Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ 6. ᾿Ισαὰκ Κι’ αὐτὸς ἅγιος προπάτοράς μας. Ο γυιὸς τοῦ Πατριάρχη µας, τοῦ᾽ Αόρα- άμ. Τὸν ἔκανε ὁ Αδραὰμ τὸν ᾿Ισαὰκ μόλις στὰ ἑκατότου. Τὸ σκεφτόταν ἕνα αἰῶνα. Τελικὰ τ᾽ ἀποφάσισε καὶ τὸν ἔκανε. 4ηλαδή δὲν τὸν ἔκανε ἀκριδῶς ὁ ἴδιος. ᾿Εόαλε καὶ λίγο τὸ δαχτυλάκι του ὁ Γιαχόδέ. «Καὶ ἐπεσκέφθη ὁ Κύ- οιος τὴν Σάρραν, ὡς εἶπε: καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος εἰς τὴν Σάρραν ὡς ἐλάλησε. Καὶ συνέλαδεν ἡ Σάρρα καὶ ἐγέννησε εἰς τὸν ᾿Αόραὰμ υἱὸν ἐν τῷ γήρατι αὐτοῦ» (Γέν. κα 1-2). ᾿Αφοῦ τὴν ἐπεσκέφθη λοιπὸν ὁ Γιαχθὲ καὶ τῆς ἔκανε ὅ,τι τῆς εἶπε, νάτος καὶ ξεφύτρωσε ὁ Ισαάκ. ᾿Εκατὸ ὁλόκληρα χρόνια, δρὲ ᾿Αόραάμ, δὲν µπο- οεῖς νὰ τῆς κάνεις ἕνα παιδί, σκέφτηκε ὁ πάνσοφος, τὴν πάσσαρες στὸν Φα- ραώ, μετὰ στὸν ᾿Αδιμέλεχ, ἀλλὰ σὲ πῆραν χαμπάρι καὶ στὴν ἐπέστρεψαν, τί θὲς νὰ κάνω κι᾿ ἐγώ, νὰ μὴν θοηθήσω λίγο τὴν κατάσταση; Τί φίλοι εἴμα- στε; Καὶ ἔτσι: «Ητο δὲ ὁ ᾿Αδραὰμ ἑκατὸ χρονῶν, ὅτε ἐγεννήθη εἰς αὐτὸν ᾿Ισαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ» (Γέν. κα’ 5). Μεγάλωσε λοιπὸν ὁ γυιὸς τοῦ Γιαχόέ, συγγνώμην, ὁ γυιὸς τοῦ ᾿Αόραάμ, καὶ ἦρθε ἡ ὥρα νὰ δρῇ γυναῖκα, ἢ μᾶλλον καλύτερα νὰ τοῦ δροῦν γυναῖκα. "Ετσι λοιπὸν ὁ μπαμπᾶς ᾿Αδραὰμ φωνάζει τὸν δοῦλο τὸν πρεσθύτερο καὶ τοῦ λέει: «δὲν θέλεις λάδει γυναῖκα εἰς τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χανααναίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἐγὼ κατοικῶ: ἀλλὰ εἰς τὸν τόπον μου, καὶ εἰς τὴν συγγένειάν μου θέλεις ὑπάγει καὶ θέλεις λάδει γυναῖκα εἰς τὸν υἱόν µου τὸν ᾿Ισαὰκ» (Γέν. κδ΄ 3-4). "Οχι δὲν ἦταν ρατσιστὴς ὁ ἄνθρωπος, οὔτε αἱμομίκτης. Μὴν τὸ ξαναπεῖτε. Οἱ Παλαιστίνιοι εἶναι οἱ ρατοιστές, ποὺ ἐξο- γτώνουν τοὺς ἀπογόνους τοῦ Αδραάμ, τὰ ξαδέλφια µας, ξέρετε, ποὺ ἔχου- με τοὺς κοινοὺς προπάτορες, μέχρι σήµερα. Καὶ τί κελεπούρι τοῦ δρίσκει ὁ δοῦλος! Τί διαμάντι! Τὴν Ρεδέκκα. «Καὶ ἐδέετο ὁ Ισαὰκ πρὸς τὸν Κύριον περὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, διότι ἦτο στεῖρα» (Γεν. κε΄ 21). ἜΕ, καλά, μὲ τὶς λεπτομέρειες θ᾽ ἀσχολούμαστε τώρα; Καὶ ἡ Σάρρα ἦταν στεῖρα, ἀλλὰ τὰ κανόνισε ὅλα ὡραῖα ὁ πάνσοφος Γιαχθέ. Πολὺ τὸ σκέφτο- μαι λοιπόν. Θὰ δάλω τὴν παραδουλεύτρα ποὺ ἔχουμε γιὰ τὶς δουλειὲς τοῦ σπιτιοῦ, νὰ μοῦ δοῇ γυναῖκα, καὶ μετὰ θὰ περιμένω ἀπ᾽ τὸν Γιαχθὲ νὰ κα- θαρίσῃ. "Ετσι λοιπὸν καὶ πάλι, ἀφοῦ παρακάλεσε ὁ ᾿Ισαὰκ τὸν πάνσοφο, «ἐπή- κουσεν ὁ Κύριος αὐτοῦ καὶ συνέλαδεν ἡ Ρεδέκκα, ἡ γυνὴ αὐτοῦ» (Γέν. κε΄ 21). Εἶδες ὁ Γιαχδέ; Φανταστεῖτε, ἂν κάνει τὶς στεῖρες καὶ γεννᾶνε, τὶ θὰ κά- νει στὶς φυσιολογικές. ᾿Ιδοὺ ἡ λύσις γιὰ τὴν ὑπογεννητικότητα. Καὶ γεννάει ἡ Ρεδέκκα τὰ παιδιὰ τοῦ ᾿Ισαάκ, ποὺ μᾶς προέκυψαν καὶ «δί- κροκα». Ὃ δὲ πρῶτος ἦταν πράγματι κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ πατρός: « Εξῆλθε ὁ πρῶτος ἐρυθρὸς καὶ ὅλος ὡς δέρμα δασύτριχος καὶ ἐκά- λεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ησαῦ» (κε΄ 25). "Οχι δὲν τὸ ᾽'σκασε ἀπὸ ζωολογικὸ κῆπο, ὁ Ησαῦ ἦταν. Κι’ ὅταν τ᾽ ἄλλα μωράκια ἔδαζαν τὴν πιπίλα, τοῦ Ησαῦ