«"Ελλὰς»- «Ἕλλην»: Η ἀλήθεια καὶ τὸ ψεῦδος Οἱ ἔννοιες « Ελλὰς» καὶ «Ελλην», αὐταποδείχτως καὶ αὐτονοήτως χορυφαῖες πολιτικὲς συνιστάµενες τῆς συνειδήσεως, τῆς σκέψεως καὶ τῆς πρακτικῆς τοῦ Ελληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς᾽ Ανθρωπότητος κατὰ τὸ μέτρο ποὺ ἡ τελευταία εἶναι σήµερα Ἕλλη νική, δὲν ἐμφανίσθηκαν πρό- σφατα, ἀριθμοῦν πολλὲς χιλιετίες ἐ ἐνεργοῦ ἱστορικῆς ἐκφράσεως καὶ συνεπῶς ἔχουν διαμορφώσει σαφέστατα, κατὰ τρόπον ποὺ δὲν ἐπιδέ- χεται καμμιὰ παρεξήγηση ἢ ῆ παρανόηση, τὸ ἰδεολογικό, πνευματικό, πο- λιτικὸ χαὶ λογικὸ περιεχόμενό τους. ᾿Αρκεῖ νὰ ἐγκύψη κανεὶς στὰ γε- γονότα ποὺ εἰδοποιητικῶς χαρακτήρισαν τὶς δύο αὐτὲς ἔννοιες κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μακραίωνης ἱστορικῆς παρουσίας τους, γιὰ νὰ συλ- λάόη μὲ ἀπόλυτη ἀκρίδεια τί εἶναι «Ελληνικὸ» (ἐξ ὁ ὁρισμοῦ ἐννοεῖται δεδαίως ἐδῶ τὸ ἀποκλειστικῶς καὶ ἰδιαξζόντως Ελληνικό, τὸ μὴ κοινὸ μὲ τὴν σκέψη καὶ πρακτικὴ ἄλλων ἱ ἱστορικῶν μεγεθῶν, πολιτισμῶν καὶ «πνευμάτων») καὶ τί εἶναι «μὴ ᾿Ελληνικὸ» (μὲ τὴν ἔννοια πάλι τοῦ μὴ ἀποκλειστικῶς καὶ μὴ ἰδιαζόντως ᾿Ελληνικοῦ). Καὶ ἑπομένως, ἂν ἡ ἄγνοια καὶ ἡ σύγχυση ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι ἀδικαιολόγητες, ἡ ῇ παρανόηση, παρερμηνεία καὶ παραποίηση τῶν δύο αὐτῶν ἐννοιῶν εἶναι προδήλως ἑ ἐσκεμμένες. "Οταν τὸ πραγματικὸ (Ξ ἱστορικὸ )) περιεχόμενο τῶν μεγεθῶν « “Ελ- λὰς» καὶ «“Ελλην» εἶναι τόσο σαφές, ὁριστικὸ καὶ θέδαιο, ἡ ἐπίκλησις μὴ ἱστορικῶν -- πραγματικῶν κριτηρίων γιὰ δῆθεν συμπλήρωση, ἀναθεώρηση καὶ ἐπανακαθορισμὸ τῶν εἰδοποιῶν γνωρισμάτων τοῦ "Ελληνικοῦ (ὅπως π.χ. κριτήρια μεταφυσικῆς, δεοντολογικῆς, θεολογικῆς κιλπ. ὑφῆ. ς) εἶναι ἄστοχη, περιττὴ καὶ μάταιῆ, ἂν ὄχι δολία. Ἡ λογικὴ ἀλλὰ καὶ ἡ δυναμικὴ αὐτοῦ ποὺ εἶναι ἡ ᾿Ελλὰς καὶ ὁ “Ελλην εἶναι τόσο σπουδαῖες καὶ σημαντικές, ὥστε ἡ δῆθεν δυναμικὴ τοῦ τί πρέπει νὰ εἶναι ἡ ᾿Ελλὰς καὶ ὃ “Ἕλλην νὰ καταταντᾶ ἄχρηστη καὶ όὀεδαίως στοὺς ἀνοήτους ἣ δολίους ἐγκεφάλους νὰ ἀποδαίνη μέσον, μέθοδος καὶ μοχλὸς διαστρεδλώσεως, ἐκτροπῆς καὶ ἐν τέλει «θανασίμου ἐναγκαλισμοῦ» τῆς Ελλάδος καὶ τοῦ “Ἕλληνος. ᾿Εγκύπτοντες στὴν ἔρευνα τοῦ προόλήµατος τί εἶναι ᾿Ελλὰς καὶ “Ἕλλην θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ὅσοι μιλοῦν γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ᾿Ελλὰς καὶ ὁ “Ελλην παραλογίξονται ἢ ψεύδονται. Καὶ κατακτῶντες ἱστορικὰ-πραγματικὰ τὴν Ελλάδα καὶ τὸν "Ελληνα θὰ διαπιστώσετε ὅτι τὰ δῆθεν δεοντολογικά, μεταφυσικὰἀ καὶ θεολογικὰ κριτήρια, ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ ὡρισμένους στὶς δύο αὐτὲς ἔννοιες, δὲν ἔχουν καμμιὰ ἀπολύτως σχέση μ᾽ αὐτές. Δ.Ι.Λ.