ΦΟΙΒΟΣ ο. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ «᾿Ανεμοστρατηγικὴ» 1. “Ὁ ὌΑνεμος βοηθᾶ τὸν ἼΑνθρωπο Ἴσως ὑπάρχει ἕνας ἼΑνεμος καταστροφῆς, ὁ Ανεμος "Α-νομος, ᾿Αντι-νόμος, ᾽Αντάρτης. ἽἙνας αἰώνιος "Ανεμος... Οἱ κατακλυσμοί, οἱ κοσμικὲς θύελλες ἐπα- ναλαμβάνονται στὶς παραδόσεις ὅλων τῶν λαῶν (Γραφές, Βέδες, ᾿Αβέστα, ᾿1ε- ρογλυφικά, Μάγιας, ᾿᾽Ελ ᾿Αρίς, Γκιλγκαμὲς κ.ἂ.). «Οἱ πρωτογονικὲς εἰκόνες ἔδωσαν ἐνδιαφέρον στὸ ἀντικείμενο» (Αιπιαπά Ρε- {||64π). Τὸ ἱερογλυφικὸ τοῦ ἀνέμου εἶναι τὸ νέφ. 'Ο ἄνεμος -νέφ θεωρήθηκε Πε- {45-ἀνόσιος-ἄνομος, ἀλλὰ καὶ αὔρα, ἀναπνοὴ πνεύματος, πνοὴ θεϊκή, Πνεῦμα Πνεύματος, ΄Άγιον Πνεῦμα - - δρίτίας δαποίιπι, Κύριος τῶν Δυνάμεων. Σύμβολό του κάποιο πουλί. Λατ. απίπιις-ἄνεμος, ψυχή, ἀραβ. ρούχ-ἄνεμος-πνεῦμα-ἀνάσα, ἕβρ. ρουάχ-ἀνάσα-δημιουργία-θεότητα. Στὸν ἀέρα-ἄνεμο ἤθελαν οἱ λαοὶ νὰ πε- τοῦν ἄγγελοι, χερουβείμ, Νίκες, Πήγασσοι, θεοὶ φτεροπόδαροι ( Ερμῆς), Κῆρες, Άρπυιες, Συλφίδες... Οὕὔριοι ἄνεμοι (στὰ ἱστία) ταξίδευαν τοὺς λαοὺς τῆς θάλασσας ἀπὸ Μεσο- γειακὲς ἀφετηρίες γιὰ τὴν «θεωρίην» καὶ τὸ «θεᾶσθαι-θεαθῆναυ». Ναυτιλία, ἐμπό- ριο, κέρδη, ἀλλὰ καὶ πρακτικὴ φιλοσοφία. ”Ανεμοι σωτῆρες, ταχυδρόµοι, ζωτι- κοὶ μεταφορεῖς, προπομποὶ ἐπικοινωνίας. Μεάϊα τῆς ἀρχαίας ἐποχῆς. Σπορεῖς, ποτιστές, καλλιεργητές. Βοηθοὶ τῆς Γεωργίας. Μόνιμη ἐπιρροὴ στὴν οἰκονομι- κἠ ἐνεργητικότητα. Χάρη στοὺς ἀνέμους ἡ γῆ ἀποκτᾶ ζωή: χωρὶς αὐτοὺς ἀπαγο- ρεύεται ἡ ζωή. (Κατὰ θεωρητικοὺς ὑπολογισμοὺς ἡ Νέα 'Ὑόρκη π.χ., καθὼς καὶ ἄλλες µεγάλες πόλεις, θᾶπρεπε νάχαν καεῖ. Τί τὶς σώζει; ᾿Ο κατὰ καιροὺς ὁρμη- τικὰ πνέων ἄνεμος. 5-6 μπωφὸρ ἀρκοῦν, γιὰ νὰ παρατείνουν τὴ ζωή τους). Κόσμοι, πλανῆτες χωρὶς ἀνέμους ἀντανακλοῦν σκληρό, ἄχρωμο. ἀπελπιστι- κὸ φῶς (π.χ. ᾽Ερμῆς, Σελήνη). 'Η ᾿Αφροδίτη ἔχει κάτασπρη ἀτμόσφαιρα, ποὺ βρέχει θειικό, ὑδροχλωρικὸ ὀξύ. Κόλαση. Στὸν Κρόνο θύελλες ταχύτητας 1.500 χιλιομ. τὴν ὥρα. 'Ο Οὐρανός, ὁ Ποσειδῶν, ἀτμόσφαιρες μὲ ψυχρὸ ὑδρογόνο. Κοσμικοὶ ἄνεμοι. ᾿Ηλιακοὶ ἄνεμοι. «᾿ Ηλιακὸς ἄνεμος εἶναι πλασματική κατά- στασὴ ὕλης, ποὺ ἐξαπολύεται ἀπὸ τὴν ἡλιακὴ φωτόσφαιρα καὶ περιέχει πλῆθος ἰόντων καὶ σωματιδίων, ποὺ διατηρῶντας μυστηριωδῶς τὴν συνοχή τους, προ- σκρούουν στὸν μαγνητικὸ χιτῶνα τῆς γῆς». ( Ο δναπίε Αιγπεπὺς στὴ «Θεωρία τῆς Πανσπερμίας», 1908, ἰσχυρίστηκε, ὅτι ἡ ζωὴ ἦλθε στὴ γῆ ἀπὸ τὸ διάστηµα, μεταφερμένη ἀπὸ τὸν ἡλιακὸ ἄνεμο). Ὃ ἄνεμος σὰν σῆμα καλοῦ ἀλλὰ καὶ κακοῦ συνδέεται μὲ τὰ σκοτάδια. Καλεῖ στὸ χορό του ὅλα τὰ στοιχειὰ καὶ τὰ στοιχεῖα, ὅλους τοὺς λαούς. 'Ὑπόσχεται ἀ- ναπτύξεις. Τὸ πνεῦμα λύει, διαλύει, συνθέτει, ἀνασυνθέτει. Πολεμᾶ. Οκ. Φ.Θ.Π. εἶναι γεωλόγος