆς διασπορᾶς: Καμένεφ, Ζηνόβιεφ, Τρότσκυ κ.τ.λ. (Ρωσία), Μπέλλα Κοὺν (Οὑγγαρία), Τέλ- μανν, Λούξεμπουργκ (Γερμανία), Πάουκερ (Ρουμανία), ᾿Αβραὰμ Μπεναρόγια (᾿΄ Ελλὰς) κ.τ.λ. 'Η Εὐρώπη ἐξ αἰτίας τῶν ρωσικῶν ὅπλων ὑπεβλήθη στὴν δου- λεία τοῦ ξενόφερτου μαρξισμοῦ. Αὐτὸς στάθηκε, ἐπειδὴ βασιζότανε στὴν βία καὶ τὴν τρομοκρατία. Στάθηκε ὅσο στάθηκε. Τώρα ἡ Εὐρώπη τίναξε ἀπὸ πάνω της τὸ αἰσχος τοῦ Μαρξισμοῦ, ποὺ ἦταν τόσο ἀντίθετος πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκὸ πνεῦμα καὶ τὸν πολιτισμό. Καὶ πράγματι ὁ Μαρξισμός, πρὶν διαλυθῆ πολιτικά, εἶχε συντριβῆ πολιτιστι- κά. Ο Εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς δὲν ἀνεχότανε στὴν φιλοσοφία, στὴν κοινωνιο- λογία, στὴν ἠθική, στὴν τέχνη τὸν ρύπο, ποὺ οἱ ἐχθροὶ τῆς Εὐρώπης προβάλανε καὶ διαφημίσανε σὰν ἰδεολογία, ἐνῶ πραγματικὰ ἤτανε ἀντιιδεολογία. Νὰ δοῦμε τώρα ἡ γνωστὴ πιὰ μήτρα τῶν ὀλεθρίων«-ισμῶν» τί καινούργιο ἔ- κτρωμα κυοφορεῖ. | Πάντως ἀπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Εὐρώπης φυσᾶ ὁ ζωογόνος πνευματικὸς ἄ- νεμος, ποὺ ἀποστάζεται στὸ σύνθημα «᾿Επιστροφὴ στὴν “Ελλάδα». Δηλαδὴ υἱοθέ- τησι τῶν ὑψηλῶν ἀξιῶν τοῦ ᾿Αρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ὃ δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ