ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Κ. ΓΑΤΣΙΑΣ Ἔτσι ἐκβαρβαρίσθηκε καὶ καταστράφηκε ἡ παγκόσμια Ἑλληνιο) Πρωτογλῶσσα Θεώρημα Πρῶτο.. 'Η καταστροφὴ τῆς πρωτογλώσσας ταυτίζεται μὲ τὴν καταστροφὴ τῆς πρωθελληνικῆς. Τὴν καταστροφὴ τοῦ πρώτου ἑλληνικοῦ λόγου ὡς ἐπίσης καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν χατοπινῶν μορφῶν ποὺ ἔλαβεν οὗτος στὴν πορεία τῆς ἱστορίας. μετασγηματιζόμενος δια-γωρο-γρονιγῶς σὲ διάφορες σταθερὲς μορφὲς ποὺ ἀποτελοῦν τὴν « Ιλληνικὴ Ε λῶσσα» τῆς ἑκάστοτε ἐποχῆς, μποροῦμε, λέγω, τὴν καταστροφὴ αὐτή, νὰ τὴν παρατηρήσουμε καὶ νὰ τὴν μελετήσουμε ἐπιστημονι- κὰ σήµερα µέσα σ᾽ ὁποιαδήποτε «γλῶσσα» ἢ διάλεκτο τοῦ πλανήτη µας, ἐφ᾽ ὅσον ὁποιαδήποτε «γλῶσσα» δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μιὰ ὑποδιάλεχκτος τῆς 'Ελλη- νιχῆς. Θεώρημα Δεύτερο. - -᾿ Οποιαδήποτε ἑλληνικὴ ὑποδιάλεχτος (ὁποιαδήποτε γλῶσσα τοῦ κόσμου) ἀποτελεῖται ἀπὸ παρεφθαρμένες ἑλληνιχὲς λέξεις, οἱ ὁποῖες δύνανται νὰ ἐτυμολογηθοῦν μέσῳ τοῦ χαταγραμμένου λεξιλογίου τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσσας, ἀφοῦ πρῶτα ἀποκαταστήσουμε τὶς παραφθορὲς ποὺ οἱ διάφοροι λαοὶ ἐπέ- φεραν στὶς ἑλληνιχὲς λέξεις καθιστῶντας τες τὶς περισσότερες φορὲς ἀγνώριστες. Μπορῶ νὰ καταπιαστῶ μ᾽ ὁποιοδήποτε λεξιλόγιο ὁποιασδήποτε «γλώσσας» τοῦ κόσμου, γιὰ ν᾿ ἀποδείξω αὐτὸ ποὺ λέω. ᾿Ωστόσο θὰ ξεκινήσω ἀπ᾿ τὰ λίγο-πολὺ γνωστὰ στοὺς περισσότερους λεξιλόγια τῶν σημαντικότερων σήμερα γλωσσῶν, γιὰ τὸν λόγο ὅτι εἶναι εὔκολο γιὰ τοὺς ἀναγνῶστες νὰ μὲ παρακολουθήσουν. Παραδείγματα παραποιήσεως ἑλληνικῶν λέξεων. “Ὅταν ἕνας ἄγγλος λέῃ ἔε(ϱ) καὶ γράφῃ ΑΙΚ, δὲν κάνῃ τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παραποιῇ προφοριχῶς καὶ γραπτῶς τὴν ἑλληνικὴ λ. ἀὴρ“άέρ-ας,αύρα κ.τ.λ., διότι τὸ ΛΙΕ τοῦ "Αγγλου, ἐνῷ προέρχεται σαφῶς ἀπ᾽ τὸ ἑλληνικὸ ΑΗΡ ἣ ΑΥ̓Ρ-α, ἐν τούτοις μήτε στὴν προφορὰ μή- τε στὴν γραφὴ ἀχολουθεῖ τὴν προέλευσή του. ᾿Ομοίως παραποιοῦν οἱ ἄγγλοι τὸ ἑλλην. ἐπίῤῥημα «ἄλλως», ὅταν τὸ προφέρουν ᾿ «ἔϊλιαες» καὶ τὸ γράφουν: .11,145; Βάλτε τὸ ἀγγλικὸ Α1145 κάτω ἀπ᾽ τὸ δικό µας «ἄλλως», γιὰ νὰ δεῖτε καθαρὰ ποιές παραφθορὲς πραγματοποιήθηκαν πάνω σὲ τού- τη τὴν ἑλληνικὴ λέξη: ΑΛΛΩΣ ΑΤ ΤΑ 8 Βλέπετε, ὅτι οἱ ἄγγλοι μετέτρεψαν σὲ φωνήεν καὶ μάλιστα γιῶτα (1) τὸ δεύτε- ρο λάμδα (.Λ). "Αντε τώρα νὰ καταλάβης, ὅταν ἀκούσῃς ἕναν ἄγγλο νὰ λέῃ ἔἴλιαες, ὅτι χρησιμοποιεῖ τὸν τύπο τῆς ἑλληνικῆς λ. ἄλλως (Ξ ἀλλιώτικα, διαφορετικά). “Ἕνας ἄγγλος λέει: «ἄελιμπαῦ καὶ γράφει ΑΙ1ΙΒΙ, προκειµένου ν᾿ ἀποδώσῃ τὴν ἑλληνικὴ λ. «ἄλλοθι» (Ξ «ἀλλοῦ» καὶ µτφρ. δικαιολογία). Βάλτε τὄνα κάτω ἀπ᾿ τἄλλο καὶ παρατηρῆστε: ΑΛΛΟΟΘΙ ΑΕΙ - ΒΙ Σὲ τούτη τὴν λέξη οἱ ἄγγλοι (καὶ οἱ προηγηθέντες αὐτῶν λατῖνοι) φχιάξανε γι- ὥτα (1) τὸ δεύτερο λάμδα (ὅπως συνέβη καὶ στὴν προηγούµενη λέξη ἄλλως/α1.[49).