4 / -” 3 / 3 / Η «σοφία» τῶν ἀρχαίων Αἰγυπτίων Αἰγυπτιολόγοι ἀπέδωσαν εἰς τοὺς ἀρχαίους Αἰγυπτίους σοφίαν, τὴν ὁ- ποίαν οἱ δεύτεροι οὐδέποτε εἶχαν. Εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπρόκειτο περὶ προβολῆς τῶν ἰδικῶν των γνώσεων καὶ ἀντιλήψεων καὶ προσπάθειας προσαρ- μογῆς αὐτῶν εἰς ἄἀρχαιοαιγυπτιακᾶ πολιτιστικᾶ στοιχεῖα. Π.χ. οἱ τρεῖς πυραμίδες τῆς Αἰγύπτου, Ἀέοπος, Χεφρῆνος καὶ Μυκερίνου, ἐθεωρήθησαν συμβολικὲς κατασχευὲς καταγραφῆς ἀστρονομικῶν καὶ ἐπιστηγ- μονικῶν γνώσεων. '΄Όμες τὸ ύφος καὶ τὸ πλάτος τῆς πλευρᾶς βάσεως κάθε πυραμίδος ἦτο διαφορετικὸν καὶ δὲν προσηρµόζετο εἰς τὰς θεωρίας των’ γι᾿ αὐτὸ ἀναγχάσθηκαν οἱ αἰγυπτιολόγοι νὰ περιορισθοῦν εἰς τὴν μεγαλυτέραν πυραμίδα τοῦ Χέοπος, διὰ νὰ ἐναποθέσουν τὰς θεωρίας των. Αἱ θεωρίαι των ὑπεστήριζαν, ὅτι ἡ δομὴ τῆς πυραμίδος τοῦ Χέοπος ἐγχλείει τὴν ἀπόστασιν γῆς- ἡλίου, τὴν πολικὴν ἀκτῖνα (ἀπόστασιν ἀπὸ κέντρον γῆς ἕως Β. πόλον), τὴν πυκνότητα, τὸ βάρος, τὸ μέγεθος τῆς γῆς κ.α. Ἢ πρώτη ἄρχαιολογικὴ ἔρευνα τῶν πυραμίδων ἔγινε ἀπὸ γερμανικὴν ᾱ- ποστολήν, ἐπικεφαλῆς τῆς ὁποίας ἦταν ὁ Κάρολος βιχάρδος Λέψιους (1510- 1884). 'Η ἀποστολὴ ἀπεχρυπτογράφησε, βασιζόμενη εἰς τὰ εὑρήματα τοῦ Σαμπολλιόν, τὶς ἱερογλυφικὲς ἐπιγραφὲς τῶν βάσεων τῶν πυραμίδων καὶ ἀπ᾽ αὐτὲς ὡς καὶ μὲ ἐρευνητικὲς ἐργασίες διεπίστωσεν ὅτι ἡ κατασκευὴ τῶν πυ- ῥραμίδων δὲν ἦτο ἔργον τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη εἰς συγκεκριµένον ἀρχικὸν σχέ- διον, ἀλλὰ ἔγινε μὲ ἀλλεπάλληλες προσθῆκες εἰς μίαν μικρὰν ἄρχιχὴν κατα- σκευήν. Ὅσο ζοῦσε ὁ Φαραὼ διὰ τὸν ὁποῖον κατεσκεύαζετο ἡ πυραμίς, διὰ τῶν προσθετικῶν ἐργασιῶν ηὔξανε εἰς ὄγκον, μεταβαλλομένων τῶν διαστάσεών της. Τοῦτο ἀπεδείχθη ἐκ τῆς διαφορετικῆς διατάξεως τῶν λίθων, ἐκ τῆς ᾱ- χρηστεύσεως θαλάμων καὶ τῆς ἀποφράξεως διαδρόμων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὁδηγοῦν πουθενά. Τὰ ὡς ἄνω εἶναι φυσικὸν νὰ εἶχαν συμβῆ, ἀφοῦ δὲν ἦταν δυνατὸν ὁ Φαραὼ νὰ προβλέψη πόσα ἔτη θὰ ἐζοῦσε, ὥστε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν νὰ ὑπάρχει συγκεκριµένον ἀρχικὸν σχέδιον. .Ο ᾿Ηρόδοτος ἀναφέρει, ὅτι ὁ Χέοφ ἔζησε πενήντα ἔτη καὶ ἐγρειάσθησαν τριάντα ἔτη διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς πυραμέί- δος του. ΓΗ ἔλλειψις ἀρχικοῦ σχεδίου μὲ συγκεχριμένες διαστάσεις ἀπορρί- πτει ἐξ ἀρχῆς τὴν θεωρίαν τῶν μυστικοπαθῶν αἰγυπτιολόγων καὶ ἡ ἀντίστοι- χος «σοφία» τῶν ἀρχαιοαιγυπτίων καταρρίπτεται. Εἰς τὸν ανεκρικὸν θάλα- μον» τοῦ Φαραὼ ἀνευρέθη ἡ λάρναξ τοῦ Χέοπος κενὴ καὶ ἄνευ καλύμματος. “Υπὸ τῶν αἰγυπτιολόγων ἡ κενὴ λάρναξ ἐθεωρήθη ὡς ὑλυκὴ κατασκευὴ τῆς μονάδος μέτρου καὶ μονάδος γωρητικότητος. Ο ᾿Ηρόδοτος ὄμως μᾶς πλγ- ῥοφορεῖ, ὅτι ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἐξηγέρθη μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Χέοπος λόγῳ τοῦ τυραννικοῦ καθεστῶτος του, κατέκαυσεν τὴν μούμια του. Φυσικὸν ἦτο, μετὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ νὰ μὴν ἐχρησιμοποιήθη κάλυμμα διὰ τὴν λάρνακα, ἡ ὁ- ποία ἔμεινε πλέον κενή. Ἕνα ἄλλο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναφέρωμεν, εἶναι ὅτι μετὰ ἀπὸ ἐπίπονες μελέτες ἐρευνηταὶ τῆς ἀρχαιοαιγυπτιολογίας ἔφθασαν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Αἰγύπτιοι ἐστεροῦντο εἰς τὴν πραγματικότητα θρησκείας. Δὲν ᾱ- νευρέθη κανένα κείµενο θεολογικοῦ περιεχομένου. Οὔτε οἱ ἀρχαῖοι ἱστορικοὶ