ΠΜΜακεδογνικὰ Αὐτὸ θὰ πῇ συνέπεια στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική: Στὴν ἀρχὴ χαλᾶμε τὸν κόσµο, βρίζουµε θεοὺς καὶ δαίµονες᾽ ἀπειλοῦμε τὰ πάντα. Κάνουμε καὶ δυὸ γερὰ συλλαλητήρια, προκειµένου νὰ πείσουµε τοὺς ἑαυτούς µας ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι "Ελληνική, κι αὐτὸ ἦταν ὅλο. Μετὰ ἡ τίγρις τῶν Βαλκανίων μεταμορφώνεται σὲ γατούλα, ποὺ περιμένει ἧσυχα-ήσυχα νὰ τὴν σκίσουν. ᾿Αρχίζουμε λοιπόν σεμνὰ-σεμνὰ τὰ παζάρια μὲ τὸ γνωστὸ µεγαλο- φυὲς διπλωματικὸ ὕφος: «Δὲν δεχόμεθα τὸ οὐσιαστικὸ μὲ τὴν ἐθνολογι- κή του σημασία». Κατόπιν κατεβάζοντας τὸν τόνο προσθέτουμε: «Πέ- στε, κύριε Κύρο, ὅτι τὸ λέτε μὲ τὴν γεωγραφική του ἔννοια, νὰ τὸ συζη- τήσουµε». «Πρίτς!) ἀπαντᾶ ὁ ἡγέτης τῆς ὑπερδύναμης τῶν Σκοπίων. Καὶ δόστου ἐμεῖς νὰ τρέχουμε καὶ νὰ παρακαλᾶμε: «᾿ Αμάν, βρὲ τζάνουμ, ἔλα νὰ συζητήσουμε γιὰ τὸ “πρώην”. Βάλτε τὸ “πρώην” πρὶν ἀπὸ τὸ Μακεδονικὴ καὶ τὶ στὸν κόσμο». «Δὲν σφάξανε», ξαναπαντᾶ ὁ Κύρο. «Πρῶτα τὸ “Μακεδονία” κι ὕ- στερα τὸ “πρώην”. Διαφορετικὰ πόλεμος». Τώρα ἀντιλαμβάνεσθε, τί σηµαίνει νὰ σὲ ἀπειλοῦν μὲ πόλεμο τὰ Σκό- πια. Καὶ προκειµένου βέβαια νὰ φτάσουν οἱ Σκοπιανοὶ στὴ Λαμία, δε- χθήκαµε τὴν διαιτησία ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ο.Η.Ε. Καὶ νὰ τρέχῃ ὁ ἡμέ- τερος ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν νὰ πείσῃ περὶ τῶν "Ελληνικῶν δι- καίων τὸν ἀρχηγὸ τῆς φυλῆς τῶν Μαορί, τὸν µεγάλο μάγο τῶν Κάφρων καὶ τὸν βασιλ«αᾶ τῶν Ζορούμπα. Πάντως ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι εἶχε πα- ντοῦ ἐπιτυχίες. Καὶ ἐνδεχομένως νὰ εἶχε μεγαλύτερες, ἂν ὅλοι αὐτοὶ ἢ- ξεραν καὶ ποῦ βρίσκεται ἡ Μακεδονία. Κι ἐκεῖ ποὺ ὅλα ἔδειχναν πὼς εἴχαμε κερδίσει τὴν μάχη τῶν ἐντυπώ- σεων, νᾶσου κι ἕνας «δημοσιογράφος», ποὺ δὲν φοβόταν νὰ πῇ τὴν ἁλή- θεια: «Μιλιταρὶστὴς τοῦ κερατᾶ ὁ Μέγας ᾿Αλέξανδρος καὶ σφαγέας τῶν ἐθνῶν». Καὶ πρὶν κἂν στεγνώσῃ τὸ μελάνι του, δευτερώνει καὶ ὁ κύριος ᾿Οζάλ. Οὔτε συμφωνημένοι νὰ ἦσαν. Οἱ ἀναδρομικές µας τύψεις μᾶς συγκλόνισαν, καὶ πάνω στὴν ἐθνική µας ταραχὴ ξεχάσαµε τοὺς διακό- σιους χιλιάδες Ἕλληνες τῶν Σκοπίων, ποὺ ζητοῦσαν βοήθεια ἀπὸ τὴν μητέρα πατρίδα. ᾿Αλλὰ κι αὐτοὶ ψώνισαν ἀπὸ σβέρκο... Ὅπως ἀκριβῶς οἱ Βορειοηπειρῶτες, οἱ Ἴμβριοι καὶ οἱ Τενέδιοι. ᾿Επειδὴ δὲ ἡ ἐθνική µας φιλοτιμία ἐξαντλεῖται στοὺς πανηγυρισμοὺς γιὰ τὴν νίκη ἐπὶ τῆς ποδοσφαιρικῆς ὑπερδύναμης τοῦ Λουξεμβούργου, προτείνω τὴν κατάργηση τοῦ ὑπουργείου ᾿Εθνικῆς ᾽Αμύνης, ποὺ βαρύ- νει ἄσκοπα τὸν προὐπολογισμό. Τὰ ὁπλικὰ συστήµατα, ἡ τεχνολογία, τὰ σιτηρέσια καὶ οἱ μισθοὶ τῶν στρατιωτικῶν δὲν εἶναι γιὰ μᾶς. Εἶναι γιὰ λαοὺς ποὺ θέλουν νὰ ζήσουν. ᾿Ας ἀναλάβη λοιπὸν ὁ κ. Βαρβιτσιώ- της τὸ ἀξίωμα τοῦ ᾿ΥὙπουργοῦ Ποδοσφαίρου, ποὺ θὰ δοξάση τὸν ἴδιο καὶ τὸν "Ελληνισμό. Γιῶργος Πετρόπουλος