Στοιχεῖα Ἱστορικῆς ἹΙατρικῆς Γιὰ τὴν ἀγωνιωδῶς ἄἀναζητοῦσα ἀνθρωπότητα τρόπους, γιὰ να σωθῆ ἀπὸ τὴν βαρειὰ ᾿Ἱστορικὴ Νόσο της καὶ νὰ ἐξασφαλίση κάποιο προσδόκιμον ἐπιβιώσεώς της, εἶναι αὐτονόητο ὅτι α) τὸ µόνο ὑπαρκτὸ πρότυπο ὑγείας της εἶναι ἡ κατάσταση ποὺ ἴσχυε πρὶν ἀπὸ τὴ νόσησή της καὶ β) ὁ μοναδικὸς τρόπος βιώσιμης λειτουργίας της ὡς ὀργανι- σμοῦ εἶναι ὁ φυσιολογικός, αὐτὸς δηλαδὴ ποὺ ἴσχυε πρὶν ἀπὸ τὸν παθολογικό. Ἢ «ἐπίσκεψις τῶν ὀνομάτων», ἡ μοναδικὴ ἀλλὰ καὶ ἀσφαλέ- στατη αὐτὴ μέθοδος ἀνακλήσεως τοῦ παρελθόντος στὸ παρὸν (ἡ γλῶσσα εἶναι ὁλόκληρο τὸ παρελθὸν στὴν πιὸ αὐθεντική του, ζωντανὴ ἀναπαράσταση) δίνει αὐτομάτως καὶ τὴν συγκριτικὴ διά- γνωση καὶ τὴν θεραπευτικὴ μέθοδο τοῦ Σήμερα. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε σήμερα τί ἐσήμαινε ἀρχικὰ ἡ παγκό- σµια ἑλληνικὴ λέξη Φιλοσοφία (προτοῦ ἐκβαρβαρισθῆ, δια- στρεβλωθῆ καὶ παραχαραχθῆ), θὰ εἶχε τὸ πρότυπο καὶ τὴν θερα- πεία τοῦ σήμερα ἄρρωστου παγκόσμιου Στοχασμοῦ. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε σήμερα τί ἐσήμαινε ἀρχικὰ ἡ παγκό- σµια ἑλληνικὴ λέξη Πολιτικὴ (προτοῦ ἐκβαρβαρισθῆ, διαστρε- βλωθῆ καὶ παραχαραχθῆ), θὰ εἶχε τὸ πρότυπο καὶ τὴν θεραπεία γιὰ τὴν σύγχρονη διαστροφὴ τῆς ᾿Εξ-ουσίας. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε σήμερα τί ἐσήμαινε ἀρχικὰ ἡ παγκό- σµια ἑλληνικὴ λέξη Οἰκονομία (προτοῦ ἐκβαρβαρισθῆ, διαστρε- βλωθῆ καὶ παραχαραχθῆ), θὰ εἶχε τὸ πρότυπο καὶ τὴν θεραπεία γιὰ τὴν διαστροφἡ τοῦ Οἰκονομισμοῦ. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε τί ἐσήμαινε ἡ παγκόσμια ἑλληνικὴ λέ- έη Τεχνολογία (προτοῦ ἐκβαρβαρισθῆ, διαστρεβλωθῆ καὶ παρα- χαραχθῆ), θὰ εἶχε τὸ πρότυπο καὶ τὴν θεραπεία γιὰ τὴν ἄκρως ἐ- πικίνδυνη παράνοια τοῦ Τεχνολογισμοῦ. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε τί ἐσήμαιναν ἀρχικᾶ οἱ παγκόσμιες ἕλ- ληνικὲς λέξεις ποὺ ἀποδίδουν ἁπλὲς μορφὲς πολιτισμοῦ, ὅπως π.χ. Θέατρο, ᾿Αθλητισμὸς κ.λπ. (προτοῦ ἐκβαρβαρισθοῦν, δια- στρεβλωθοῦν καὶ παραχαραχθοῦν), θὰ εἶχε τὸ πρότυπο καὶ τὴν θεραπεία γιὰ τὸν ψυχοτρόπο καὶ ἀνθρωποφάγο «ΠΠολιτισμὸ» τοῦ Σήµερα. Ἂν ὁ ἄνθρωπος ξανάβρισκε σήµερα τὸ περιεχόµενο τοῦ Ἕλ- ληνος Λόγου, θὰ ἔβγαινε αὐτομάτως ἀπὸ τὸ φέρετρο τοῦ Παρα-λό- γου, µέσα στὸ ὁποῖο εἰσῆλθε ἢ ἑτοιμάζεται νὰ μπῆ. ᾿Ερευνῆστε τὸν Ἕλληνα Λόγο. Δὲν χρειάζεται τίποτε ἄλλο. . Δ..Λ.