| τος ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Οἱ ἔννοιες «Ἕλληνας ἐθνικιστὴς» καὶ «Ἕλλην) ἁπλῶς ᾿Αγαπητοὶ φίλοι, Ὃ τύπος τοῦ «ἐθνικιστοῦ», ποὺ περιγράψατε στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δ», δὲν εἶναι ἀντιπροσωπευτικὸς τοῦ πραγματικοῦ ἐθνικιστοῦ --- καὶ πολὺ λιγώ- τερο τοῦ “Ἕλληνος ἐθνικιστοῦ. ᾿Επιλέγοντας τὸν πιὸ κουτὸ πατριώτη, ὁ ὁποῖος «φροντίζει νὰ καταλαμβάνη περίβλεπτο θέσι στὶς γιορτές», ὁ ὁποῖος «τρομάζει μὲ κάθε νέο καὶ σπεύδει νὰ τὸ χαρακτηρίση ἐπικίνδυνο γιὰ τὸ ἔθνος», ὃ ὁποῖος συνήθως «ἀπορρίπτει τὴν ἀληθινὴ ἐπιστήμη, τὴν φιλοσοφία καὶ τὶς τέχνες» καὶ ὁ ὁποῖος «ἀδυνατεῖ νὰ σκεφθῆ ὀρθὰ καὶ νηφάλια καὶ ἀδυνατεῖ νὰ καταλάβη τὰ λογοκρατικᾶ τεχνάσματα», προσπαθήσατε νὰ γελοιοποιήσετε τὸν πραγματικὸ ἐ- θνικιστή. Βεβαίως ὁ ἐθνικιστὴς δὲν εἶναι ἴδιος σὲ κάθε λαό, ἀφοῦ οἱ ἐθνικὲς ἀξίες ἐπί- σης διαφοροποιοῦνται ἀπὸ ἔθνους σὲ ἔθνος. 'Ο Ἕλλην ἐθνικιστὴς πάντως εἶναι αὐτός, ποὺ νοιώθει στὸ βάθος της τὴν Ψυχὴ τοῦ Ἔθνους του καὶ τὸν Πνευμµατι- κό του Πολιτισμό. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται βεβαίως καὶ γιὰ τὴν ὑλικὴ προ- κοπὴ τοῦ λαοῦ του --ἀφοῦ χωρὶς ὑλικὲς προὐποθέσεις δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξη καὶ πνευματικὴ ἀνάπτυξη---, ἀλλὰ ὄχι σὰν αὐτοσκοπό. Κυρίως ἀγωνίζεται γιὰ τὴν πνευματικὴ ἄνοδο τοῦ λαοῦ του, γιὰ τὸν ᾿Εθνικὸ Πολιτισμὸ σὲ ὅλες του τὶς μορφές. Δὲν τὸν τρομάζει τίποτε τὸ νέο ἢ ἀλλότριο, διότι, ἔχοντας ἐμπιστοσύνη στὸν λαό του, ξέρει πὼς αὐτὸ μπορεῖ κατάλληλα νὰ ἀφομοιωθῆ ἀπ᾽ αὐτὸν καὶ νὰ μετουσιωθῆ γόνιμα. Ἔτσι δὲν τὸν ἐνοχλεῖ καὶ ἡ νεότευκτη λέξις «ἐθνικιστὴς» --- ἡ ὁποία σὰν ἔννοια εἶναι ἄλλωστε πανάρχαια. Ἕλλην ἐθνικιστὴς εἶναι συνακόλουθα αὐτός, ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀναστή- λωση καὶ τῆς "Ἑλληνικῆς Γλώσσης (ὁ «Δαυλὸς» ἐπὶ παραδείγματι), μὴ λησμο- νῶντας ὅμως ὅτι καὶ ἡ Γλῶσσα εἶναι γέννημα καὶ θρέμμα τοῦ ᾿ Ελληνισμοῦ. Ὃ “Ἑλληνισμὸς εἶναι γιὰ τὸν ἐθνικιστὴ ἡ ὑπερτάτη ἀξία. Χωρὶς αὐτὸν οὔτε ἡ Γλῶσσα του θὰ εἶχε ποτὲ πλασθῆ οὔτε αὐτὴ θὰ μποροῦσε καὶ στὸ μέλλον νὰ ἐπι- βιώση. ᾽Εν ἀρχῇ ἦν τὸ Ἔθνος. Φιλικὰ Δημήτρης Δημόπουλος Πλαστήρα 77 171] 21] Νέα Σμύρνη ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ͂ «Δ»: 1) Τὸ δημοσίευμα τοῦ «Δ» ἀνεφέρετο στὸν ἐθνικιστὴ γενικὰ καὶ ἀπέρ- ριπτε τὴν ἔννοια «Ἕλλην ἐθνικιστὴς» ὡς ἀντιφατικὴ καὶ αὐτοαναιρούμενη. 2) Στὸν «Δ» ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἔγιναν συστηματικὲς ἐργασίες γιὰ τὸ ἕεκα- θάρισμα τῆς ἔννοιας «Ἕλλην». Δὲν θὰ ἀναπτυχθῆ πάλι ἐδῶ, ποιό εἶναι τὸ περιεχόµενο τῆς ἔννοιας αὐτῆς. Εἶναι βέβαιο πάντως, ὅτι ὁ ὅρος «Ἕλλην»