ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΦΗΣ ᾿Αρχαία καὶ Νέα "Ἑλλάδα Στὰ «βοιωτικὰ» τοῦ Παυσανία, ΙΧ, 91, 4, διαβάζουμε: «᾿Εδῶ Ίσως βρίσκεται ἢ ἑρμηνεία τῆς πνευματικῆς στᾶσης τῶν ἀρχαίων πόλεων στοὺς ἡγεμονισμοὺς ποὺ ὁδήγησαν στὴ Ρώμη... Οἱ Δελφοὶ δὲν ἑτοίμασαν ποτὲ χοσµοκράτορες». Γιὰ τὸ ἄν οἱ Δελφοὶ (χι ἐννοείται τὸ ἱερατείο, ἀλλὰ τὸ ἱερατεῖο δὲν ἔχει θεὸ καὶ πατρίδα καὶ δὲν γνωρίζει ἄλλο ἀπ᾽ τὸν διάβολο) ἑτοίμασαν ἤ ὄχι κοσµοκράτορες, εἶναι θέµα συζητήσιµο. Τό ἱερατεῖο ἐμγδισε, ἐξυπηρετώντας ἔτσι τὰ συμφέροντά του κι᾿ ὄχι τὸ σύνολο. Κι᾽ ἐπιβαρύνεται μὲ τὸν θάνατο τοῦ Αἰσώπου. Καὶ μ᾽ ἄλλα κρίματα. Δὲν ἦταν ὁ ἐξαγνιστήριος τόπος τῆς Κασταλίας ποὺ ὁδηγοῦσε στὸ ναό. Οἱ ἑλληνιστικοὶ χρόνοι προετοιμάζουν τὴν ρωμαϊκὴ κατάχτηση, περίοδο σκοτεινή. Καὶ βρίσκονται εὔκολα οἱ ὑποτελεῖς ἐξυμνητὲς τοῦ κάθε τύραννου, ὅπως ὁ Πολύβιος, ὁ γυιὸς τοῦ Λυκόρτα, οἱ σωτῆρες. ρθε, λοιπόν, ἡ Ρώμη κι᾽ ἔγινε τὸ Βυζάντιο, καὶ τοῦτο, τέλος, Χριστιανισμός, προϊόν ἰουδαϊκῆς προέλευσης. Κι᾿ ἡ "Ελλάδα βρέθηκε ἀνάμεσα σὲ δυὸ φοβερὰ κακά. Κι᾽ εἶναι γνωστὴ κι᾽ ἀποτρόπαιη καὶ βάρβαρη ἡ συμπεριφορὰ τῶν βυζαντινῶν καλόγερων ἀπέναντι στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ὡραιότητα καὶ σοφία. Δὲν ἄφησαν τίποτα τὸ ἑλληνικὸ ὄρθιο. ᾿Εκδικήθηκαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀμαθεῖς τὸν ἑλληνικὸ ἄνθρωπο, γιατὶ ὁ ἄνθρωπος ἦταν δημιούργημα τῆς ἑλληνικῆς σκέψης. ᾿Αναφέρομαι πάραυτα στὸν Π. ΤΝ). ΓΗνὶρείοπε, ποὺ τὸ ἐπιβεβαιώνει: «... καὶ οἱ Ἕλληνες δημιούργησαν τὸν ἄνθρωπο: ἀπ᾿ ἐδῶ καὶ ἡ καθολικὰ παραδεδεγμένη ἄποψη, πὼς ὁ ἄνθρωπος εἶναι δημιούργημα τοῦ ᾿ Ἑλληνικοῦ Πνεύματος». Οἱ σοφοὶ κηρύττουν τὴν ἐπιστροφή µας στὸν ἑλληνικὸ Λόγο, ὅπως ὁ Χάιντεγγερ καὶ ἄλλοι. Οἱ ἀνόητοι δὲν θέλουν νὰ γυρίσουν στὴν ἀρχαία ᾿ Ελλάδα, στὸν ὕψιστο Λόγο, γιὰ νὰ φωτιστοῦν. Κι᾿ ἐγὼ ὑπογραμμίζω τὴν ἀνάγκη ἐπιστροφῆς στὴν ἑλληνικὴ ἀρχαιότητα γιὰ μελέτη καὶ βαθύτερη γνώση. Διὰ τοῦ Λόγου μίλησε ἡ ἑλληνικὴ σοφία. 'Ο Λόγος εἶναι ὅλα: ὁ νοῦς, τό πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, φωτιὰ κι᾿ αἴσθηση, θεωρία καὶ πράξη. 'Ο Λόγος εἶναι ὁ θεός, ὁ Δίας, διὰ τοῦ ὁποίου ὅλα ἔγιναν καὶ γίνονται. “Ὅταν λέμε νὰ ἐπιδτρέψουμε στὴν ἑλληνικὴ ἀρχαιότητα, δὲν σημαίνει νὰ φορέσουμε τὰ ροῦχα της, ἀλλὰ ν᾿ ἀκολουθήσουμε τὴν ἑλληνική µας παράδοση, ἀπ᾿ ὅπου εἴμαστε ἀποχομμένοι. Σημαίνει νὰ μαθητεύσουμε, νὰ μελετήσουμε, γιὰ νὰ γίνουμε καλύτεροι καὶ νὰ προσπαθήσουμε νὰ κάμουμε καὶ τοὺς ἄλλους. Δὲν μποροῦμε ν᾿ ἀγνοήσουμε τὸ παρελθόν, γιατὶ εἶναι τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Τὸ εἶπε πρῶτος ὁ ἕλληνας Σκυθῖνος: «Τὸ αὔριο γιὰ μᾶς εἶναι πράγματι χτὲς καὶ τὸ χτὲς αὔριο». ᾿Επαναχύχλιση ἢ αἰώνια ἐπιστροφή. '"Ὁ κόσμος µας τεχνολογικὰ ἐξελίσσεται, ἐσωτερικὰ εἶναι ὁ ἴδιος. 'Η βιοχημικὴ µας σύνθεση ἤ ἡ βιολογική µας δομὴ εἶναι τέτοια, ποὺ νὰ μὴν ἀλλάζει μὲ καμμιὰ παιδεία. Κανένα ἔθνος δὲν ἀπαρνιέται τοὺς προγόνους του, αὐτοὺς ποὺ ἔβαλαν τὰ θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ του. Δυὸ μεγάλες κουλτοῦρες σημάδεψαν τὸν κόσμο, ἡ ἑλληνικὴ κι᾿ ἡ ρωμαϊκὴ ἤ λατινική. Ἔνπειτα ὁ κόσμος βυθίζεται στὸ σκοτάδι. 'Ο