Ἕνα Μικρούτσικο πρόδλημα Ποτὲ δὲν μπόρεσα νὰ καταλάδω, πῶς γίνεται ἐπὶ δέκα ἑκατομμυρίων Ελλήνων νὰ ὑπάρχουν δώδεκα ἑκατομμύρια ἀντιστασιακοὶ κατὰ τῆς Χούντας. Καὶ κάθεσαι κι ἀναρωτιέσαι, πῶς διάδολο μᾶς κάθισαν στὸν σδέρκο οἱ συνταγματάρχες μὲ τόση ἀντίσταση; ᾿Αφοῦ, οὲ παιδιά, κανεὶς δὲ συνεργάστηκε, ἔπρεπε νὰ εἶχαν πέσει σὲ λί- γες ὧρες. ᾿Ας εἶναι ὅμως! Εἴμαστε ὃ ἕνας πολὺ γενναῖος λαός. Τιμὴ καὶ δόξα λοιπὸν στοὺς ἀντιστασιακοὺς κατὰ τῆς δικτατορίας. Κι ἀκόμη πε- οισσότερη σ᾽ αὐτοὺς ποὺ ἔκαναν παθητικὴ ἀντίσταση, μὴ θέλοντας κατ’ οὐδένα τρό- πο νὰ συνεργαστοῦν μὲ τοὺς στρατοκράτες. Καὶ προτίμησαν νὰ κάνουν τὸν τρελλό, παρὰ νὰ στρατευθοῦν. Ὅπως λ.χ. ὁ γνωστὸς ἐκεῖνος «τραγουδοποιός», ποὺ πολέ- μησε μὲ λύσσα τὴν ἐπάρατο ἀπὸ τὰ γνωστὰ τότε νεανικὰ στέκια ἀποκτῶντας φήμη χαὶ χρῆμα, τὴν ὥρα ποὺ ἐγώ, τὸ φασιστόμουτρο καὶ ὁ διαστὴς τῆς λαϊκῆς θέλησης, ὠργίαξα στὴν Κομοτηνὴ ἀρχικὰ καὶ ἀργότερα στὴν διασπορὰ τῆς ᾿Ορεστιάδος. "Ηταν δὲ τέτοια ἡ λατρεία µου γιὰ τὸν τύραννο, ποὺ δὲν ἤθελα ν᾿ ἀπολυθῶ: τριάντα μῆνες στὴν ἀρδύλα. ᾿Ενῷ ὁ τραγουδοποιός µας, ἀφοῦ ἔπραξε τὸ δημοκρατικό του καθῆκον, πῶς μποροῦσε νὰ μὴ ὄγῇ καὶ νὰ μὴ ἐκφράσῃ τὴν ἄποψή του γιὰ μᾶς τοὺς συνεργάτες τῆς ἑπταετίας; Μᾶς ξεφώνισε «Κωλοέλλη νες» χαὶ τὸν χειροκροτή σαμε. δὲν εἶχε κι ἄδικο. ᾿Αλλὰ στὸ κάτω-κάτω τρελλόχαρτο ἔχει, ὅτι θέλει λέει ὁ ἄνθρω- πος. Ἔλα ὅμως, ποὺ μερικοὶ ἀπὸ τὴν πολλὴ ἀντίσταση ἔχασαν τὴν αἴσθηση τοῦ χρό- νου. Ξεχίνησαν τὴν ἀντίσταση τὸν καιρὸ τῆς Χούντας καὶ τὴν συνέχισαν καὶ ἐπὶ 4 ημοκρατίας. “Ὅπως ὁ ἕτερος τῶν τραγουδοποιῶν, ποὺ δὲν θέλησε νὰ συμπράξῃ μὲ τοὺς στρατοκράτες χι ἄρχισε νὰ ἀντιστέκεται. Ἢ δημοκρατική του συνείδηση δὲν τοῦ ἐπέτρεπε τὸ χακὶ ἐκείνη τὴν ἐποχή. Καὶ σίγουρα δὲν ήταν μικρούτσικο προό- όλη ῆμα. ᾿Αλλὰ μήπως καὶ ἡ Δημοκρατία εἶναι πολίτευμα γιὰ νὰ ὑπηρετήσῃς; ο στρατὸς ὑπὸ κάθε πολίτευμα γεννᾶ στρατοκράτες. Καὶ ἐπειδὴ οἱ κακὲς συνανα- στροφὲς φθείρουν τὰ χρηστὰ ἤθη, προτίμησε νὰ μὴ στρατευθῆ καθόλου. Καὶ πολὺ ὀρθὰ ἔπραξε. Μάλιστα γιὰ τὴν ὀρθότητα αὐτὴ τῆς ἐπιλογῆς του ἐτιμή θη μὲ δημό- σιο ἀξίωμα. Σιγὰ μὴ καὶ πάει καὶ σκοτωθῆ στὴν Κύπρο. Αὐτὰ εἶναι γιὰ τοὺς φασί- στες. Τὴ σωστὴ ὅμως ἀπόφαση τοῦ τραγουδοποιοῦ μας ἦλθε νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ νὰ ἐγκρίνῃ ἡ συλλογὴ ὑπογραφῶν ἀπὸ προσωπικότητες. Καί, ὡς γνωστόν, ὅταν ὑπο- γράφουν οἱ προσωπικότητες,τὸ ἄρθρο 4, παράγραφοι 1 καὶ 2, τοῦ Συντάγματός μας πάει περίπατο. Σιγὰ τώρα, ποὺ ἕνα παλιόχαρτο θὰ δεσμεύσῃ τὴν ἐλεύθερη γνώμη τῶν προσωπικοτήτων. Κι ἔτσι ὁ συγκεχριμένος ἀντιστασιακὸς ἀπέκτησε λαϊκὸ ἔρει- σμα. Βέδαια ἡ ἀντίσταση συνεχίζεται χαὶ σήμερα ἀπὸ πολλοὺς Φερέλπιδας νέους μας. Πάνω στὰ χνάρια τῶν ἀνωτέρω κινούμενοι, ὅσοι δὲν ἔ ἔχουν τὰ προσόντα γιὰ ἀναδολὴ δηλώνουν τρελλοί. Ἢ ἀκόμη κι «ἀδελφές». Καὶ εἶναι, αὐτοὶ οἱ τελευταῖοι, γιὰ τοὺς ὁποίους μποροῦμε νὰ δηλώσουμε εὐθαρσῶς, ὅτι κάνουν ἀντίσταση τοῦ «κώλου». Φυσικὰ δὲ ὑπάρχουν χαὶ οἱ ἄτυχοι' αὐτοὶ ποὺ δὲν γλυτώνουν τὴν στράτευση οὔτε μὲ σφαῖρες. Καὶ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἀναξητοῦν ἐ ἐναγωνίως τὸ μέσον ποὺ θὰ τοὺς ἐπι- τρέψῃ νὰ δοξαστοῦν εἴτε στὸ προκεχωρήηµένο φυλάκιο τῆς πλατείας Κλαυθμῶνος εἴτε σὰν ἀκρίτες στὴν δύσδατη ὁριογραμμὴ μεταξὺ Βασιλίσσης Σοφίας καὶ Μιχαλακο- πούλου. Καὶ γιατί, δηλαδή, ὄχι; Μήπως οἱ ἄλλοι ἦταν πιὸ ἔξυπνοι; Γιῶργος Πετρόπουλος