ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
145ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η διαφορά μεταξύ Έλληνικηςκαι Ανατολικής σκέψεως — ΓΕΩΡΓΟΥΝΤΖΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
- Η συμπαντική καταγωγή του Αλφαβήτου — ΜΠΕΞΗΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΕΥ̓ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΕΞΗΣ
Ἡ Συμπαντικὴ καταγωγὴ τοῦ Αλϕαθητου
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ
«᾽Αμϕί τε οὐρανοῦ ἀμφί τε ἀστέρων ἡ γραφή, οὐκ Ἑκατέρωθεν καὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἀστέρων ἡ
αὐτέων ἀστέρων, οὐδ᾽ αὐτέου περὶ οὐρανοῦ, ἀλλὰμα- γραφή, ὄχι τῶν ἴδιων τῶν ἀστέρων οὔτε τοῦ ἴδιου τοῦ
ντηίης καὶ ἀληθηίης, ἣ δὴ ἐκ τουτέων ἐς ἀνθρώπων οὐρανοῦ, ἀλλὰ τῆς ἔλλογης προθλέψεως καὶ τῆς ἀλή-
6ίον ἔρχεται». θειας, ποὺ ἀπὸ αὐτὲς πράγματι ἔρχεται στη ζωὴ τῶν
Λουκιανοῦ, Περὶ τῆς ἀστρολογίης | ἀνθρώπων.
Καθὼς εἶχε ἀναλύσει ὁ «Δαυλὸς» ἤδη σὲ προηγούμενο τεῦχος τοῦυ (142), ἡ ἀφηρημέ-
νη Ἑλληνικὴ σκέψη γέννησε τὸ ἀλφάθητο. Ἡ «Γενεσιουργὸς Γεωμετρική Μήτρα ὅλων
τῶν Γραμμάτων καὶ ὅλων τῶν ᾿Αριθμῶν» ποὺ εἶχε παρουσιάσει τὸ περιοδικό, ἦταν τὸ
παρακάτω σχῆμα:
Εἰκ.1
Ποιά ὅμως ἡ ἀνάλυσις τοῦ σχήματος -μήτρας καὶ τί συμπεράσματα ἐξάγουμε ἀπὸ
αὐτὴν τὴν ἁπλῆ φαινομενικά, ἀλλὰ τόσο δαθυστόχαστη οὐσιαστικὰ σύλληψη τοῦ σχε-
Ἢ διαφορὰ μεταξὺ Ελληνικῆς καὶ Ανατολικῆς σκέψεως
[...] Ἢ κακὴ ἰδεολογία τῆς ἐποχῆς, διὰ νὰ καταπολεμήσῃ τὴν ὑπερηφάνειαν τῶν
“Ελλήνων διὰ τὸ παρελθὸν τοῦ ἔθνους, ἐσκέφθη νὰ συνοδοιπορήσῃ μὲ τοὺς ἐχθροὺς
τῆς πατρίδος μας, μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐόγῆκαν τὸν τελευταῖον αἰῶνα νὰ
ἀρνη θοῦν εἰς τοὺς προγόνους μας τὴν ἐπιστημονικὴν καὶ πολιτιστικὴν εἰσφοράν
των λέγοντες ὅτι οἱ Ἕλληνες αὐτὰ ποὺ προσέφεραν δὲν ἦσαν ἰδικά των, ἀλλὰ τὰ
ἐπῆραν ἕτοιμα, ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους των λαούς. Καὶ συγκεκριµένως τὸ μὲν ἀλφά-
όήτον, ποὺ πράγματι εἶναι μεγάλη ἀνακάλυψις, τὸ ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς Φοίνικας, τὴν
δὲ ᾿Αστρονομίαν μὲ τὰς θαυμαστὰς πληροφορίας τὴν ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς Βαόυλω-
γίους, ποὺ εἶχαν κάμει σπουδαίας ἀστρονομικὰς καὶ μαθηματικὰς ἐρεύνας. Καὶ
ὅτι ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα τὸ ἐπιθεθαιώνει ρητῶς ὁ 'Ηρόδοτος ὁ ἰδικός σας.
Καὶ ὁ μὲν ᾿Ηρόδοτος δεθαιώνει καὶ τὰς δύο περιπτώσεις καὶ αὐτὰ ποὺ λέγει τὰ
λέγει σωστά, κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀμφισόητήση. “Ὅμως ἡ ἐπιστημονικὴ ἀνά-
λυσις τῶν λεγομένων μᾶς δίδει ἄλλην σημασίαν. Πρῶτον περὶ τοῦ ἀλφαθήτου.
᾿Αναφέρομαι εἰς τὴν μελέτην ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ 142/1993 τεῦχος τοῦ «Δ αυ-
λοῦ». Μᾶς λέγει ὁ Ηρόδοτος: Οἱ Ελληνες ἐπῆραν τὸ ἀλφάθητον ἀπὸ τοὺς Φοίνι-
χας, ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖνο εἶχε 22 γράμματα, ὅλα σύμφωνα, οἱ "Ελληνες προσέθεσαν