ΔΙΣΙΜΑΤΦΤΑΔΗΡΙΤΑ ᾿Εθνικὴ ἀνάγκη Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐκδοθοῦν γεωγραφικοὶ χάρτες, ποὺ νὰ δείχνουν τὰ “Ελληνικὰ ὀνόματα τῆς κάτω ᾿Ιταλίας, Μικρᾶς ᾿Ασίας, Βόρειας Μακεδονίας, ᾽Ιλλυρίας, Παραδουναβίων περιοχῶν, Νοτίου Γαλλίας καὶ ᾽᾿Ισπανίας, ᾿Αδριατι- κῆς, Βορείου ᾿Αφρικῆς, Μέσης ᾿Ανατολῆς, Περσίας µέχρι καὶ ᾿Ινδιῶν καὶ γε- νικῶς ὅπου ἔφθασαν οἱ Ἕλληνες πρόγονοί µας καὶ ἔκτισαν πόλεις. Παράλληλα νὰ σημειωθοῦν καὶ τὰ σημερινὰ ὀνόματα γιὰ πλήρη ἐνημέρωσι. Αὐτὴ ἡ ἱστορικὴ γεωγραφία ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὶς καλύτερες ἀποδείξεις τῆς ζωτικότητος καὶ πο- λιτιστικῆς δημιουργίας τῶν "Ελλήνων. Τὸ κράτος τῶν ἐδῶ βαλκανίων ἁδιαφορεῖ γιὰ τὴν ἱστορικὴ γεωγραφία. Ἔτσι σ᾽ αὐτὴν ἐπιδίδονται οἱ ἰδιῶτες. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρω τὴν ἔκδοσι τοῦ ᾿Ελ. Κουβαρᾶ μὲ τίτλο «Εὐὑρετήριο καὶ χάρτης τῶν ἀρχαίων πόλεων τῆς Δυτικῆς Μι- κρασίας» στα ἑλληνικά, ἀγγλικὰ καὶ τουρκικᾶ μὲ σημαντικὲς παρατηρήσεις. ο ἐκδότης-ἐκπονητὴς τοῦ προαναφερθέντος χάρτου τὸν ἐπαρουσίασε στὸ Ύπουρ- γεῖο Πολιτισμοῦ καὶ ἔλαβε τὴν ἀναμενομένη ἀπάντησι: «Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει»... Οἱ διάφοροι κατακτητὲς τῶν ᾿Ελληνικῶν περιοχῶν ἀλλάξανε τὰ ὀνόματα τῶν πό- λεων, γιὰ νὰ μὴ θυμίζουν τὴν ᾿Ελληνικότητά τους. Τὸ ἔργο τους ὁλοκληρώνουν οἳ νεοβάρβαροι τοῦ νεοελληνικοῦ κρατιδίου, ποὺ ἀρνοῦνται τὴν κυκλοφορία χαρτῶν ἱστορικῆς γεωγραφίας. Ωστόσο πολλὲς μεταγενέστερες ὀνομασίες δια- τηροῦν τὴν "Ελληνική τους ρίζα. Σὰν παράδειγµα φέρω πόλεις τῆς Μοισίας (ὅ- που ὑπαγότανε ὁλόκληρη ἡ σηµερινή Βουλγαρία) καὶ ἰδιαίτερα τῆς περιοχῆς τῆς ᾿Ανατολικῆς Ρωµυλίας: Εὐξεινούπολις-Εὐξεινοφγκράντ, ᾿Ιάμπολις-Για- µπόλ, Σωζόπολις-Σωζοπόλ, Πανήγυρις-Παναγιουρίστε, Καλόφερον-Καλόφερ κ.τ.λ. ᾿Απὸ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία πάλιν ἐκυκλοφόρησε χάρτης τῆς ᾿Ανατολι- κῆς Ρωμυλίας. Τέτοιοι χάρτες χρειάζεται νὰ κοσμοῦν τὶς αἴθουσες ὅλων τῶν σχολείων τῆς "Ελλάδος γιὰ εὐνοήτους λόγους. Νὰ τιμηθῆ Στὴν «Μεσημβρινὴ» (10-11-92) δημοσιεύθηκε ἕνα μεγάλο ἄρθρο μὲ τίτλο: «Χιώτης ὁ Χριστόφορος Κολόμβος», ὅπου παρατίθενται οἱ ἀπόψεις τῆς διευθύ- ντριας τοῦ Μουσείου τοῦ Σὰν Σαλβαντὸρ κ. Νουρλάχερ Βόλπερ. Ἢ Βόλπερ ἐ- κυκλοφόρησε βιβλίο, στὸ ὁποῖο μὲ ἀδιάσειστα στοιχεῖα ὑποστηρίζει τὴν "Ελ- ληνικὴ καταγωγὴ τοῦ Κολόμβου. Μεταξὺ τῶν πολλῶν καὶ ἀξιολόγων στοιχείων εἶναι καὶ τὸ ὅτι «στὰ περιθώρια τῶν βιβλίων τοῦ θαλασσοπόρου ὑπάρχουν Ἓλλη- νικὲς σημειώσεις». Στὸ δημοσίευμα ὑπάρχει καὶ φωτογραφία τοῦ συγγραφέως µε- τὰ τοῦ 17ου κατ᾽ εὐθεῖαν ἀπογόνου τοῦ Χριστόφορου Κολόμβου. Στὸ ἐρώτημα: «Γιατί ἡ "Ελληνικὴ καταγωγὴ τοῦ Κολόμβου δὲν ἀναφέρεται στὰ σχολικὰ βιβλία, μολονότι ἀπὸ τὸ 1958 ὁ πρέσβυς Σισιλιᾶνος εἶχε ἐκδώσει βιβλίο μὲ αὐτὸ τὸ θέµα,» ἡ ἀπάντησις εἶναι µία: «Διότι οἱ νεοβάρβαροι θέλουν νὰ