8360 ΔΑΥΛΟΣ/144, Δεκέμθριος 1993 Ἐθνικισμός, φυλή, Ἑλληνισμός, Ἑλληνικότητα ᾽Αγαπητὲ «Δαυλέ», Στὸ τεῦχος 140-141 ὁ ἀρθρογράφος σας μὲ τὸ ψευδώνυμο «Ἠνίοχος» μελετᾶ μ’ ἐπι- τυχία, θὰ δεχόµουνα, τὸ θέµα Ἑλληνικό- τητα- Εθνικισμός. Ἐπικαλούμενος τὸ δι- καίωμα τῆς ἐλεύθερης γνώμης καὶ τῆς ἐλεύ- θερης ἐρώτησης, πού, ὅπως σωστὰ θέτει ὁ ἀρθρογράφος σας, ἀποτελοῦν στοιχεῖα, ἂν ὄχι τὰ ὀασικὰ συστατικά, τοῦ αἰωνίου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν διαφωνία µου σὲ ὁρισμένα σημεῖα τοῦ μελετήματος. Ὁ“ Ιπποκράτης μᾶς λέει στὸ «Περὶ ἀέ- ρων, ὑδάτων, τόπων», πὼς τὸ κλῖμα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἐπηρεάζει τὴν πολιτιστική ἀνάπτυξη ἑνὸς ὁποιουδήποτε πολιτισμοῦ. Καὶ δίδει τόσο µεγάλη σημασία ὁ Ἱππο- κράτης στὸν παράγοντα χλῖμα, ὥστε ὑπο- στηρίζει πὼς τὸ µόνο ποὺ μπορεῖ ν᾽ ἀντι- σταθμιστεῖ μὲ τοῦτον τὸν παράγοντα εἶναι τὸ πολίτευμα. Πέρα ὅμως καὶ ἀπὸ τὰ πορί- σµατα τοῦ Ἱπποκράτους σὲ πλῆθος ἀρχαί- ους συγγραφεῖς ἀναφαίνεται τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες πίστευαν, πὼς αὐτὴ ἡ φυλὴ μεγαλούργησε, ἐπειδὴ ἦταν αὐτὴ ἡ φυλὴ σ᾽ αὐτὸν τὸν γεωγραφικὸ χῶρο ριζωμένη, καὶ ἔτσι μπόρεσε νὰ ἁπλώ- σει τὶς φυλλωσιὲς τοῦ πολιτισμοῦ της σ᾽ ὁλόκληρη τὴν γῆ. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρω: Πλάτωνος, «Κρατύλος ἢ περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος, λογικός», ὅπου ὑποστηρίζει ὁ ὁ Σωκράτης γιὰ τὶς λέξεις «πῦρ», «ἀὴρ» καὶ «ὕδωρ» πὼς εἶναι λέξεις ὄ ὄχι ξενόφερτες στὸν ἑλληνικὸ χῶρο μὰ αὐτόχθονες, διότι οἱ ὀάρόαροι δὲν προὐπῆρχαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ φυλὴ (κι αὐτὸ τὸ «προὐπῆρχαν» ἔχει ἔννοια φυλετικὴ κι ὄχι πνευματική), ὥστε νὰ δημιουργήσουν αὐτὲς τὶς δασικὲς ἔννοιες τοῦ πολιτισμοῦ: Πλάτωνος, «Νό- μοι», ὅπου δείχνεται μὲ ἀρκετὴ σαφήνεια πόσο παλαιότερον θεωρεῖ ὁ Πλάτων τὸν Ἑλληνικὸ πολιτισμό, φυσικῶς λοιπὸν ἀνώ- τερο τῶν ἄλλων, μὲ τὶς διηγήσεις ποὺ ἀνα- φέρει τοῦ Σόλωνος, στὶς ἀναφορές του διὰ τὴν ᾿Ατλαντίδα. Καὶ οὕτω καθεξῆς. Προσπερνώντας αὐτὲς τὶς ἀναφορὲς θὰ Κύριε διευθυντά, Γεωμετρικὴ μήτρα τῶν γραμμάτων στοὺς Ναΐτες ᾿Αναφερόμενος στὴν παρατιθέμενη στὴ σελίδα 8240 τοῦ τεύχους 142 τοῦ «Δαυ- λοῦ» «Γενεσιουργὸ Γεωμετρικὴ Μήτρα τῶν 24 γραμμάτων καὶ τῶν 10 ἀριθμῶν», ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ προσθέσω ὅτι ὅμοια ἀντίληψη (γεωμετρικὴ) εἶχαν καὶ οἱ Ναῖτες Ἱππό- τες, ἂν κρίνουμε ἀπὸ ἕνα ἐκ τῶν κωδίκων τοὺς ὁποίους χρησιμοποιοῦσαν γιὰ τὴν ἐπι- κοινωνία τους. Ἡ Ναϊτικὴ ἀντίλη ψη μάλιστα ήταν πλέον συγκεκριμένη, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν Γεωμετρία, ἐφόσον ἀντὶ τοῦ ἐγχάραχτου σταυροειδῶς καὶ διαγωνίως τετραγώνου (συνοπτικὴ Χλεῖδα) χοησιμοποιοῦσαν τὴν «Πυθαγόρεια χλεῖδα» (τετράγωνο καὶ ρόμ- θος μὲ ἐπίκεντρο τὴν τελεία, ἐκπροσωποῦσα τὸν Ἥλιο) καὶ εἴχαν πρότυπο τὸν Ἡρά- χλειτο (στὸ σκέπτεσθαι). Πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν παραθέτω τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ξένης πηγῆς. Μετὰ τιμῆς Καλλίμαχος Διογένους ΓΝ Ἱπγιι πι επι μι /] ΑΒΟΡΕΕΟΗ ΙΝΚΙΜ κ. ΠΕ Λ«ΝΥΡΑ« ΥΨ.. ΝΟΡ 4 5 τὺυΐ ΧΥ Ζ' Πηγή: “165 Τοηιρίίεγς 5οηί ραγπ ποις", Εάϊδοης «7 αἱ [ὰ, Ρατὶς, 1962.