Σωβινιστικὴ ἀχαριστία Ἄν, ἀγαπητοί µου ἀναγνῶστες, ἔγραφε σήµερα ὁ Παλαμᾶς τὴν «Ασά- λευτη Ζωή», θὰ ψάχναμε νὰ βροῦμε τὸν «σπόνσορᾶ» του. Καθ᾿ ὅσον οἱ ᾽Ο- λυμπιακοὶ ἀγῶνες, σὰν βιομηχανία θεάματος καὶ ρεκόρ, ἔχουν ἀνάγκη διαρκῶς ἀπὸ ἐπενδύσεις. Καὶ μάλιστα μεγάλες. ᾿Αν ἡ «Χρυσῆ ᾿Ολυμπιά- δα» ἔμεινε γιὰ τὴν χώρα μας φρούδη ἐλπίς, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἀπε- δείχθη πραγματικὰ χρυσῆ γιὰ τὰ θυλάκια εὐαρίθμων μελῶν τῆς Δ.Ο.Ε., ποὺ «σκίζονται» γιὰ τὰ ᾿Ολυμπιακᾶ ἰδεώδη. Καί, δόξα τῷ Θεῷ, οἱ καλοὶ καὶ ὑ- περάνω πάσης ὑποψίας αὐτοὶ ἄνθρωποι κρίνοντας κατὰ συνείδησιν ψήφι- σαν ὡς τόπον διεξαγωγῆς αὐτῶν τῶν ἀγώνων τὴν πολιτεία ᾿Ατλάντα τῶν Η.Π.Α. (γνωστὴν γιὰ τὰ οὑμανιστικὰ αἰσθήματα τῶν ἰδεολόγων κοτοίκων της), κατασυγκινημένοι ἀπὸ τοὺς ἰδεαλιστικούς της ἀγῶνες. Οἱ φῆμες γιὰ πάσης φύσεως ἐξαγορὰ συνειδήσεων ἀπὸ τὴν «Δύναμη» ἐλέγχονται ὡς ἄ- θλιες συκοφαντίες, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ φιλολογία γιὰ ἀνάμιξη γνωστῶν μονοπωλίων ἐλεγχομένων κι αὐτῶν ἀπὸ τὴν «Δύναμη» καὶ κάποιους κύ- κλους εἰς τὴν εἰς βάρος μας ἀπόφασι ἀποτελεῖ ἐλεεινὴ κακοήθεια, ἀφοῦ ἡ ἀκεραιότητα καὶ τὸ ἦθος τῶν μελῶν τῆς Δ.Ο.Ε. ἀλλὰ καὶ τῶν πολυεθνικῶν γιγάντων εἶναι ἐγνωσμένα καὶ δὲν συζητοῦνται. Βεβαίως οἱ θρασεῖς Ἕλληνες ἐθνικισταὶ δυσανασχετοῦν καὶ φωνάζουν προπετῶς ὅτι αὐτοὶ οἱ ᾿Ολυμπιακοὶ ἀγῶνες μᾶς ἀνῆκαν! Ἔ, καὶ λοιπόν; Καὶ ἡ Κύπρος μᾶς ἀνῆκε καὶ τὴν Βόρεια "Ἤπειρο ἀπελευθερώσαμε δυὸ φορές. Μήπως τὶς πήραμε, ᾿Εδῶ, κακοηθέστατοι σωβινιστὲς συνέλληνές μου, σαρᾶντα χρόνια μᾶς μεταχειρίζονται οἱ σύμμαχοί μας σὰν ἀγαπημένα τους παιδιά. Δὲν ἔχουμε «στοιχειώδη» αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης; Γιατὶ ἀ- σεβοῦμε πρὸς τοὺς σεπτοὺς εὐεργέτες μας γιὰ παρονυχίδες, ὅπως εἶναι οἱ ᾿Ολυμπιακοί; ᾿Αλλά, μεταξύ µας, εὐτυχῶς ποὺ δὲν μᾶς ἔδωσαν τοὺς ἀγῶνες. Διότι τὰ ἑπόμενα ξξ χρόνια θὰ ἐτρεφόμεθα µόνο μὲ τὸ ὄνειρό τους, ἀφοῦ ὁ προῦπο- λογισμὸς τῆς χώρας (σὺν κάτι ἕκτακτοι φόροι) θὰ μετεστοιχειώνετο σὲ ἐξέ- δρες, χλοοτάπητες, ταρτάν, σκάµµατα καὶ βαλβίδες. ΄Αγιο εἴχαμε, ποὺ λέ- νε. Καὶ ὀφείλομε μιὰ ἀκόμα χάρη στοὺς σεπτούς µας φιλέλληνες συμμᾶ- χους, ποὺ μᾶς ἀπήλλαξαν ἀπ᾿ αὐτὸν τὸν μπελλᾶ... Τοὺς ᾿Ολυμπιακοὺς ἀγῶνες, λοιπόν, τοὺς χάσαμε. ΄"Ὅµως, πρέπει νὰ εἴ- μεθα ὑπερήφανοι, καθόσον ἠγωνίσθημεν γενναίως καὶ προπάντων ἠθικῶς: Μόνον δυόμισυ δισεκατομμύρια στοίχησαν τὰ «δωράκια» ποὺ μοίρασε μὲ γαλατικὴ εὐγένεια στὰ μέλη τῆς Δ.Ο.Ε. σύμπαν τὸ πολιτικό µας ἀρχοντο- λόι. Τὶ νὰ σῴσουμε ἀπὸ πλειστηριασμὸ τὸ σπίτι τοῦ ἑνός, τὶ νὰ δωρίσουµε ἀκριβοὺς πολυελαίους σ᾽ ἄλλον, τὶ χρυσαφικὸ καὶ γουναρικὸ νὰ χαρίσου- µε σὲ παλλακίδες τριτοκοσμικῶν καὶ μὴ ἀντιπροσώπων. Μέχρι μετρητᾶ να προσφέρουμε, ὅταν ὑπῆρχε ἀνάγκη, στὰ πτωχα καὶ ἀναξιοπαθοῦντα µέλη τῆς ΔΟΕ. Κι ἀπὸ πάνω νὰ ζητοῦν καὶ γυναῖκες γιὰ σπέσιαλ «περιποιή- σεις»! Πάλι καλὰ ποὺ δὲν μᾶς δείρανε κι ὅλας. ᾿Εκεῖνο, πάντως, ποὺ ἆδυ- νατῶ νὰ ἐννοήσω εἶναι, γιατὶ φωνάζει ἡ ἀπολύτως ἰδεαλιστικὴ πολιτική µας ἡγεσία περὶ ἀθεμίτων συναλλαγῶν. Ὅσο γιὰ τὸν Κωστῆ Παλαμᾶ, εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ ἀγαλλιᾶ στὸ “Υ- περπέραν, διότι τὸ «Ωραῖο», τὸ «Μεγάλο» καὶ τὸ «᾿Αληθινὸ», ἐπίθετα μὲ τὰ ὁποῖα ἐκόσμησε τὸν «᾿Ολυμπιακὸ Ὕμνο» του, ἀποδεικνύονται ὑπερ- χρονικῆς ἀξίας χαρακτηρισμοί, καθὼς καὶ σήµερα μποροῦν νὰ χρησιµο- ποιηθοῦν ὡς εὔστοχα κοσμητικὰ ἐπίθετα γιὰ μιὰ ἀξιοπρεπῆ νεκρολογία πᾶ- νω στὸ πτῶμα τοῦ διεθνοῦς ἀθλητισμοῦ. Γιῶργος Πετρόπουλος