ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
152-153ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Το ήθος του αρχαίου αθλητισμού και η σημερινή εξαχρείωσή του — ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ, ΣΑΒΒΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΣΑΒΒΑΣ ΚΟΥΜΠΙΟΥΡΑΣ3Ξ
Περὶ συναγωνισμοῦ καὶ ἀνταγωνισμοῦ
ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΚΑΙΗΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΞΑΧΡΕΙΟΣΗ ΤΟΥ
Ὃ Ὀλυμπισμὸς δὲν εἶναι ἡ ἰδεαλιστικὴ μορφὴ τοῦ ἀθλητισμοῦ: ἡ θεωρία
διὰ τὴν πρᾶξιν, ὡς συμδαίνει εἰς ἐκδηλώσεις ζωῆς. Ὁ Ὀλυμπισμὸς εἶναι ἡ κο-
ρύφωσις ἰδεῶν, ἀξιῶν καὶ ἀρχῶν. αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν τὸν καλοκᾶγαθον
ἄνθρωπον («Δαυλὸς», ἀρ. τ. 146, Φεορουάριος 94). Ὁ ᾿Ολυμπισμὸς εἶναι ὁ
ἴδιος πρᾶξις: θιοῦται δὲ εἰς τὴν καθημερινὴν ζωὴν τόσον, ὅσον καὶ εἰς τοὺς
χώρους τῆς ἀγωνιστικῆς. ἤτοι τοὺς χώρους τῆς τιμῆς καὶ τῆς δόξης. Οἱ χῶροι
τῶν τιμίων ἀγωνιστῶν ἀνακηρύττουν τοὺς ἱκανοτέρους μεταξὺ τῶν πλέον
ἱκανῶν. Εἰς τὸν ᾿Ολυμπισμὸν ἐνσαρχοῦται ὁ ἀθλητισμός, ὁ ὁποῖος δέον νὰ
διέπεται ἀπὸ ἐκείνας τὰς ἰδέας καὶ ἀρχάς, ἡ ὕπαρξις τῶν ὁποίων μᾶς ὁδηγεῖ
εἰς τὸ ὀλυμπιακὸν πνεῦμα.
Εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν, ὅτι ἣ ἀγωνιστικὴ καὶ ἡ θρησκεία ἑνίζοντο: καὶ
ἀπετέλεσαν οἱ ἀθλητικοὶ ἀγῶνες ἀναπόσπαστον τμῆμα τῆς ἀρχαίας Ἕλλη-
νικῆς Θρησκείας. Ὃ ἄνθρωπος εἶναι προέκτασις τῶν προγόνων του καὶ τὸ
ὑλικὸν παραγωγῆς τῶν ἐπιγόνων του. Ο ἄνθρωπος κυδερνᾶ τὸν κόσμον τοῦ
συνειδητοῦ καὶ οἱ νεκροὶ τὸν κόσμον τοῦ ὑπερσυνειδητοῦ. ὁ ὁποῖος ἐπηρεά-
ζει καταλυτικῶς τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ χαρακτῆρος. Ὃ
ἄνθρωπος μὲ τὸ ὑπερσυνειδητὸν δύναται νὰ ἐπικοινωνῆ μὲ τὸν κόσμον τῶν
«ζώντων» νεκρῶν. Τόσον ὁ ἄνθρωπος, ὅσον καὶ οἱ νεκροὶ ἀποτελοῦν μίαν
ὀντότητα, τὴν φυλήν. Ἢ φυλὴ πρέπει νὰ θεωρηθῆ ὡς ἕν ὄν ἐν διαρκεῖ ζωῇ εἰς
συγκχεκριµένον περιδάλλον (χῶρος), ἀπελευθερωμένον ἀπὸ τὸν χρόνον μὲ προ-
έχτασιν εἰς τὸ µέλλον. Εἶναι τόσον μαχρὸν τὸ µέλλον, ὅσον μεγαλύτερον εἶναι
τὸ πολιτιστικὸν ἐπίπεδον τῆς φυλῆς καὶ ὅσόν πιστότερον διατηρεῖται αὐτό.
Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γεννᾷ ὁ ἄνθρωπος, ἐπιθυμεῖ νὰ τὸ περάσῃ εἰς τὸ διηνεκὲς
μέλλον. ᾿Εὰν δὲν δύναται νὰ πράξη τοῦτο ἢ τὸ δημιούργημά του δὲν ἐκφρά-
ζη τὸ ποθούμενον, ὁ δημιουργὸς ἄνθρωπος τὸ παύει, τὸ νεχρώνει, τὸ ἐντα-
φιάζει, μὲ σκοπὸν νὰ διαφυλάξη τοῦτο καὶ τοὺς ἄλλους. Ἐὰν δὲν ἀνταπο-
κρίνεται εἰς τὰς περιστάσεις τῶν καιρῶν, ὁ δημιουργός-ἄνθρωπος χληροδο-
τεῖ τοῦτο εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεάς. Τοῦτο ἀνέλαδε ἡ Φύσις, ὅταν μὲ τὴν
κατάργησιν τῶν ἀρχαίων ᾿Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων καταστροφαὶ ἔπληξαν τὸν
3 Ο κ. Σ.Κ. εἶναι καθηγητὴς Σωματικῆς ᾿Αγωγῆς καὶ τέως πρωταθλητὴς Στίδου Ἑλλάδος στοὺς
δρόμους 5 καὶ [0 χιλιομέτρων.