δ ἕ ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ά ὦ δ Διαπίστωσι αἴσχους 1 . Ὃ πρωθυπουργὸς κ. Μητσοτάκης ἐπισκέφθηκε πρόσφατα τὴν Κνωσὸ καὶ ἐ- δήλωσε: «Ντράπηκα, ποὺ ἐπισκέφθηκα τὸ Μουσεῖο “Ηρακλείου. Ντράπηκα γιὰ τὰ χάλια τῆς Κνωσοῦ. Ντράπηκα γενικότερα γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπί- ζονται τὰ πολιτιστικὰ θέματα τῆς ᾿Αρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας στὴν Κρήτη». («᾿ Ελεύθερος Τύπος» Π-Ι0-90). "Ας ἐλπίσουμε, ὅτι τὶς ἐντυπώσεις τοῦ κ. Πρωθυ- πουργοῦ θὰ ἀκολουθήσουν πράξεις. Πολλὲς φορὲς ὁ «Δαυλὸς» ἔχει ἐπισημάνει τὴν ἀπαράδεκτη κατάστασι στοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους. Βασικοὶ ὑπεύθυνοι εἶναι τὸ "Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ καὶ ὁ λεγόμενος πνευματικὸς κόσμος. Πάντως ἡ ἐγκατάλειψι τῶν μνημείων τοῦ ἔθνους δὲν εἶναι τυχαία. Εἶναι σκόπιµος καὶ ἐντάσσεται στὴν ἐκστρατεία ἄφελ- ληνισμοῦ, ποὺ ὑποκινοῦν οἱ γνωστοὶ µισέλληνες. Αν ὁποιαδήποτε ἄλλη χώρα εἶχε μιὰ Κνωσό, θὰ τὴν εἶχε σὰν τὸ ἐκλεκτώτε- ρο κομμάτι τῆς ἱστορίας τῆς, θὰ τὴν τιμοῦσε καὶ θὰ τὴν ἐσέβετο. ᾿Ενῶ ἐδῶ κατᾶ- ντησαν τὴν Κνωσὸ στὸ σημεῖο, ποὺ ὁ πρωθυπουργὸς νὰ λέγη: «Ντράπηκα γιὰ τὰ χάλια τῆς Κνωσοῦ». Εἶναι αἴσχος ἢ δὲν εἶναι; " ᾿Απὸ τὴν κρατικὴ τηλεόρασι ΕἼ (Πέμπτη 8-11-90 ὥρα 7.45) ἔκπληκτοι οἱ τηλεθεατὲς εἶδαν πανάρχαιους τάφους νὰ ἔχουν μετατραπῆ εἰς βρωμεροὺς σταύ- λους, ὅπου διέμεναν κατσίκες καὶ πρόβατα. Τὸ ὅλο θέαμα ἦταν τρισάθλιο καὶ ἀ- πεδείκνυε τὸν σεβασμὸ τῶν βαλκανίων τοῦ νεοελληνικοῦ κρατιδίου ἔναντι τοῦ ᾿Αρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ο ὑπεύθυνος τῆς ἐκπομπῆς ἔλαβε συνεντεύξεις ἀπὸ ἁρμοδίους παράγοντες, ὅπου ἀκούσαμε ἐπακριβῶς, ὅτι «οἱ τάφοι εἶναι μνη- μεῖα μεγάλης ἀρχιτεκτυνικῆς σημασίας» καὶ ὅτι τώρα, ἐπὶ λέξει,... «φιλοξενοῦ- νται ζῶα»! ἀλλὰ «ἔχουμε κάνει αἴτησι στὴν ΕΟΚ καὶ περιμένουμε νὰ μᾶς στείλουν χρήματα, γιὰ νὰ καθαρισθοῦν οἱ τάφοι»/// Γι᾿ αὐτὴ τὴν ἱεροσυλία καὶ τὴν βεβήλωσι τῶν τάφων δὲν φταῖνε τὰ ζῶα ποὺ σταυλίζονται ἐκεῖ. Φταῖνε ἄλλα ζῶα. Οἱ οὐραγοὶ Τὸ Κομμουνιστικὀ Κόμμα τῆς ᾿Ιταλίας ἀπεφάσισε τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ὀνόματός του. Δὲν θέλουν πιὰ νὰ ὑπάρχη στὸν τίτλο ἡ λέξι «κομμουνιστικό». Ἄλλως τε ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα ἀἄλλάξανε ὀνομασία. Τελευταῖο θὰ μείνη τὸ ΚΚΕ. Διότι πάντα οἱ Ἕλληνες κομμουνιστὲς ἦσαν οὐραγοί. Μόνιμα καθυστε- ρημένοι, μένουν πίσω ἀπὸ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀρνοῦνται σὰν τοὺς πιὸ ἄρτη- ριοσκληρωτικοὺς ἀντιδραστικούς. Ὅλος ὁ κόσμος ἀπορρίπτει τὸν Μαρξισμό. ᾿Ακόμη καὶ κυρίως µέσα στὴν ἵ- δια τὴν Ρωσία δὲν δέχονται τὶς μαρξιστικὲς ἀπόψεις. Καὶ µόνο στὴν "Ελλάδα ἐ- πιµένουν στὸν ξενόφερτο μαρξισμό. Ἢ δήλωσι τοῦ κ. Φλωράκη ὅτι «γιὰ μᾶς ὁ Μαρξισμὸς-Λενινισμὸς εἶναι εἰκόνισμα» ἀρκεῖ, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὴν ὀπισθο- ὀρόμησι ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸ ΚΚΕ.