ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΛΙΑΝΟΣ Ἕλληνες καὶ ᾿Ελληνικὸς Πολιτισμὸς Ἢ πρόσφατη ὑπόθεση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας τοῦ Ζ. Μπ. Ντυροζέλ. ἡ ὁ- ποία φαίνεται ὅτι ἀγνοεῖ τὴν μεσαιωνικἡ καὶ νεώτερη ἱστορία τῆς "Ἑλλάδας καὶ ὅτι ὑποτιμᾶ τὴ σημασία τῶν ἑλληνικῶν πολιτιστικῶν ἐπιδράσεων στὴ διαµόρ- φωση τοῦ σύγχρονου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἀποτελεῖ ἴσως μιὰ νέα ἐκδήλωση τῆς ἀντιφατικῆς σχέσης ποὺ συνδέει τὴν Εὐρώπη κυρίως, ἀλλὰ καὶ µία μερίδα τῆς ἑλληνικῆς διανόησης, μὲ τὴν ἀρχαία ᾿ Ελλάδα καὶ τὸν πολιτισμό της. Ὃ διαχωρισμὸς ᾿Ελλήνων καὶ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ Δημιουργεῖται συχνὰ ἡ ἐντύπωση, ὅτι σὲ πολλὰ ἔθνη ποὺ δέχτηκαν τὴν ἐπί- ὅραση τῆς Ἑλληνικῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς ἀναπτύσσεται κάποια τάση εἴτε ἀπόκρυψης τῆς πραγματικῆς προέλευσης εἴτε ἀπροσωποποίησης αὐτῶν τῶν ἔπι- δράσεων. Στὴ δεύτερη τούτη περίπτωση, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐ- Παραλειπόμενα ἀπὸ τὴν «Εὐρωπαϊκὴ Ἱστορία» τοῦ Ζ. Ντυροζὲλ Σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἀσχάλλουν γιὰ τὶς παραλείψεις τοῦ γάλλου ἀκαδημαϊκοῦ Ζὰν Μπ. Ντυροξὲλ στὴν «Εὐρωπαϊκὴ Ἱστορία» του ὡς πρὸς τὴ συμβολὴ τῆς ᾿Ελλᾶ- δος στὴ σύστασή της, ἀφιερώνονται οἱ ἀκόλουθες σημειώσεις: Δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἀγνοεῖται ἡ "Ελλάδα. ᾿Αντίθετα «ἀπὸ ᾿Ελλάδος ἄρχεται» ὁ συγγραφέας. ᾽Αμέσως, ἀπὸ τὸ ἐξώφυλλο, ἀπὸ τὸν τίτλο τοῦ βιβλίου: «Εὐρωπαϊκὴ Ἱστορία». “Η Εὐρώπη ήταν, ὡς γνωστόν, ἡ πανέμορφη κόρη τοῦ ᾿ Αγήνορα καὶ τῆς Τηλεφαέσσης, ὁ δὲ 'Αγήνωρ ήταν υἱὸς τοῦ Ποσειδῶνος καὶ τῆς Λιβύης. 'Ο Ζεὺς τὴν ἐρωτεύθη. Γιὰ νὰ τὴν κατακτήσει, μετεμορφώθη σὲ ὡραῖο λευκὸ Ταῦρο. Τὴν πῆρε στὴ ράχη του καὶ τὴν μετέφερε στὴν Κρήτη (Γόρτυνα καὶ Φαιστὸ) καὶ μετὰ τὴν ἐγκατέστησε στὴν Τευμησσό, πόλη τῆς Βοιωτίας. ᾿Εξ αὐτῆς ἐγέννησε τρεῖς γυιοὺς: Μίνωα, Ραδάµανθυ καὶ Σαρπηδόνα. 'Ο “Ὅμηρος ὀνομάζει Εὐρώπην ὅλη τὴν ᾿Ηπειρωτικὴ "Ελλάδα, µέχρι τῆς Θράκης, πλὴν τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν Νήσων. Ὃ ᾿Απόλλων, θεμελιώνοντας ὁ ἴδιος τὸν ναόν του στοὺς Δελφούς, λέει ὅτι θα ἔρχονται ἐκεῖ πρὸς λῆψιν χρησμῶν καὶ θὰ θύουν ἑκατόμβες: «ἡμὲν ὅσοι Πελο- πόννησον πίειραν (Ξεὔφορη) ἔχουσιν, ᾖδ ᾽ ὅσοι Εὐρώπην καὶ ἄἀμφιρύτους (Ξ περίβρε- κτες) νήσους... Ὡς εἰπών διέθηκε θεμέλια Φοῖβος ᾿Απόλλων, εὐρέα καὶ μάλα µα- κρὰ» (Ὅμηρος, Ὕμνος εἰς ᾿Απόλλωνα, στίχ. 265 κ.ὲ.). Ο ᾿Ησίοδος τὴν ἐντοπίζει στὸν ᾿Ελληνικὸ χῶρο καὶ τὴν ἀναφέρει ὡς θυγατέρα τοῦ ᾿Ωκεανοῦ καὶ τῆς Τηθύος καὶ ἀδελφὴ τῆς Θράκης, ᾿Ασίας καὶ Λιβύης. Ἢ δεύτερη λέξη τοῦ τίτλου τοῦ βιβλίου: “Ἱστορία (γαλλ. Ηἰςίοίτο, ἀγγλ. ΗΙίο- ΓΣ, ἰταλ. 'δίογίβ κ.λπ.) εἶναι ἐπίσης λέξη γνήσια "Ελληνική: ἀπὸ τὸ ἵστωρ (Ξ εἰδώς. ο