| ο ΓΘΝΙΚΑ Πρὸς τοὺς νέους τῆς Γραικυλίας Σίγουρα γιὰ πολλοὺς ἀπὸ ἐσᾶς δὲν θὰ ἀποτελεῖ τιμὴ καὶ κάτι τὸ ἰ- διαίτερο τὸ ὅτι βρεθήκατε χωρὶς τὴν προσωπική σας ἐπιθυμία καὶ ἐπι- λογὴ σ᾽ αὐτὴν ἐδῶ τὴν χώρα σήµερα. Σίγουρα ἀκόμα δὲν θὰ θαυμάζετε σὲ τίποτα τοὺς πολιτικούς µας ἀρχηγούς, τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ τὴν κοινωνικὴ διάρθρωση αὐτοῦ ἐδῶ τοῦ τόπου. Σίγουρα τέλος δὲν θὰ ἄρέ- σκεστε σὲ ξενύχτια πάνω ἀπὸ σχολικὰ καὶ πανεπιστημιακᾶὰ βιβλία προ- σπαθῶντας να ἀποθηκεύσετε γνώσεις τυποποιηµένες καὶ χωρὶς οὐσία, ποὺ στὴν συνέχεια, ὅπως ἀπὸ προαίσθηµα ἴσως διαισθάνεστε, θὰ ἄπο- δειχτοῦν στὸ μεγαλύτερό τους µέρος, ἂν ὄχι στὸ ὅλον τους, ἄχρηστες. Καὶ θἄᾶχετε δίκιο! Ἢ Γραικυλία δὲν γνωρίζει ἀξίες. Ἢ Γραικυλία ἀναπαρᾶάγει µεσο- γειακᾶ φυτὰ γιὰ τὰ θερμοκήπια τῆς ΕΟΚ. Αὐτὸ τὸ κράτος φοβᾶται, δὲν ἔχει ἀξιοπρέπεια. Σ᾿ αὐτὸν τὸν τόπο ἔχουμε μάθει νὰ σκύβουμε τὸ κεφά- λι καὶ νὰ δεχόμαστε τὶς ἀλλεπάλληλες προσβολὲς μὲ μοιρολατρικὴ τα- πεινοφροσύνη καὶ ἠττοπάθεια. Καμμιὰ φορὰ τοὺς εὐχαριστοῦμε κιόλας. Ὅπως τότε, ποὺ «ήταν θέλημα Θεοῦ ἡ πόλις νὰ τουρκέψει». Σ᾽ εὐχαρι- στοῦμε, Θεὲ τῶν Γραικύλων, ποὺ ἡ Κωνσταντινούπολις εἶναι ἀκόμα Τουρκική. ᾿Εσὺ ξέρεις. «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου». Κάποτε οἱ ἄνθρωποι αὐτοῦ τοῦ τόπου - -Ἓλληνες, μοῦ φαίνεται, τοὺς φώναζαν. πολέμαγαν γιὰ τὰ ἰδανικά τους καὶ πέθαιναν γιὰ τὶς ἵ- δέες καὶ τὴν γῆ τους. Σήµερα οἱ Γραικύλοι φοβοῦνται, μὴν τοὺς ἀποκα- λέσουν «ἐθνικιστές». Σήµερα τὸ νὰ παλεύεις νὰ σώσεις τὸ ἔθνος σου καὶ ὄχι αὐτὸ τὸ κράτος τῶν σαλτιμπάγκων καὶ κλόουν εἶναι ὀπισθοδρομικὸ καὶ κατακριτέο. Τὸ νὰ ἐδραιώνεις τὴν κρατικὴ ἐξουσία καὶ αὐθαιρεσία ὅμως εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων εἶναι πρόοδος. ”Αμοιρη χώρα τῶν Ελλήνων... Σήµερα εἶναι λοιπὸν «ἐθνικιστὴς» καὶ «σωβινιστὴς» κάποιος, ποὺ δὲν ἀνέχεται, ἱερὲς ἰδέες, ποὺ καταχρηστικα καὶ ἀνάξια ἐκπροσωπεῖ αὐ- τὴ ἡ ὑποψία κράτους, νὰ παραχαράσσονται καὶ νὰ ἐξευτελίζονται καθη- μερινὰ στὸν στίβο τῶν πολιτικῶν καὶ ἄλλων σκοπιµοτήτων τῆς ΕΟΚ καὶ τοῦ ΝΑΤΟ. Εἶναι «ἐθνικιστής» καὶ «σωβινιστής», γιατὶ ζητάει δυνα- μικὲς ἀπαντήσεις καὶ ὄχι ἐξευτελιστικὲς παραχωρήσεις καὶ ραγιαδι- σμούς. ᾿Αλλὰ εἶναι «προοδευτικὀς» καὶ «δημοκράτης» αὐτὸς ποὺ ἐπαναπαυό- μενος στὴν τεχνητή εὐημερία ποὺ τοῦ προσφέρει τὸ κράτος τῶν Γραικύ- λων καθημερινᾶ ὑποσκάπτει μὲ τὴν οὐσιαστικὴ ἀνυπαρξία του τὰ θεµέ- λια τοῦ "Ελληνισμοῦ καὶ Ψαλιδίζει τὰ μαζεμένα ἀπ᾿ τὴν ταπείνωση φτερά του, ὅπου δειλὰ-δειλὰ προσπαθεῖ καὶ πάλι αὐτὸς νὰ τὰ ἀνοίξει. Ὅμως καὶ στὸν χῶρο τῆς παιδείας βρίσκονται καὶ πάλι αὐτοὶ οἱ «ὁ- πισθοδροµμικοί». Αὐτοὶ οἱ «ἰμπεριαλιστές», ποὺ ἀγωνίζονται νὰ μὴν χα- θῇ ἡ "Ελληνικὴ γλῶσσα, αὐτοὶ ποὺ ζητᾶνε τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ πολυτο- νικοῦ µας συστήµατος, αὐτοὶ ποὺ βλέπουν τὰ παιδιά µας ὁλοένα νὰ βυ- θίζονται περισσότερο στὸν βοῦρκο τῆς ἀμάθειας καὶ τῆς ἀνευθυνότη- ----