7884 ΔΑΥΛΟΣ/Ι36, ᾿Απρίλιος 1993 Ὃ Σπ. Μαρινᾶτος γιὰ τοὺς διαστρεβλωτὲς τῆς Προϊστορίας Κύριε διευθυντά, Διαβάζοντας στὸν «Δαυλόν», τεῦχος Ι30, σελ. 7517, τὸ ἄρθρο τῆς κ. Τατιανῆς ᾿᾽Αναγνωστοπούλου ἀναφορικὰ μὲ τὴν Πυ- ραµίδα τοῦ Χέοπος ἀνεκλήθη ἀθέλητα στὴν μνήμη µου ἡ «ἀνακοίνωσις γενομένη τὴν ]2ην Μαΐου [962 εἰς τὸ ἐν Κερκύρᾳ συνελθὸν ἐπιστημονικὸν-παιδαγωγικὸν συνέδριον τῶν ἐν ᾿Ηπείρῳ "Ἑλλήνων µα- θηματικῶν» ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον σήµερα συμπατριώτη µας ἀστρονόμον Κωνσταντῖ- νον Σ. Χασάπην, («Χρονικᾶ» τοῦ συνε- δρίου αὐτοῦ, ἔκδοση Ε.Μ.Ε. 1962). Μὲ τὴν ἀνακοίνωση αὐτὴ ὁ ὁμιλητὴς ἀτυχῶς δὲν κάνει τίποτα ἄλλο ἀπ᾿ τὸ «νὰ κουβαλάει νερὸ στὸ μῦλο» τῶν ξένων «εἰδικῶν» καὶ νὰ σιγοντάρει πολὺ ἐντυπωσιακὰ --ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμε]-- τὴν ὑπόπτου ἔπιστη- μονικῆς εἰλικρινείας γνώμη των (π.χ. Φρα- γκῖσκος Ζομάρ, ᾿]. Τέυλορ, Κάρολος Σμὶθ κ.ἄ.). Τὴν ἐν λόγῳ ἀνακοίνωση ὁ Ἕλληνας ἀ- στρονόμος ἀρχίζει μὲ τὴν «ὅλως χαρακτη- ριστικὴν πληροφορίαν» τοῦ Ἡροδότου, γιὰ νὰ καταλήξῃ -- ἐπικροτῶν τὰς γνώμας τῶν ἀνωτέρω --- σὲ φαντασμαγορικὲς ἐπι- στημονικὲς γνώσεις τῶν Αἰγυπτίων τοῦ ἔ- τους 3400 π.Χ.! Γιὰ τὴν «πληροφορία» αὐ- τὴ τοῦ 'Ἡροδότου διαβάζω στὸ περιοδικὸ “ΤοῦγηΔ) οἵ ΚΕεοτεαιίοπαἱ Μδιμεπηδίϊοβ᾽ τοῦ Ἴαν. 1969, σελ. 62, ὅτι αὐτὴ βγαίνει ἀλη- θινὴ ἀπὸ «σύγχρονες μετρήσεις»! Στὸ σημεῖον αὐτὸ θεωρῶ σκόπιμον νὰ ἀ- ναφέρω τὴν ἀποστομωτικὴν ἀπάντηση τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ Σπ. Μαρινάτου ὡς καταλυτικὴ ἀντιπαράθεση, ὅπως αὐτὴ ἐ- κτίθεται σαφῶς καὶ ρητῶς στὸ λιθόγραφο βιβλίο του «Αἰγυπτιακὸς πολιτισμὸς» κατὰ τὰς παραδόσεις τῶν μαθημάτων του (ἔκδ. 1947): «᾿Εν παρόδῳ ἂς σημειωθῇ ὅτι ἐγρά- φησαν ὁλόκληρα βιβλία, ὅπως ἀποδείξουν ὅτι αἱ πυραμίδες προὐποθέτουν ἀκριβεστά- τας γνώσεις γεωδαισίας καὶ ἀστρονομίας (...)», γιὰ νὰ ἀποφανθῇ μὲ παρρησία: «πά- ντα ταῦτα δὲν φαίνονται ἀκριβῆ (...)» (σελ. 67). Καὶ συνεχίζει λίγο πιὸ κάτω: «Λόγω φθορῶν καὶ ἐλλείψεων ἀκριβεστάτη κατα- μέτρησις τῆς πλευρᾶς τῆς πυραμίδος (ἔνν. τοῦ Χέοπος) μέχρις ἑκατοστοῦ δὲν εἶναι δυνατή. ᾿Επομένως ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ αἰγυπτιακοῦ πήχεως διὰ τῆς ἀστρονο- μικῆς θεωρίας τῶν νεωτέρων μυστικιστῶν εἶναι ἐσφαλμένοι (...). Ταῦτα δὲ πάντα, ἐνῶ ἡ ἀρχικὴ μέτρησις εἶναι ἐσφαλμένη, ἄρα καὶ τὸ πλασθὲν μέτρον μήκους (5ἱο). ᾿Επί- σης ἐσφαλμέναι εἶναι αἱ θεωρίαι περὶ προ- σανατολισμοῦ (ἓνν. τῆς πυραμίδος τοῦ Χέ- οπος) καὶ πολικοῦ ἀστέρος (...)» (σελ. 68). Πάντως, ἀπὸ πλευρᾶς κενοῦ καὶ μωρό- δοξου ἐντυπωσιασμοῦ οἱ «νεώτεροι μυστι- κισταὺ τοῦ Μαρινάτου... ὑπερέχουν σα- φῶς. Μὲ ἐκτίμηση Γεώργιος Βάθης Μαθηματικὸς-Γυμνασιάρχης Τ.Θ. 117, 30! 00 - ’ Αγρίνιον ᾿ Αλήθεια ΣΤ. Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Ζητήσαμε τὴν ἀλήθεια. Καὶ τὴν βρήκαμε, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε. Πρὸς τί λοιπὸν τὸ παράπονο, ἐπειδὴ μᾶς συνέτριψε,