ΕΛ. ΜΑΡΜΑΤΣΟΥΡΗΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΛΤΣΕ Τὸ Ρωµέικο κρατίδιο τοὺς χαρακτηρίζει «ψώνια καὶ ὁ Πρόξενος παραιτεῖται... Στὸ τεῦχος [10 τοῦ «Δαυλοῦ» (Φεβρουάριος 1991) καὶ στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Κ. Γεωργανᾶ τὸ σχετικὸ μὲ τὸ βιβλίο τοῦ Μπερνὰλ «Μαύρη ᾿Αθηνᾶ», στὴν τελευ- ταία παράγραφο τῆς σελίδας 6340 ἀναφέρονται πληροφορίες «περὶ τῆς ἀρχαιο- ελληνικῆς πόλεως "Ελίκης- Ἔλτσε, ποὺ ἐτησίως τὸ θέρος ἄγει τριημέρους ἑορ- τάς, ὅτε οἱ κάτοικοί τῆς, φέροντες ἀρχαιοελληνικὰς ἐνδυμασίας, τιμοῦν τὴν κα- ταγωγήν τῶν καὶ ὁ ᾿Ισπανικὸς τύπος καὶ ἡ τηλεόρασις προβάλλουν. Ἣ “Ελλὰς (τὸ Κράτος) ὅμως ἀπέχει συστηματικά, ὄχι τυχαῖα». ᾿ΗἩ ὑπογράμμιση δική μου, τὴ δικαιολογοῦν πληροφορίες ἀπὸ πρῶτο χέρι, ποὺ ἔλαβα ἀπὸ τὸ Ἔλτσε. Κατὰ σύμπτωση στὶς 12/12/90 ὁμάδα συμπατριωτῶν ἀπὸ τὸν τόπο καταγωγῆς μου (Σπέτσες) συνταξίδευσε ἀπὸ ᾿Αθήνα πρὸς Μαδρίτη μὲ τὸν ἐγκατεστημένο στὸ "Ἔλτσε συμπατριώτη µας καὶ συνάδελφό µου πλοίαρχο Ε.Ν. κ. Κυριάκο Λιοντῆ. ᾿ Απὸ τὸν κ. Λιοντῆ, μὲ τὸν ὁποῖο δὲν γνωριζόµουν καὶ ὁ ὁποῖος µέχρι πρόσφατα, ὁπότε παραιτήθηκε, ἦτο καὶ πρόξενος τῆς χώρας µας στὸ ᾽ Αλικάντε, ἔλαβα ἐπιστολή, τῆς ὁποίας ἀντιγράφὼ τὸ µέρος ποὺ ἐξηγεῖ τὴν ἀποστολή της καὶ ὅ,τι ἀναφέρει γιὰ τοὺς «Ἕλληνες τοῦ Ἔλτσε». «... Απὸ τὸν κ. Κουγιουμτζόγλου ἔχω τὴ διεύθυνσή σας καὶ πληροφορία πὼς ἀπὸ ἐσᾶς θὰ μποροῦσα νὰ ἔχω τὸ ποίημα τοῦ Στρατήγη “"Ματρῶζος”. Τὸ θέλω γιὰ μιὰ φιλελληνικὴ ὀργάνωση ᾿ Ισπανική. Μιὰ ὀργάνωση ποὺ κάθε χρόνο τιμᾶ τοὺς ἄρ- χαίους ἀποίκους Ἕλληνες τῆς πόλεώς των μὲ παρελάσεις, κλασσικὸ θέατρο, Ελ- ληνικὴ ἀγορὰ κ.λπ. Μιὰ περίφηµη ὀργάνωση, ποὺ σήµερα κινδυνεύει νὰ διαλυθεῖ ἀπὸ "Ελληνική ἀδιαφορία. Παράδειγμα, τὸν Αὔγουστο 988 ἡ ΕΤ-! ἔστειλε ἕναν σκηνοθέτη, καὶ τοὺς ἐτράβηξε ταινία. Τοὺς ὑποσχέθη, καθὼς καὶ στὸν Δήμαρχο, πὼς θὰ ἔστελνε μιὰ κόπια τοῦ βίντεο. Ἔγραψα καὶ γράψανε πρὸς τὴν ΕΊΤ-/ σχετι- κά, ἀλλὰ χωρὶς ἀπάντηση. ᾿Εγὼ δέ, ὡς πρόξενος, ἔγραψα καὶ πρὸς τὸ Ίμῆμα Μορ- φωτικῶν Σχέσεων τοῦ ᾿ΥὙπουργείου Πολιτισμοῦ. ᾿Απὸ παντοῦ σιωπή. ᾿Εν τῷ μετα- ξὺ ὁ Δήμαρχος καὶ τὰ μέλη ὑποψιάζονται, πὼς ἡ ταινία τοὺς παρουσιάζει ὡς Ζου- λοῦ ἢ καὶ ψώνια, πρᾶγμα ποὺ τοὺς ἔχει γίνει ψύχωσις [...] καὶ εἶναι μιὰ ντροπή μας. “Ὅπως πᾶνε τὰ πράγματα, στὴν προσεχῆ παρέλαση δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ παρελά- σουμε οὔτε 20 ὁπλίτες ---Ἠἀπὸ 50 ἕως 55--- καὶ οὔτε 50 χιτωνοφόροι καὶ μὲ χλαμύδες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ ---ἀπὸ [50 τουλάχιστον ὥς τώρα---. Σᾶς στέλνω μερικὲς φωτο- τυπίες, γιὰ νὰ δεῖτε ποιοὺς θεωρεῖ “ψώνια᾽᾽ ἡ πατρίδα µας. ᾿Αλλά, ὅπως ἔχω κατα- λάβει, ᾿Ελλάδα ὑπάρχει καὶ ζῆ μόνον ἐκτὸς ᾿Ελλάδος!...». Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀπάντησα καὶ ζήτησα περισσότερες πληροφορίες γιὰ τὸν «Ὅμιλο ᾿Απογόνων ᾿ Ἑλλήνων». Ο κ. Λιοντῆς μοῦ τηλεφώνησε ἀπὸ Ἱ1- σπανία καὶ μοῦ ἔστειλε δεύτερη ἐπιστολὴ (ὀκτὼ πυκνογραμμένες σελίδες). Δὲν περιορίστηκε μόνο στοὺς «Γριέγος», ἀναφέρθηκε καὶ στὶς δυνατότητες πολλα- πλῆς ἀξιοποιήσεως τῶν σχέσεων μὲ αὐτοὺς καὶ μὲ τὴν περιοχή. Γράμμα γεμᾶτο