ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ Βαδυλωνία 4ὲν ὑπάρχει ἀντάρα ἐδῶ τ μόνον ἴσκιοι πλανῶνται εἰρηνικά, ὡραῖα κορμιὰ στεφανωμένα. ᾿Εδῶ «Θεὸς ᾖλθ᾽ ἐπὶ γῆν ἐξ οὐρανοῦ εἰκόνα δείξων Φειδίᾳ» καὶ ΜΙΑΤΙΑΔΕΣ ΑΝΕ(Θ)ΗΚΕΝ (Τ)ΟΙ ΔΙ τὸ κράνος του μετὰ τὴ μάχη τοῦ Μαραθῶνα. Μπροστὰ σ᾽ αὐτὸ τὸ ἁπλὸ κράνος ἔχασα τὰ μέσα καὶ τὰ ἔξω κι ἔπεσα στὰ γόνα- .. Ἤθελα τόσο πολὺ νὰ τ’ ἀκραγγίξω, ἔστω, πρᾶγμα ἀνεπίτρεπτο. “Συγγενὴς μοῦ πρότεινε νὰ ταξιδέψουμε μαζὶ στοὺς «Αγίους Τόπους». . - Ποι- ούς ἐννοεῖς, ἐρώτησα. -- Μὰ τὰ Ἱεροσόλυμα, φυσικά. --- Καθόλου δὲν εἶναι φυ- σικά, ἀφύσικα εἶναι καὶ ντροπὴ εἶναι, εἶπα, κι ἔφυγα γιὰ τὴν ᾿Ολυμπία. "Οσοι γεννήθηκαν σ᾽ αὐτὴ τὴ γῆ καὶ εἶχαν τὴν ἀτυχία νὰ στερηθοῦν τὴ μητέρα τους, δρήκαν ἀπαντοχὴ στὸ ζεστὸ μητρικό της σῶμα --- ἁπαλὲς γραμμές, ὃδροσε- ροἱ κόρφοι χιλιοπλούμµιστοι. Νηνεμία. Μάνα -- θεὰ στοργικὴ ὁ κάτω "Ὄλυμπος. Οἱ χογχυλιόλιθοι μιλοῦν γιὰ τὸν πλοῦτο τῆς καρδιᾶς της. Θυσίασε τὴν εὐτυχία τῶν νερῶν κι ἀνέδασε στὸ φῶς τὰ πάναγνα δάθη της, γιὰ νὰ χαρίσει στοὺς ἀνθρώπους πρότυπα ζωῆς ἀξεπέραστα. Παιδιὰ τοῦ κόσμου, χλίνετε γόνυ ἐδῶ κι ἀφουγκρα- στεῖτε. Κάνετε τρόπο ζωῆς τὸ νόημα τῆς Ἱερῆς) Εκεχειρίας, τοῦ κλάδου τῆς Αγριε- λιᾶς. 4ὲν ἦταν τυχαῖο, ποὺ τὸ ἀρχαιότερο ἱερὸ στοὺς πρόποδες τοῦ Κρόνιου ὑπῆρξε τὸ Γαῖο. Τὰ '᾿Ηραῖα στὰ δήµατα τῆς Ἱπποδάμειας καὶ τῆς Φυσκόας. Μὲ τοὺς λευκοὺς κοντοὺς χιτῶνες καὶ τὰ μαλλιὰ στὸν ἄνεμο ἔτρεχαν µέσα στὸ Στά- διο οἱ Ελληνίδες παρθένες, γιὰ νὰ τιμήσουν τὴν ρα. Εὐγνωμονοῦσα, πληρω- μένη ἡ γυναικεία καρδιά. Στεφανῖτα γῆ, στεφανῖτες οἱ ἀγῶνες σου, ὄχι χρηματῖτες καὶ ἀργυρῖτες. «Οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα ἐποίουν» ἢ γιὰ τὴ μάταιη ἐπίδει- ξι, ἀλλὰ γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀνάτασι, τὴν ἁρμονικὴ ἀνάπτυξι σώματος καὶ πνεύ- ματος. Ζεὺς ὁ ὁ θεός τους. Αὐ ὐτὸς ὁ ἀλάθη τος δείκτης πορείας ἐδημιούργησε τὴ δυ- νατὴ γενιὰ τῶν ὀλοκλη θωμένων καὶ ἰσορροπημένων ἐχείνων ἀνθρώπων, τὸν πο- λιτισμὸ ποὺ καρποφόρησε, μὲ τὶς ὑλικὲς καὶ τὶς πνευματικὲς δυνάμεις ν᾿ ἀνθοφο- ροῦν µέσα σὲ μιὰ ὑπέρτατη ἁρμονία. παρέκκλισι σήμανε τὴν ἀντίστροφη µέ- τρῆσι γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Τί κοινὸ ἀνάμεσα στὸν πρῶτο στεφανωμένο στα- διονίκη, τὸν Μεσσήνιο 4 αϊκλῆ, καὶ τοὺς σημερινοὺς χρυσοὺς Ολυμπιονίκες; Γιὰ ποιά ἀναδίωσι τῶν ᾿Ολυμπιακῶν ᾽Αγώνων μιλᾶμε, πατριῶτες, “Ιεροσυλία καὶ πρᾶξι αὐτοκτονίας ἡ «Παράδοσι τῆς Ολυμπιακῆς Φλόγας». Τὸ ὄρνιο ἔσπασε τὴν ἁρμονία -- χάος ἀνάμεσά τους. Ο Χριστιανισμὸς κατα- φρόνεσε τὴν ἀλήθεια τῆς ὀμορφιᾶς, τὸ σῶμα καὶ τὶς λειτουργίες του. Φυσική συ- γέπεια ἡ διάλυσι, ἡ ἀνισορροπία, ἡ ταραχή, ἡ ὑποκρισία. Ὃ μῦθος τῆς ἐπάρατης ὕλης καὶ τῆς ἁμαρτωλῆς σάρκας, ἡ ἀσέδεια, ἡ ἐχθρότητα καὶ ὁ πόλεμος πρὸς τοὺς νόμους τῆς ζωῆς ὡδήγησαν τὸ φλοιὸ τῆς Γῆς µέχρι τὸν ἐπιθανάτιο ρόγχο. 4 ἓν ἀπαρνήθηκε ὅμως γιὰ κανένα θεὸ τὴ δύναμι τοῦ «μαμμωνᾶ» καὶ τῆς ἐξουσίας, ἀκόμα χειρότερα, ἔγινε ἐξουσία. Τὰ ἑκατομμύρια τῶν ναῶν τῶν πόλεων μεταφέ- ρονται στὶς Τράπεξες μὲ τροχοφόρα. Ποιά ὅμως τὰ ἄξια λόγου «καινά», ποὺ δὲν εἶναι κλεμμένα ἀπὸ τὸν πολιτισμὸ τοῦ Διός; Αὐτὴ ἡ ᾿Εκκλησία, ὄνομα χαὶ πρᾶμα, ἀδέξια ἀντιγραφὴ τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ δήμου τῶν ᾿Αθηναίων εἶναι. Κι ἐκεῖνος ὁ χριστιανικὸς ναὸς ἐπάνω στὸ ἀρχαῖο ἐργαστήριο τοῦ Φειδία στὴν ᾿Ολυμπία καὶ τί δὲ λέει. "Αν δὲν ἦταν τόσο τραγικὴ ἢ περίπτωσι, θὰ ἦταν γιὰ γέλια. Ἡ ὕδρις ὅμως, ποὺ ξεπέρασε κάθε προηγούµενη όλασφημία, εἶναι ἡ παραποιηµένη καὶ χα- -»ν