8812 ΔΑΥΛΟΣ/Η50,Ἰούνιος 1994 ᾿Απάντηση τοῦ ᾿Ηνιόχου α) Ἢ περιδόητη «Εδραϊκὴ Δύναμις» - ὁπωσδήποτε ὄχι ἀνύπαρκτη ἢ ἀμελητέα -- δὲν εἶχε ποτὲ τὰ χα- ραχτηριστιχὰ τῆς «ὑπερδύναμήης» μὲ τὴν παντοδυναμία ποὺ τῆς ἀποδίδουν οἱ διαφημιστὲς «ἐχθροί» της. Π.χ.: Ποιός κυδερνοῦσε (διὰ τοῦ πλούτου καὶ τῶν παρελκομένων του φυσικὰ) τὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατο- οία; Οἱ ᾿Εδραῖοι ἢ ὁ αὐτοκράτορας καὶ ἡ Σύγκλητος; Ποιός κυύερνοῦσε (στὸ προσκήνιο ἢ στὸ παρα- σκήνιο) τὴν Βυζαντινὴ Αὐτοχρατορία; Οἱ Εδραῖοι ἢ ἡ αὐτοκρατορικὴ πορφύρα τῆς Κωνσταντινουπό- λεως; Πότε ἀποκτοῦν γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία οἰκονομικὴ δύναμη οἱ ᾿Εδραῖοι; Η ἱστορία γνωρί- ζει, ὅτι αὐτὸ ἔγινε στὸ Μεσαίωνα στὴ Δύση, ὅταν ὁ Πάπας (γιὰ νὰ κτυπήσει τὴ δύναμη τῶν θρόνων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης) ἀποφάσισε “ου Ὠοο”, ὅτι εἶναι ἀνεπίτρεπτο νὰ δανείζουν μὲ τόκο οἱ Χριστιανοὶ (πλὴν φυσικὰ τῆς Αγίας Εδρας...). Κι ἔτσι διάφορες σημαντικὲς τράπεζες ἐργασίας πέρασαν στὰ χέρια τῶν μὴ χριστιανῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης ἐκείνης τῆς ἐποχῆς (11ος αἰ, μ.Χ.), δηλ. στὰ χέρια τῶν ΄ Εόραί- ων. ᾽Απὸ τότε οἱ ἀπανταχοῦ τῆς Εὐρώπης (Ρώμη καὶ Βυζάντιο) ᾿Εόραῖοι ἀρχίζουν ν᾿ ἀποκτοῦν οἰκονο- μικὴ ἐπιφάνεια. "Όμως ποτὲ τὸ Εδραϊκὸ κεφάλαιο δὲν ἔγινε τὸ μοναδικὸ ὑπερχέντρο, ποὺ νὰ κυυερνᾶ τὴ Γῆ πίσω ἀπὸ χλειστὲς πόρτες. "Αν συνέδαινε Κάτι τέτοιο, δὲν θὰ ὑπῆρχε ὅλη αὐτὴ ἡ ἀντισιωνιστικὴ θιόλιογραφία οὔτε τὸ κράτος τοῦ ᾿Ισραὴλ θ᾽ ἀντιμετώπιζε τέτοια προδλήματα ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς ἱδρύσέώς του. 6) Ποιοί ἦταν οἱ Εδραῖοι προχριστιανικά; "Ενας ἱστορικὰ καὶ πολιτιστικὰ ἀνύπαρκτος Καὶ ἡμιάγριος λαός. Πῶς μπόρεσε λοιπὸν αὐτὸς ὁ λαὸς (ποὺ ἐξαφανίστηκε διὰ τῆς δίας ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους) νὰ κατακτήσει διὰ τῆς Βίόλου ὁλόκληρη τὴν Ρωμαϊκὴ Οἰκουμένη; Τί συνέθη, ὥστε ἐδῶ καὶ 600 χρόνια ὁλόκληρη ἡ Γῆ, ἐνῶ γνωρίζει τὰ περὶ Κατακλυσμοῦ π.χ. τοῦ Νῶε, δὲν γνωρίζει τίποτε περὶ τοῦ Κατακλυσμοῦ τοῦ Δευκαλίωνα; Οἱ ᾿Εδραῖοι φταῖνε γι’ αὐτό; Ἢ ὁ Χριστιανισμὸς τῆς Νέας Ρώμης; Εἶχαν οἱ Εθραῖοι στὰ Ρωμαϊκά ἢ Βυζαντινὰ χρόνια τὴν ἱστορικὴ δυνατότητα νὰ κατακτήσουν τὸν κό- σµο (ἂν ὄχι οἰκονομικά, τουλάχιστον ἰδεολογικὰ -- ὅπως καὶ ἔγινε διὰ τῆς Βίύλου καὶ τοῦ Χριστιανι- σμοῦ); γ) Ποιά ἱστορία δικαιώνει μιὰ τέτοια ἄποψη; Φυσικὰ δὲν εἶναι τὰ πετρελαϊκὰ καρτὲλ τὰ μόνα κέντρα ἐξουσίας στὴ Γῆ. Ἢ σιωνιστικὴ δύναμη εἶναι ὑπαρκτή, ἱσχυρὴ καὶ πολυπλόκαμη (κι αὐτὸ εἶναι ἰδιαίτε- ρα ὁρατὸ στὸν ἐπιστημονικὸ τοµέα). Τὸ νὰ ὑλέπουμε ὅμως πίσω ἀπὸ κάθε κακὸ τὸν σιωνιστικὸ δάκτυλο ἀποτελεῖ ψυχωτικὸ-παθολογικὸ φαινόμενο, ποὺ ἀπάδει τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητας καὶ δὲν δικαι- ώνεται ἀπὸ τὴν ζωή. Εἶναι τέλος τραγικὸ νὰ μεγαλοποιοῦν τὸν σιωνιστικὀ παράγοντα πρῶτοι ἀπ ὅλους οἱ «ἀντισιωνιστές», ἀποδίδοντάς του «ὑπερφυσικά» καὶ ὡς ἐκ τούτου μυθολογικὰ χαρακτηριστικά, ποὺ δὲν ἔχει, θεωρώντας τον ὡς «παγκόσμια ἀόρατη καὶ παντοδύναμη προαιώνια ὑπερκυδέρνηση», δρίσκο- ντας ἔτσι ἕνα πρόχειρο ἄλλοθι γιὰ τὴν δική τους ἀδυναμία καὶ ἀνευθυνότητα. δ) 'Ο΄ Ελληνας προὔπῆρξε καὶ μεγαλούργήσε πολὺ πρὶν τὸν Σιωνισμὸ ἢ τὸν Χριστιανισμό: καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ ν᾿ ἀποτελέσει τὸ ἰσοδύναμο ἀντίδαρο τοῦ οἱουδήποτε δογματισμοῦ. Τὸ νὰ εἶσαι "Ελληνας πλὴν τῶν ἄλλων σημαίνει νὰ θιώνεις τὸ μέλλον καὶ ὄχι νὰ ἑτεροκαθορίζεται ἀπὸ ὑπαρχτοὺς ἢ μὴ κινδύ- νους μὲ ὁριακὴ ἐμθέλεια στὴν ἱστορικὴ ἐξέλιξη καὶ τὸν ἀνθρώπινο πολιτισμό. Ἡνίοχος Ὑψηλὴ τεχνολογία στὰ Μυκηναϊκὰ πλοῖα ᾽Αγαπητὲ κύριε διευθυντά, Στὸ ἀνὰ χεῖρας γράμμα µου θὰ ἐπιχειρήσω μὲ παράθεσιν ἐπακριθῶν στοιχείων ἀπὸ ἀρχαῖες ἑλληνικὲς πηγὲς νὰ ἀποδείξω τὸ ἀδιαμφισθή- τήτο γεγονὸς τῆς χρήσεως πλοίων τεχνολογικὰ ὑπερεξελιγμένων γιὰ τὰ πιθανολογούμενα δε- δομένα τῆς μυκηναϊκῆς ἐποχῆς. Φθάνοντας ὁ ᾽Οδυσσέας στὴν Σχερία (ποὺ κατὰ πᾶσα πιθανότητα τοποθετεῖται στὴν χερ- σόνησο τοῦ Γιουκατὰν τοῦ Μεξικοῦ) ἐξέφρασε τὸ φυσικὸ αἴτημά του νὰ θοηθηθῇ ὑπὸ τῶν Φαι- άκων, γιὰ νὰ ἐπιστρέψῃ στὴν πατρίδα του. Οἱ τελευταῖοι προθύμως δέχθηκαν νὰ ἱκανοποιή- σουν τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην τοῦ ᾿Οδυσσέως, καθὼς τὰ πλοῖα τους ἦσαν ἐκ τῶν πλέον ἀσφαλῶν καὶ ἐκσυγχρονισμένων.