ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΛΑΜΠΡΟΥ ὝὍραμα ἄχρονο Α ν ἐπιτρέπεται νὰ προσδοκᾶ κανεὶς τὴν ἀνάδυση ἑνός νέου ἀνώτερου κόσμου ἀπὸ τὸν ζόφο καὶ τὴν τέφρα τοῦ παραχμιακοῦ σημερινοῦ, πῶς θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθΏ τὶς διαδικασίες ποὺ θὰ ἀκολουθήση ἡ ἀναρρωτι- κὴ αὐτὴ μεταστροφή; Δὲν πρέπει, νομίζω, νὰ ὑπάρχη ἀντίρρηση στὴν ἄποψη ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐξασφάλιζε τὴν εἴσοδο σὲ μιὰ νέα ἱστορικὴ φάση μεγαλείου τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ἀχκριβῶς ὅ,τι ὑποβαθμίστηκε καὶ παραμερίστηχε στὴν παροῦσα φάση, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐγκαθίδρυση τοῦ σύγχρονου Μεσαίωνα: ὁ πρωταρχικὸς ῥόλος τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀλήθειας. Τὶ ἐκφράζει προσδιοριστικὰ σήµερα, τὴν ἔλλειψη τῶν δύο αὐτῶν κορυφαίων οὐσιῶν ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὸν «πολιτισμὸ» τοῦ 20οὔῦ αἰῶνος, τοῦ αἰῶνος ποὺ μεσουρανεῖ ἡ ἀνοησία, ἡ ἀποκτήνωση, ὑποδούλωση καὶ κατάπτωση τῶν μαζῶν, ἀλλ᾽ ἐπίσης τὸ μεγαλεῖο τῶν προσώπων, τῶν ἐλαχίστων, τῶν ἀπείροελαχίστων ἔστω προσώπων, ποὺ διασώζονται µέσα στὴν ἀχανῆ µαζοθάλασσα τῆς δυνάμεως καὶ τῆς παράνοιας; ᾿Οπωσδήποτε τὸ λογοκρατικὸ πνεῦμα, ἣ παγκόσμια αὐτοκρατορία τοῦ σκοποῦ, ἡ καθολι- κὴ ἰδεολογία -- καὶ πραχτικὴ --- τῆς ἐπιβολῆς τῶν μὲν ἐπὶ τῶν δέ, ἁπλῶς χάριν αὐτῆς τῆς ἐπιβολῆς, ἡ ἀκόρεστη ἐξουσιαστικὴ μανία τῆς ἰσχύος, προσωπικῆς καὶ ὁμαδικῆς. Καὶ σὲ τὶ μεταφράζεται πολιτικὰ καὶ συνειδη- σιακὰ αὐτὸ τὸ θανατηφόρο πια ἆι δἱὸοΙε, ἀπό τὸ ὁποῖο ἔχουμε προσβληθῆ, καὶ τὸ ζοῦμε, καὶ τὸ ὑφιστάμεθα ὅλοι µας; Στὴν παγχυριαρχία τοῦ πολιτικοχοινωνικοῦ δόγματος, σὰν ὑποκατάστατου τῆς ἀλήθειας, καὶ τῆς ἐξουσίας, σὰν ὑποκατάστατου τῆς ἐλευθερίας. Σίγουρα ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τοῦ 20οῦ αἰῶνος εἴμαστε οἱ πιὸ προληπτικοὶ ἄνθρωποι τῆς ἱστορίας, ὅπως καὶ οἱ πιὸ παρανοϊκοὶ ἄνθρωποι ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὅπως, τέλος, καὶ οἱ πιὸ ἐξουσιαστικοὶ καὶ ταυτόχρονα οἱ πιὸ ἀναρχικοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. ιὰ ἔχρηξη τοῦ πνεύματος, τοῦ συμπιεσμένου ἕως τώρα ἀπὸ τὴν Μ ἀναρχοεξουσιαστικὴ σύγχυση καὶ τὸν πνευματικὸ καισαρισμό, δὲν μπορεῖ νάχη ἄλλο στόχο ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση καὶ ἐξαλήθευση τῆς παγιδευμένης ἀνθρωπότητας ἀπ᾿ αὐτές τὶς φρεναπάτες καὶ τίς μαζικὲς παρακρούσεις τῆς. Μόνον αὐτό. 'Ἡ σωτήρια αὐτὴ ἔχρηξη θὰ ἔχανε τὸ στόχο της καὶ θὰ μεταβαλλόταν σὲ καταστροφή, σὲ ἀρχή τοῦ τέλους καὶ