ΚΩΝ. Β. ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ ... Όταν ἡ «φοινικικὴ» γραφὴ δὲν ὑπάρχη στὴν Φοινίκη ἀλλὰ µόνο στὴν ᾿Ελλάδα... Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΠΕΡΙ ΚΑΔΜΟΥ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 1. ΓΕΝΙΚΑ Γιὰ τὸ θέµα τοῦ ἐκ Φοινίκης Κάδμου καὶ τῆς γραφῆς ποὺ ἔφερε ἀπὸ τὴν πα- τρίδα του χαρακτηριστικἡ εἶναι ἡ ἄποψη τοῦ Πλάτωνα στοὺς Νόμους του, ὅπου γράφει (μετ. Κ. Ζάμπρα, ἔκδ. Γ. Φέξη, βιβλ. Β΄, σελ. 58): «καὶ ὅμως τὸ παραμύθι (μυθολόγηµα) τοῦ Σιδωνίου (Κάδμου) ἐστάθη εὔκολον νὰ πιστευθῆ, ἂν καὶ εἶναι τόσον ἀπίστευτον, καθὼς καὶ ἄπειρα ἄλλα..., ὅπως τὰ δόντια (τοῦ δράκοντα) ποὺ ἐσπάρησαν κι ἐφύτρωσαν ἀπὸ αὐτὰ οἳ ὁπλῖτες». Τὶς ὑπερβολὲς αὐτὲς τὶς συ- µπληρώνει ὁ ᾿Απολλόδωρος στὴν 'Ιστορικὴ Βιβλιοθήκη του (μετ. Ι.Μ. Χατζη- φώτη, ἐκδ. ᾿Ἑλληνικοῦ ᾿Εκδοτικοῦ ᾿Οργανισμοῦ Γεωργιάδη, βιβλ. Γ΄ κεφ. ε΄ παρ. 4) λέγοντας ὅτι: «ὁ Κάδμος καὶ ἡ "Αρμονία, βασιλεύοντας στὴν ᾽|λλυρία, μµεταμορφώθηκαν σὲ δράκοντες καὶ κατετάγησαν ἀπὸ τὸν Δία στὰ "Ηλύσια πε- δία». Γίνεται φανερόν, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Κάδμου στὸν ᾿ Ελληνικὸ χῶρο εἶναι ἐ- ντυπωσιακή, συνδεομένη μὲ τὴν εἰσαγωγὴ ὑπερφυσικῶν τεράτων, τὰ ὁποῖα κατά- γονται ἀπὸ τὴν ᾿Ανατολή, ὅπως ἡ Χίμαιρα, ἡ Μέδουσα κ.λπ. Οἱ σχεδιαστὲς τοῦ παραμυθιοῦ αὐτοῦ, γιὰ νὰ παγιδέψουν τὴ λαϊκὴ φαντασία, στὸ τέλος τῆς ζωῆς του τὸν μετεμόρφωσαν σὲ δράκοντα, ἀφοῦ τὸ ἴδιο παραμύθι εἶχε γίνει ἤδη «πι- στευτόν», ἂν καὶ ἦταν φύσει καὶ δυνάμει ἀδύνατον. Ποῦ εἶναι τὸ ψέμμα καὶ ποῦ ἡ ἀλήθεια; Αὐτὸ ἐπιχειρεῖται στὴ συνέχεια τοῦ παρόντος. 6 Γ ” Ν 5 4 Η προέλευσις Κάδµου καὶ ᾿Αλφαβήτου Τώρα, στὸ κύκνειο ἄσμα τῆς δισχιλιετίας τοῦ ψεύδους, τῆς ἀπάτης καὶ τῆς ἐπερχομένης καταρρεύσεώς του ὁ διεθνὴς ἐξουσιασμὸς νομοτελειακὰ θ᾽ ἀντικατασταθῆ μὲ τὸν ὑπὸ μορφὴν χιονοστιβάδος ἐπερχόμενον Ἓλλη- νισμόν, ἐλπίδα καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν ἐχθρῶν µας. Ηγγικεν ἡ ὥρα τῆς ᾱ- ποκαταστάσεως τῆς ἀληθοῦς προσωπικότητος καὶ τοῦ ἔργου τοῦ Κάδμου, τοῦ συνδεδεμένου ἄρρηκτα μὲ τὴν θρυλικὴ καὶ πολυσήμαντη διὰ τὸν πα- γκόσμιο πολιτισμὸ πόλιν τῶν Θηβῶν. Κατὰ τὴν μυθολογία μας, ποὺ ἀποτελεῖ προϊστορίαν, διατηρηθεῖσαν διὰ τοῦ μύθου (Ξ λόγου προφορικοῦ κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ δὲν ὑφίστατο γρα- πτὸς λόγος πρὸς διάσωσιν τῆς “Ιστορίας, ποὺ διετηρήθη εἰς τὴν μνήμην τῆς ἀνθρωπότητος διὰ τῶν μύθων), ὁ Ποσειδῶν καὶ ἡ Λιβύη ἐγέννησαν τοὺς ᾿Αγήνορα καὶ Βῆλον. Ὃ ᾿Αγήνωρ καὶ ἡ Τηλέφασσα, κατ᾽ ἄλλους ἡ ᾿Αργιόπη (καθ᾽ ᾿Ηγῖνον), ἐγέννησαν τοὺς Φοίνικα, Κίλικα, Εὐρώπην καὶ Κάδμον, κατ᾽ ᾿Απολλόδωρον καὶ Μόσχον. Κατ” ἄλλους (Ὅμηρον, Βακ- χυλίδην καὶ Μόσχον) ἡ Εὐρώπη ἐγεννήθη ἀπὸ τὸν Φοίνικα. Ο σχολια- στὴς τοῦ Τιμαίου τοῦ Πλάτωνος φέρει τὴν Εὐρώπην ὡς θυγατέρα τοῦ ᾿Αγή- νορος ἢ τοῦ Φοίνικος ἢ τοῦ Τιτυοῦ. Κατὰ τὸν Εὐριπίδην ὁ ᾿Αγήνωρ ἐγέν- νησε τρεῖς υἱούς, τοὺς Κίλικα, Φοίνικα καὶ Θάσον. ----»-