μεση ἀνάγκη νὰ τὸ μάθουμε Κατ᾽ ἀναλογίαν πρὸς τὸ ποσοστὸ τῶν 15-2092 ποὺ ᾱ- ποτελοῦσε ὁ ᾿Ελληνισμός, βάσει τῶν ἐκτιμήσεων τῶν πιὸ ἀξιόπιστων ἱστορικῶν τοῦ Κόσμου, ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ τὸν ε΄ αἱ. π.Χ. --- ἂν δηλαδὴ δε- χθοῦμε ὅτι καὶ σήμερα τὸ ποσοστὸ τῶν ἑλληνικῆς κατα- γωγῆς ἀνθρώπων παραμένει τὸ ἴδιο, ἐφ᾽ ὅσον αὐτονοή- τως δὲν ὑπάρχει κανένα ἀπολύτως γεγονός, πληροφορία ἢ λογικὸ ἐπιχείρημα, ποὺ ν᾿ ἀνατρέπει τὴν ἐκτίμηση αὐτή, λογικῶς τὰ 35 περίπου ἑκατομμύρια Ελλήνων, ποὺ τὸ 450 π.Χ. κατοικοῦσαν ἀπὸ τὶς ἀκτές τῆς ᾿Ισπανίας ἕως τὴ Νότια Ρωσία καὶ ἀπὸ τὴν Κυρηναϊκὴ (Λιβύη-Τύνιδα) ἕως τὴν Μασσαλία, τὴν ᾿Αδριατικὴ κ.λπ., κ.λπ. (ἐπὶ ἐκτιμωμέ- νου παγκοσμίου πληθυσμοῦ 200-250 ἑκατομμυρίων), θὰ πρέπει νὰ ἀντιπροσωπεύωνται σήµερα μὲ ζῶντες ἀπογό- νους των τῆς τάξεως τῶν 700 ἕως 800 ἑκατομμυρίῶν ἄν- θρώπων (σημερινὸς παγκόσμιος πληθυσμός: 5,2 δισεκα- τομμύρια). Αν ἡ καταγωγὴ εἶναι τὸ ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ φυσικὸ καὶ βιολογικὸ στοιχεῖο τῆς συγγένειας, τότε παράλληλα μὲ τὴν πνευματικὴ συγγένεια («τῆς ἡμετέρας παιδεύ- σεως»), πρέπει νὰ βλέπουμε ἀνὰ τὴν Γῆν ἐκτὸς τῶν διά- σπαρτῶν στὶς πέντε ἠπείρους ἑκατομμυρίων "Ελλήνων κατὰ τὸ πνεῦμα (τῶν ἀνθρώπων, δηλαδή, ποὺ στὴ σκέψη καὶ στὴ ζωή τους διαδραματίζουν ρόλο ὁ διάλογος, ὁ ἔ- λεγχος, ἡ ἀπόδειξη, ἡ θεωρία, τὸ μέτρο, ἡ χωρὶς σκοπι- μοθηρία, ἀδογμάτιστη καὶ μὴ ἐξουσιαστικὴ προσέγγιση τῆς φυσικῆς καὶ κοινωνικῆς πραγματικότητας, μὲ μιὰ φράση ὁ ᾿Ελληνικὸς Λόγος) καὶ τοὺς Ἕλληνες τὴν κα- ταγωγήν. Καὶ εἶναι πρόδηλο, αὐταπόδεκτο καὶ ἄμεσα ὅ- ρατό, ὅτι σήμερα ὑπάρχουν ἀφ᾽ ἑνὸς 10.000.000 Ἕλλη- νες - Ρωμιοὶ καὶ ὑπάρχουν ἀφ᾽ ἑτέρου ἑκατοντάδες ἕκα- τομμυρίων “Ελληνες-Τοῦρκοι, “ΕἘλληνες-Βούλγαροι, “Ελληνες-Ρῶσσοι, Ἕλληνες-Σερβοσκοπιανοί, Ἕλληνες-