Κύριον Τζὼν Τσάντγουηκ, ὅπου γῆς «Στὴν ἄμμο τὰ ἔργα στήνονται μεγάλα τῶν ἀνθρώπων καὶ σὰν παιδάκι τὰ γκρεµίζει ὁ Χρόνος μὲ τὸ πόδι». {Κώστας Καρυωτάκης] Σεβαστὲ διδάσκαλε, χαῖρε! ᾽᾿Ανέγνωσα κι ἐγὼ τὴν περισπούδαστον διατρι- βὴν Σας περὶ τῆς Γραμμικῆς Γραφῆς Β καὶ ἐξεπλάγην τὰ μάλα. 'Οποῖον βάθος σοφίας! ᾿Οποῖον εὖρος φιλοπόνου μελέτης! Καὶ τὶ ὡραῖα ποὺ μᾶς τὰ λέτε! Εἰδι- κῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε εἰς πλάγιον ἦχον δεύτερον: ὅτι, δηλαδή, κάποια ἐκ τῶν ἀποτυπωμάτων τοῦ δίσκου τῆς Φαιστοῦ ἐνδεχομένως νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ Φιλισταίους καὶ Λυκίους. “Ὅμως. σεβαστὲ διδάσκαλε, διατὶ εἰσάγετε κοινά δαι- μόνια; Τόσοι Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι, Χαλδαῖοι, Φοίνικες, Χαναανῖται καὶ ἅλ- λοι περιούσιοι λαοὶ λίγοι Σᾶς πέφτουν; “Ὅμως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐχαροποίη- σεν ἰδιαίτατα, εἶναι ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ διὰ «τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων» (καὶ κυρίως αὐτῶν" μήπως, δηλαδή, καὶ ἀλλάξουν γραμμὴν πλεύσεως) βαστᾶτε καὶ τὴν λεγομένην «πισινήν», ὅτι μπορεῖ ἡ γραφὴ τοῦ δίσκου νὰ εἶναι καὶ Κρη- τική... Βεβαίως δὲν τολμᾶτε νά ἀμφισβητήσετε τὴν ᾿Ελληνικότητα τῆς Γραμμικῆς Γραφῆς Β, διότι ἐξάπαντος ἤθελε βρυκολακιάσει ὁ μακαρίτης ὁ Ψεπιγίς καὶ θὰ Σᾶς ἔστρωνε εἰς τὸ κυνήγι. Πάντως ὅπου δύνασθε νὰ γράψετε κάτι τι ὑπὲρ τῶν Σημιτῶν, τὸ κάνετε καὶ μὲ τὸ παραπάνω. Καὶ ἐν τῇ σοφίᾳ Σας ἀποφαίνεσθε, ὅτι ναὶ μὲν ἡ Γραμμικὴ Α συγγενεύει στενὰ μὲ τὴν Γραμμικὴ Β, βεβαίως καὶ τὰ πε- ρισσότερα σύμβολα εἶναι κοινὰ καὶ πράγματι κάποιες ἀπὸ τὰς λέξεις τῶν πινα- κίδων τῆς Γραμμικῆς Α δίδουν νόημα εἰς τὰ ᾿Ελληνικά, ἀλλὰ ἡ γλῶσσα δὲν εἷ- ναι ᾿Ελληνική! Καὶ τοῦτο, διότι ἡ λέξις «σύνολον», ἡ ὁποία εἰς τὴν Γραμμικὴν Γραφὴν Β ἀπαντᾶται ὡς '1ο-5ο”, μεταγραφόμενη εἰς τὰς ἀξίας ἀπὸ τὴν Γραμμι- κὴν Α εἰς τὴν Β μᾶς δίδει τὴν λέξη "νι-το”. Δηλαδὴ ἡ ᾿Ελληνικωτάτη λέξις «κόρος» (πλησμονή, ἀφθονία, πλῆθος) δὲν Σᾶς συγκινεῖ, σεβαστὲ διδάσκαλε. Σεῖς δὲν γράφετε εἰς τὴν σελίδα 58 τοῦ ἔργου Σας ὅτι «τὸ φωνῆεν “Ὁ ἔχει πολὺ χαμηλότερη καὶ τὸ “μ᾿ πολὺ ψηλότερη συχνότητα ἀπὸ τὴν Γραμμικὴ Β»; ᾽Εκεῖ πάντως, ὅπου πράγματι εἶστε ἀξεπέραστος, εἶναι τὸ κεφάλαιον διὰ τὴν Κυπρο-Μινωϊκὴ διάλεκτο. Μᾶς γράφετε ἐν πάσῃ σοβαρότητι, ὅτι ἡ Κυπριακὴ κατάγεται ἀπὸ τὴν Γραμμικὴ Α (ἡ ὁποία, κατὰ τὴν ἄποψίν Σας, δὲν εἶναι ΄Ελ- ληνικὴ) καὶ κάπως Σᾶς φέρνει γιὰ Σημιτική, ἐπειδὴ εὑρέθη πινακὶς τις μὲ αὐτὴν τὴν γραφὴν εἰς τὴν Οὐγκαρίτ τῆς Συρίας. Δηλαδή, κατὰ τὴν δικήν Σας λογικήν «φυστίκι», ἡ Γραμμικὴ Α ποὺ συγγενεύει ὡς πρὸς τὰ σύμβολα μὲ τὴν Γραμμικὴ Β καὶ ἑρμηνεύεται ᾿ Ελληνικά, τῆς ὁποίας ὁ κύριος ὄγκος τῶν πινακίδων εὑρέθη εἰς τὴν Κρήτην καὶ παρήγαγε τὴν Κυπριακὴν διάλεκτο, δὲν εἶναι ᾿Ελληνικὴ γραφή. Οὔτε φυσικὰ καὶ ἡ Κυπριακὴ διάλεκτος ᾿Ελληνικά. Καὶ ἀσφαλῶς, μὲ τὴν θαυμασίαν αὐτὴν ἐπιστημονικήν σας μέθοδον, μποροῦμε μὲ βεβαιότητα νὰ ἀποδείξωμεν. ὅτι Χαναανῖτες ἧσαν ὁπωσδήποτε ὁ Ζεύς, ὁ Ὅμηρος, ὁ ᾿Αλέξαν- δρος, ὁ Κολοκοτρώνης καὶ ὁ Τσιτσάνης. Φίλοι μου Φοινικισταί, καὶ αὐτὸ τὸ ἄλογο εἰς τὸ ὁποῖον ποντάρατε ἀπεδεί- χθη «γαϊδούρι»: σκέτος «πεταλοσυλλέκτης». Κρίμα τὰ λεφτά Σας... Γιῶργος Πετρόπουλος