ΑΛΤΑΝΗ Ἡρακλῆς-Λαμπαδίας-Κύχλος-΄ Ομικρον «Ὁ δέγε Πλάτων δι᾽ ἐπίτρυψιν τοῖς μαθηματικοῖς τῶν ὀνομάτων οἷον παραπετά- σµασιν ἐχρήσατο τῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας ὥσπερ οἱ μὲν θεολόγοι τῆς μύθοις, οἱ δὲ Πυθαγόρειοι τοῖς συμδόλοις» (Πρόκλος). Ἡ ἔρευνα ἐννοιῶν συγκεκριμένων ὀνομάτων, τὰ ὁποῖα παρέμειναν ἀναλλοίω- τὰ μέσα στὸν χρόνο, μέσῳ τῆς λεξαριθμικῆς των προσεγγίσεως θὰ ὁδηγήσει στὴν Ἀρυμμένη συμδολικὴ ἑρμηνεία τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν. Ἡ ἐκκίνησις ἀπὸ τὸν Δία, πα- τέρα θεῶν καὶ ἀνθρώπων ,σὲ συσχετισμὸ μὲ τὸν υἱὸ Ηρακλῆ. . Σὲ οὐράνιο ἐπίπεδο τὸ ἀστέρι Λαμπα-δΔίας εἶναι ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ Διός. Ὁ Λα- μπαδίας ὅμως εἶναι καὶ τὸ λαμπρότερο ἀστέρι τῶν Πλειάδων, τὸ σημαντικότερο ἄστρο τοῦ ἀστερισμοῦ τοῦ Ταύρου, διότι σὲ ἀστρονομικὴ ἀποτύπωση θρίσκεται στὴν θέση τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀστερισμοῦ τοῦ Ταύρου. Ταῦρος ὅμως εἶναι καὶ τὸ κατ᾽ ἐξοχὴν σύμθολο τοῦ Διὸς μὲ τὸν ἀετὸ καὶ τὸν κεραυνό. Στὸ γήινο ἀντίστοι- χο ἐπίπεδο θρίσκεται σὰν ἀντιστάθμισμα ὁ «Ἡρακλῆς, ὁ ὁποῖος συμθολίζει τὴν ὑλικὴ κατάσταση.Ἡ ἐναρμόνισις ὑλικοῦ καὶ ἄυλου ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ἀλλαγὴ ἐπιπέδου τοῦ Ἡρακλέους, ὁ ὁποῖος ἀναθιθάζεται στὸ οὐράνιο ἐπίπεδο µετα- τρεπόμενος στὸν ἀστερισμὸ τοῦ Ἡρακλέους. Ὁ Ἡρακλῆς εἶναι ὁ υἱὸς τοῦ Διὸς καὶ ὅταν ἀναθιθάζεται στὴν οὐράνιά του κα- τάσταση μετὰ ἀπὸ τοὺς γήινους ἄθλους του, ἐπιτυγχάνει τὸν µεγαλύτερο ἄθλο σὲ συμπαντικὸ τώρα ἐπίπεδο ὡς µέλος τοῦ Σύμπαντος. Συμθολίζει τὴν σύζευξη ὑλικοῦ καὶ ἄυλου,γήινου καὶ οὐράνιου. Ἔτσι στὴν ἀστρονομιχὴ του θέση ὡς ἀστερισμὸς τοῦ Ἡρακλέους ἔχει πλέον τὴν ἴδια ὑπόσταση καὶ ἀξία μὲ τὸν πατέ- ρα του Δία (Λαμπαδίας) ἔχοντας µέσα ἀπὸ τὶς γήινες δοκιμασίες κερδίσει τὴν ἰσοτιμία-ἀθανασία. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ λεξάριθµοι τῶν λέξεων Ἡρακλῆς καὶ Λαμπα- Δίας δίνουν τὸ ἴδιο ἀχριδῶς λεξαριθμικὸ μέγεθος, δηλ. Ηδ-Ρ1003-Α14-Κ204-Λ30-Ηδ8.Σ200- 367 ΛΦΟ3-Α13:Μά0Ο-ΠδΟΑ14:Δ4-ΕΠ103-Α145200- 367 ᾿Αλλὰ ὁ ἴδιος ὁ Ἡρακλῆς εἶναι σπόρος, γόνος τῆς γήινης Αλκμήνης, τὴν ὁποία γονιμοποιεῖ ὁ Ζεύς μεταμορφωμένος σὲ χρυσῆ θροχή. Ἔτσι ἡ κόρη τοῦ Ἠλε- πτρύονος φέρνει στὸν κόσμο τὸ προϊὸν τῆς ἁρμονικῆς αὐτῆς ἑνώσεως γῆς καὶ οὐρανοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ τὴν γέννησή του καὶ θεὸς καὶ ἄνθρωπος, ἀλλὰ πε- ριορισµένος ἀκόμη νὰ δρᾶ µόνο στὸ γήινο ἐπίπεδο. Ὃ “Ὅμηρος στὴν ᾿]λιάδα (Τ 103-105) ἀναφέρει: «Σήµερα θὰ φέρει στὸ φῶς ἡ θεὰ τῶν ὠδίνων Εἰλείθυια τὸν ἄνθρωπο ποὺ θὰ κυριαρχήσει πάνω σ᾽ ὅλους τοὺς γύρω του ἀπὸ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, ἀχόμα καὶ σὲ ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὸ δικό µου αἷμα». Κατὰ τὸ πνεῦμα τέχνο τοῦ Διὸς, κατὰ τὴν ὕλη τέκνο τῆς Αλκμήνης. Σύζευξις οὐρανοῦ καὶ γῆς ὁ