Π.Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ ΓΕΦΥΡΑΙΟΙ καὶ ΦΟΙΝΙΚΕΙΣ, (καὶ τὸ παραμύθι περὶ «Φοινικικοῦ ᾽᾿Αλφαβήτου)) ἔχω κάνει ἀρχετὲς ἀναφορὲς στὸν «Δαυλὸ» γιὰ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέµα καὶ θὰ τὸ θεωροῦσα ἐντελῶς περιττὸ νὰ ἐπανέλθω ἐπ᾿ αὐτοῦ, ἐὰν ἀναγνώστης τοῦ «Δαυ- λοῦ» δὲν μοῦ ἔθετε ἕνα σχετικὸ ἐρώτημα: «Ποιά ἡ σχέση Γεφυραίων καὶ Φοινίκων κατὰ τὸν 'Ηρόδοτο καὶ ποιές οἱ πληροφορίες ποὺ δίνει γιὰ τὰ γράμματα τοῦ ἆλφα- βήτου». "Ας δοῦμε κατ᾽ ἀρχάς, τί λέγει τὸ χείµενο τοῦ 'Ἡροδότου (« ᾿Ιστορία», Ε) 57, 58) περὶ Γεφυραίων: 57. Οἱ δὲ Γεφυραῖοι, τῶν ἦσαν οἱ φονέες οἱ ᾿Ιππάρχου, ὡς μὲν αὐτοὶ λέγουσι, ἐ- γεγόνεσαν ἐξ ᾿Βρετρίης τὴν ἀρχήν, ὡς δὲ ἐγὼ ἀναπυνθανόμενος εὑρίσκω, Ἰ- σαν Φοίνικες τῶν σὺν Κάδμῳ ἀπικομέ- νων Φοινίκων ἐς γῆν τὴν νῦν Βοιωτίην καλεομένην. οἴκεον δὲ τῆς χώρης ταύτης ἀπολαχόντες τὴν Ταναγρικὴν μοῖραν. ἐ- ντεῦθεν δὲ Καδμείων πρότερον ἐξανα- στάντων ὑπ᾽ ᾿Αργείων οἱ Γεφυραῖοι οὖ- τοι δεύτερα ὑπὸ Βοιωτῶν ἐξαναστάντες ἐτράποντο ἐπ᾿ ᾿Αθηναίων. ᾿Αθηναῖοι δὲ σφέας ἐπὶ ῥητοῖσι ἐδέξαντο σφέων αὐ- τῶν εἶναι πολιήτας, πολλῶν τεων καὶ οὐκ ἀξιαπηγήτων ἐπιτάξαντες ἔργε- σθαι. 57. Οἱ δὲ Γεφυραῖοι, ἐκ τῶν ὁποίων προήρχοντο καὶ οἱ δολοφόνοι τοῦ ᾿[π- πάρχου, ὅπως οἱ ἴδιοι λέγουν, κατήγο- ντο ἐκ τῆς ᾿Ἠρέτριας, ὅπως ὅμως ἐγὼ ἐ- πανεξετάζοντας συμπεραίνω, ἧσαν Φοί- νικες ἐξ ἐκείνων τῶν μετὰ τοῦ Κάδμου ἀφιχθέντων στὴν χώρα, ἡ ὁποία σήμερα καλεῖται Βοιωτία. Κατοικοῦσαν δὲ στὴν χώρα αὐτὴ λαβόντες τμῆμα διὰ κλήρου στὴν περιοχὴ τῆς Τανάγρας. ᾿Απὸ ἐχεῖ δὲ (τῶν Καδμείων τὴν χώρα), ἐκδιωχθέ- ντων ὑπὸ τῶν ᾿Αργείων κατ᾽ ἀρχὰς τῶν Καδμείων, ἀμέσως μετὰ ἐξεδιώ- χθησαν καὶ οἱ Γεφυραῖοι ὑπὸ τῶν Βοιω- τῶν καὶ ἐτράπησαν φεύγοντες στὴν ᾿Α- θήνα. Οἱ ᾿Αθηναῖοι δὲ τοὺς ἐδέχθησαν ὡς πολίτες ὑπὸ ὁρισμένους ὅρους, ἐπι- βάλλοντες σ᾽ αὐτοὺς πολλοὺς περιορι- σμούς, ποὺ δὲν ἀξίζει τὸν κόπο νὰ ἀνα- φέρη κανείς. Θὰ σχολιάσω ἐν συντομία τὸ κείμενο: 1. Οἱ Γεφυραῖοι (τὸ «Γ» εἶναι στὸ κείμενο κεφαλαῖο) θεωροῦν ὡς γενέτειρά των τὴν ᾿Βρέτρια. Γιὰ τὸν ᾿ Ηρόδοτο ὅμως οἱ [Γεφυραῖοι, ἐκ τῶν ὁποίων προήρχοντο οἱ δολοφόνοι τοῦ ᾿Ιππάρχου (᾿ Αριστογείτων καὶ ᾿Αρμόδιος), δὲν εἶναι “Ἕλληνες ἐκ -“΄ ᾽ ’ . ΔΝ “ ’ » ’ Ν η Ν - / Ν 3 τῆς ᾿Ερετρίας, ἀλλὰ εἶναι Φοίνικες, ἐξ ἐκείνων ποὺ ἦλθαν μετὰ τοῦ Κάδμου καὶ ἐ- γκατεστάθησαν στὴν Τανάγρα, ὅπου ἔλαβαν διὰ κλήρου γῆ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. “ ᾿ « / ’ « ν ο. "Ὁ » / . / « Οταν δὲ οἱ Κάδμειοι ἐκδιώχθηκαν ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν, ἐξεδίωξαν ἐν συνεχεία οἱ Βοιωτοὶ καὶ τοὺς Φοίνικες ἐκ τῆς Τανάγρας, οἱ ὁποῖοι καὶ κατέφυγαν στὴν ᾿Αθήνα. Οἱ ᾿Αθηναῖοι τοὺς ἐδέχθησαν ὡς πολίτες ὑπὸ περιοριστικοὺς ὅρους. Τοὺς ὅρους δὲν τοὺς θεωρεῖ σπουδαίους ὁ ᾿ Ηρόδοτος καὶ γι᾿ αὐτὸν τὸν λόγο δὲν τοὺς ἀναφέρει.