Κερματο-βραχο-οµμολογο-αγοραπωώλησίες Θαὔῦμα/ Μάλιστα, κύριοι, αὐτὲς εἶναι πραγματικὰ νέες ἰδέες. Καὶ µι- λᾶμε, βέβαια, γιὰ τὶς οἰκονομικὲς ἐκλάμψεις τῶν ἡμετέρων φωστήρων τῆς ᾿Εξ-ουσίας. "Ας τὶς πάρουμε ὅμως µία πρὸς µία. ᾿Αρχικὰ ἐκεῖνο τὸ μεταλλικὸ ἑκατόδραχμο εἶναι μούρλια! Ξέρετε. ᾿Εκεῖνο μὲ τὸν Μεγαλέξανδρο ὡς ”Αμμωνα-Δία. Μεγάλη ἡ τιμὴ τοῦ µακαρίτη. Τί νὰ κάνουμε; Χάθηκαν οἱ ἄλλες του ἀπεικονίσεις... Ἄλλως τε οὔτε ἡ προτομή του στὸ Μουσεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἦταν καλὴ οὔτε τὸ ἀνάγλυφό του μὲ τὸν Διογένη στὴν Βίλλα ᾽Αλμπάνι τῆς Ρώμης ἦταν ἄξιο τοῦ ὀνόματός του. ΄Όσο γιὰ τὸ ψηφιδωτὸ ποὺ ἀναπαριστᾶ τὴν μάχη τῆς ᾿Ισσοῦ... ἔ! αὐτὸ παραῆταν Ελληνικό. Ασε ποὺ δη- μιουργεῖ καὶ περίεργους συνειρμοὺς γιὰ νίκες, αὐτοκρατορίες καὶ ᾿Ελ- ληνικοὺς πολιτισμούς. ᾿Ενῷ τώρα... ᾽Αμμων- Δίας σοῦ λέει ὁ ἄλλος" δὲν μπορεῖ, ὅλο καὶ κάποια σχέση θὰ ἔχῃ μὲ Φοίνικες, Χανααναίους καὶ δὲν συμμαζεύεται. ᾿Ασφαλεῖς πληροφορίες θέλουν τὸ καινούργιο δεκαχί- λιαρο ποὺ θὰ κυκλοφορήσῃ, ἀπὸ τὴν μιὰ ὄψη νὰ φέρῃ ἀπεικόνισιν τοῦ Βαὰλ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τοῦ Περικλῆ ντυµένου "Εβραίου. Ἔτσι γιὰ νὰ μὴ ξεχνιώμαστε... ”Αμ τὸ ἄλλο; Αὐτὴ κι ἂν εἶναι καταπληκτικὴ ἰδέα! Νὰ ρεφάρουμε τὸ ἄνοιγμα τοῦ προὔὐπολογισμοῦ ἀπὸ τὴν πώληση βραχονησίδων. Γιατί, βρὲ παιδιά, τέτοια κακοµμοιριά, Τί νὰ πιάσῃς ἀπὸ τὶς βραχονησίδες; Ψί- χουλα! ᾿Ενῷ ἂν πουλούσαμε, λ.χ., τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θράκη, ὅσο νάναι θὰ κλείναμε γιὰ κάμποσα χρόνια ἀρκετὲς τρύπες. ἼΑσε, δηλαδή, ποὺ θὰ γλυτώναμε μιὰ γιὰ πάντα ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τῶν Τούρκων καὶ τῶν Σκοπιανῶν. Καὶ ἐπειδὴ ἔχει ἐπανέλθει ὡς νέα ἰδέα ἡ προσωποκρά- τηση γιὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιο, ἐμεῖς θεωροῦμε τὸ μέτρο ἀτελέσφορο. Χρωστᾶ κάποιος στὸ Δημόσιο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ πληρώσῃ; "Ας ἐξοφλή- σῃ ἐπὶ σώμασιν. ᾿Αφοῦ τοῦ κατασχέσουν, δηλαδή, κινητὰ καὶ ἀκίνητα, νὰ τὸν πάρουν δοῦλο αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειά του. Ὄχι σὰν τώρα, ποὺ γιὰ δέκα χιλιάδες τρῶς κάτι μῆνες φυλακὴ καὶ σὲ τρέφει τὸ Δημόσιο. Τὸ ὁποῖον, ἐπὶ τέλους, τί νὰ πρωτοκάνῃ, Νὰ ἀπελευθερώσῃ τὶς τιµές, νὰ φορολογήσῃ τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα ἢ νὰ συντηρήσῃ τὶς στρατιὲς τῶν τροφίμων του, ποὺ τσακίζονται στὴν κούραση -- καὶ τὸ Κράτος χάρις εἰς τοὺς κόπους των λειτουργεῖ ρολόι, Ὅμως ἡ πραγματικᾶὰ μεγάλη ἰδέα ἦταν αὐτὴ τῶν κτηματικῶν ὁμολό- γων. Τύφλα νά ᾿χῃ ὁ Κολμπέρ, ὁ "Ανταμ Σμὶθ καὶ ὅλοι οἱ οἰκονομολό- γοι. ᾿Αφοῦ ἡ ἀχανὴς ἔκταση τοῦ Λεκανοπεδίου τῆς ᾿Αττικῆς εἶναι τό- σο ἀραιοκατωκημένη καὶ ἀφοῦ μᾶς περισσεύουν τόσες δασικὲς ἐκτάσεις (ποὺ κοντεύουµε νὰ σκάσουμε ἀπὸ τὸ πολὺ ὀξυγόνο), γιατὶ νὰ μὴ ἄπο- χαρακτηρίσουµε κάποιες ἀπ᾽ αὐτὲς καὶ νὰ τὶς δώσουμε γιὰ οἰκιστικοὺς λόγους" νὰ δοῦμε, βρὲ ἀδελφέ, καὶ τὸ χρῶμα τοῦ τσιμέντου!» Εὐτυχῶς ποὺ ὁ δασικός μας πλοῦτος μόνο μὲ τοῦ Καναδᾶ μπορεῖ νὰ συγκριθῇ. Ὅσο γιὰ ἀτμόσφαιρα, τὰ καινούργια σανατόρια θὰ χτίζονται πλέον στὸν ᾿Ασπρόπυργο καὶ στὴν ᾿Ελευσῖνα... Γιῶργος Πετρόπουλος